likevoyager

Hayat,bedeller ödemekten mi ibaret? Anlayamadım... Sevdim, Bedelini ödedim... Kaybettim, Bedelini ödedim... Gözyaşlarımla gecelerimi heba ettim. Umutlarımı sattım,hayallerimi,inançlarımı,güvenimi... Ödedim bedelini sevdamın... Sevdamı satmak istedim, Olmadı, Yapamadım... Halbu ki,üç kuruşluk adam uğrunaydı... Yine de alan olmadı... Nefreti tutuşturdular elime, Hediyesiymiş tüm çabalarımın... Kazanmıştım sanki, Derken... En büyük kayıbımı vermiştim... Sevmek... Olmuyordu,sevemiyordum, ''Seviyorum'' diyene,'hadi ordan! ' diyecek kadar, Kaybetmişim... Sorgu sual yok artık geçmişime... Hani,mazi desek, Ben de mazi bir tek senden ibaret olmuş... Ki... Anladım ki... Nefret de sevdayı unutturmaya yetmiyormuş! ... Unutacağım... Elbet,unutacağım... Aynaya her baktığımda gözlerimde buğu olup kalan sevdanı, Bir sabah aynaya baktığımda,görmediğimde... Şarkılar 'sevda' demediğinde... 'Aşk' demediğinde... Unutacağım da.... Zormuş bu hayat... Çok zormuş... En zoru da sevdiğinin senden çok uzaklarda, Bir başkasıyla olduğunu kabullenerek yaşayabilmekmiş... Yaşayabilmek? ? ? ... Hala nefes alabilmek... Hala... 21.05.06

Sana böyle gelmeyecektim İstanbul! ... Bir başıma,yüzümde anlamsız bir ifadeyle değil, Seninle yaşamaya,seni tatmaya, Koşar gibi, Sarılır gibi sana, Umut dolu,hiç görmemiş olsak da birbirimizi, Hasretle gelecektim... Olmadı... Tutamadım sözümü, Yalnızlığımı da alıp geldim sana. Ki sen,yalnızlık nedir bilmezsin de, O en kalabalıklarda, Yine de bir medet umma, Giden gider,terkedilirsin sen de... Ben yalnızlığımı da vermem sana, Yalnızlığımı alıp gideni sen aldın, Yalnızlığımı da vermem sana... Öyle mahsun bakma Kız Kulesi, Bir başkasını da arama yanımda, Sana onunla gelecektim, Onunla... Senden gelenle, Benden gidenle ve yine sana dönenle... Öyle bakma ne olur, Sen de yalnızsın,hüzünlüsün, Ama burdasın... Bense çok uzaklarda... Yalnız başıma dolaşmayacaktım kalabalık kaldırımlarda, Hayaller kuracaktık onunla,boğazda martılarla, Böyle hüzünlere boğulmayacaktım, Onu aramayacaktım her baktığım yerde, Uğruna yazılan şarkıları bir bir söylemeyecektim sana, 'Ah İstanbul! ' diye diye gözyaşımı akıtmayacaktım boğaza, Yabancı olmayacaktım sana, O benden gitmeseydi, Soğumayacaktım insanlarından. Hayallerimi gerçekleştireceğim yer burası olacaktı çünkü, Sevdiğim insanla,senin olanla! ... Senin benden tekrar çaldığınla! Sen çaldın işte İstanbul, Nasıl da kandırdın, Çok mu yalnızdın, Ona çok mu muhtaçtın, Ben kadar çok mu sevmiştin? ... Ki beni, Yersiz yurtsuz bıraktın! ... Onu sen çaldın... Sen! ... Buralara kadar geldim, O kadar da mükemmel misin diye, Ki umrumda da değilsin artık, Bir kere görebilseydim benden çaldığını, Yanımda olması gerekirken,olmayanı... Hangi tepenin ardına sakladın onu, Onu ben kadar çok mu sevdin sanki, Çok mu muhtaçtın ona, Benden mi kıskandın, Eksildin mi ki onun yokluğunda, Kolumu kanadımı kırdın da... Öyle gözü yaşlı bakma bana Kız Kulesi! Sen bari konuş,anla beni... Neleri susuyorsun içinde kimbilir ki. Ama anlıyorsun ya sevdanın,sevdalının halinden... Ben yokken bir başkasıyla onu gördün mü? Hayallerimde yalnız kaldım ben, Sana da yetim bir sevdayla geldim ben, O, seni bir masal gibi anlatırken bana, O zaman aşık oldum sana ben... Bir senin için geldim buralara, Bir de seni masal yapan için... O en kalabalığı da,o da, İstanbul'un olsun... Anladım ki... İstanbul sevdadan yoksun... Gözün yaşlı Kız Kulesi... Bak... Sen de ağlıyorsun... 13.02.06

Hala öğrenemedin mi, Saklı kalmaz yalanlar gözlerinde, Dilin susar kalırsa, Yalanlarına ortak da olsa, Gözler yeminlidir gerçekleri göstermeye... Farketmedin mi? Gözlerinden başka sığınağım yok! Hani yitip gideceksem, O karalarda bıraka bıraka karalarımı... Ki... Ben senin en çok gözlerini seviyorum, Tüm duygularını dilin sussa, Gözlerinden anlıyorum... Kaçar gider artık gözlerimden uzaklara, Tutamam,yakalayamam, Ki kaçıyorsa, Ben de peşinden koşamam... Ben de bakmam... Tüm mutluluğum,huzurum gözlerindeyken, Yalanlar bulaşmışsa, Ben o huzuru bulamam... Öğren artık! ... Saklı kalmaz yalanlar gözlerinde. Ne saklıysa yüreğinde,dilinde, Yansır kalır gözlerine... Benim nasıl gözyaşlarım anlatıyorsa yüreğimdekileri, Ve tüm susuşlarımı,sessiz çığlıklarımı, Senin de kaçan gözlerin anlatır yalanlarını... Gözler yeminlidir gerçekleri göstermeye... Ki... Senin gözlerin bile... Senin gözlerin bile...

Hayra yormak lazım, Hayatta birçok şeyi. Alıp gidene, Tüketene, Bir anlam yüklemek lazım... Hayatımıza eşlik edene, Habersiz çekip gidene, Sevilene,sevdirene,sevene, Sevip de gidene, Bir neden yüklemek lazım... İyiyi silmediğimiz gibi, Kötüyü de silmemek lazım. Yok yere değil bu devranda hiçbir şey, Boş yere çıkmaz karşımıza hiçbir şey, Vardır bi hikmeti de elbet, Hayra yormak lazım, Vardır bir hayır demek lazım, Kabullenmenin bir türlüsü bu, En güzeli, Hayra yormak lazım... Susmak lazım, İsyana kaçmamak, Yıkılmamak lazım, Hayrını dilemek lazım, Hayırlısını istemek lazım, 'Hayırdır' diye diye, Huzur bulmak lazım. İyiyi de, kötüyü de, 'Vardır bi hikmeti deyip, Hayra yormak lazım...

Sustum... Kabullenmesi zor oldu elbet, İncindi en derinlerim, Her zerrem... Kapanması imkansız bir yara gibiydin, Hiç kabuk bağlamadın, Aklıma her gelişinde, Kanadın... Bir gün ağlamasam, Ters gidecekti sanki birşeyler, Olması gereken birşeymiş gibi, Her gün,her gece ağlayarak uyudum... Ağlaya ağlaya senli rüyalara daldım, Rüyalarımda da ağlattın, Uyandım... Ve dindi gözyaşlarım, Zamanla azaldı hıçkırıklarım, Susmayı öğrendim,adını her anışımda, Bir burukluk kaplıyorsa da içimi, Öylesi bir sevdaya helal olsun değil mi? ... Aşık olmayı da öğrendim, Belki de hatırladım... Ama sevmeyi,henüz başaramadım... Korkularım var hala... Ve artık başkalarından değil,kendimden... Yüreğime çöken zehrini atıyorum hala. Ve bir başka kalpleri alırsam kalbime, Zehirli bir sevda vermekten korkuyorum onlara. Ve sevenleri üzmemek için o kadar çok çabalıyorum ki... Birazcık da olsun kırmamak için onları... Senden sonra,seven herkesi ''ben'' gördüğüm için... Üzülmesinler,aşka küsmesinler diye, Bütün ''sen''leri ''ben'' yapmak için... Yalansız sevmesi için... O kadar çabaladım ki... Unutmayı da öğrendim... Unutmadan,başlayamayacağımı, Ve her güzelliğe geç kalacağımı... Yaşandığını da kabullendim... Üzüldüğümü, Ve, Severken sevilmediğimi kabullendim... Kabullendim... Ve hayatta, Herşey olabileceğini, Hayatın bize hep güzellikler sunmayacağını, İhtimalleri, İhtimaller içinde sevilmeme ihtimalini... Kabullendim ve, İnadına hayatı daha da çok sevdim, Kendimi,insanları... Nefrete dair hiçbir kötü duygu bırakmadım, Ve senden de nefret etmiyorum artık, Ama şunu da kabullendim ki, O sevgi nefrete dönüşmeseydi, Hayatı bu kadar sevemezdim, Kendimle yüzleşip,ruhumla,kalbimle barışamazdım. Her ihtimalini düşünemezdim hayatın... Ama artık... Kabullendim... Olman gerekmiş hayatımda, Olması gerekenler için varmışsın. Yine de pişman değilim geçmişte kalan herşeyden, Yazılan buymuş, Hayırlısı,hayırlımız da buymuş demek ki... Hayatın senden ibaret olmadığını, Gerçekten sevgiyi hakedenler olduğunu, Zaman öğretti bana... Şimdi bu şiire nasıl bir son yazacağımı düşünüyorum... Sana dair herşeye bir nokta koyduğumu da söyleyerek, Bir nokta koyuyorum bu şiire... Aslında hiç bitmeyecek tek şiirim bu belki de, Hayat bana başka şeyler öğrettikçe yazmam gerek, Ama, Hayat senli olan kısmında bana başka şeyler öğretti... Yıkılışı...Ve yeniden yapılanmayı... Ki bundan sonrası, Sensiz bir hayatın,başrollerde farklı biriyle, Yepyeni bir şiir olacak... Yepyeni... Ve hayatın öğrettikleriyle, Daha da anlamlı...

Dilimde sözümde yasakladımsa seni, Birikir kalırsın her gün bir şiir gibi. Adını anmıyorsam bu bahar geceleri, Gelir senin saatin,gecenin bir vakti... Yasak tanımıyor bu geceler, Derdimi anlamıyor... Unutmalıyım dite çok haykırdım, Beni hiç dinlemedi bu geceler, Beni her gece sevdanla yüzleştirdiler... Ki... Seni unutturmamaya yemin mi ettiler? ... Beni ağlatmaya yemin mi ettiler? ... Asılı kalır sevdan kirpiklerime, Islanmış gözlerle uyurum her gece, Seni unutturmamaya yemin mi ettiler? ... Beni ağlatmaya yemin mi ettiler? ... Kabullendim ki ben artık, Bir yerim yok ki sende,yazık... Yanındayken bile bir başkası gönlünde, İşte böyle biri uğrunda, Benim kalbime de yazık... Yıldızlara dalar dururum artık, Dert yanmam,isyan etmem, Ama,ağlamadan da duramam... Susarım,duyurmam sesimi geceye, Çözer dilimi sadece, Şiirim olursun,yazarım... Anladım... Bir faydası yok gecenin... Anlamıyor sevdalının halini, Anlamıyor unutmaya yeminliyi, Bozuyor tüm oyunlarımı,çabalarımı... Seni unutturmamaya yemin etmişler, Beni ağlatmaya yemin etmişler, Seni bana şiir etmişler, Sevdalıyı hiç anlamıyor,yazık... Beni hiç anlamıyor, Yazık... 11.05.2006

Bir an gelecek... Susacak tüm şarkılarım, Susacak tüm şiirlerim, Aşk terkedip gidecek buraları, Ben el sallayacağım başka kollardan... Farketmeyecek bu kaybedişi, Bu yenilişi, Aşkı bu terke zorlayanlar ki... Farketmeyecek... Umurlarında da olmayacak... Susacak tüm şarkılar... Susacak tüm şiirler... Gece susacak... İnsanlar susacak... Kalpler sadece görevinin başında olacak, Sadece var edecek... Ek iş yok artık onlara... Sevmeyecek,sevemeyecek... Aşk terkedip gidecek artık... Ve hepimizi dava edecek... Müebbete ne hacet, Aşk gittiği anda, Bu yürekler pes edecek...

Mutlu musun söyle... Olmak istediğin yerde, Olmak istediğin yanıbaşlarda mısın? ... Dinliyor musun hala o yaralı şarkıyı, Özlüyordun ya hep birşeyleri, Anlatıyormuş sanki seni, Artık uzak mı o şarkı sana? ... Mutlu musun? ... Tüm isyanların sustu mu söyle, Dertlerin bitmez tükenmezdi de, Dertsiz başıma dert katardım seninle de, Dermanının adı yoktu, Dermanını buldun mu söyle... Kaldı mı ki artık tek bi derdin, Ki çeker mi dertlerini benim gibi söyle... Hala isyanlarda mısın, Memnun değil misin hayatından? ... Ki... Artık ordasın... Onunlasın... Mutlu musun diye sormam da nedensiz... Ve bir o kadar da boşuna... Bilirsin ya... Mutlusun... Çok mutlu olmalısın... Ki... Gittiğin yerden dönmüyorsun... Dönme... Asıl dönersen... Aklına geliyor muyum,geliyor mu buralar bilemem... Hatırlamak acıtıyorsa yüreğini, Unut... Ömür boyu unut... Mutlusun sen oralarda... Onunla... Ben de mutluyum buralarda... Sen yoksun ya... Mutlusun oralarda... Ben yokum ya...

Sen,eski sen değilsin bendeki... Gözlerinde bir yalan saklı sanki, Kandırmaca adı altında, Bir çok oyun oynarmışsın belli ki... Döndükçe dünya, Başın da dönmüş belli, İçmeden daha, Dibine vurmuşsun hayatın. Sen, eski sen değilsin bendeki... Kime sorsan,bilir olmuş kokunu, Dününü unuturmuşsun her yarının bugün olduğunda, Unutur seni bu dünya da... Sen,eski sen değilsin bendeki... Ben,eski ben değilim sendeki...

Gözlerinin içi solmuş... Yaşamak mı sana ağır geldi? Hayatı mı yitirdin içindeki, Hayat mı yitirdi seni, O çok sevdiğin hani... Hani hep bırakmayacak sandığın seni? ... Gamzelerin kaybolmuş yüzündeki çizgilerde, Bir küskünlük saklı sanki sende birşeylere, Tutmadı mı hayat,sana verdiğini sandığın sözleri, Diğer yüzünü mü gösterdi sana, Hani hiç görmediğin, Hani hiç inanmadığın... Gözlerinin içi solmuş, Hiçbir renk değil o solanlar, Yağmurlu bir sonbaharda deniz rengi mi? Yoksa tüm sıcaklığını yitirmiş bir kül rengi mi? ... Yitirmişsin birşeyleri belli ki ardında, Yıllar çalmış tüm umutlarını belli ki, Kalıcı olmadığını anladın mı şimdi, Gücün mü kalmadı her zorluğa, Susuyorsun... Eksilmiş birşeyler bedeninde, Erimiş,tüketilmişsin de... Beden eridikçe birikmiş yılların ağırlığı kalbinde, Zor geliyor taşımak artık belli sana... İçinde saklı kalmış bir çocuk vardı, Hayata inat,tüm dünya oyuncağındı, Oyuncağı olmuşsun artık dünyanın, Kahrını çekmek zor mu geliyor artık? Canını mı yaktı yıllar bilmem ki artık... İnsanoğlu! ... Aldırma... Kim kalıcı ki buralarda, Görmedin mi güneşi bile batırıyor bu dünya... Aldırma... Ört bütün kahrını dünyanın,bir gece gibi... Aldırma sen... Aldırma...

Bir bilsen neler geçiyor aklımdan sana her baktığımda, Bir anlayabilsen... Söylemek istesem de, Susmak yeminim,söyleyemem... Bu aşkın kanunu mu bilmem, Ki aşkın kanunu olmalı mı bilmem... Tüm kurallarını yıksam hayatın, Bir tek senin uğruna, Yıkamam bu aşkta, Susmak yeminim... Tüm sevdamı gözlerime aldım, Her baktığında görmelisin o pırıltıyı, O umudu, O sen dolu yüreğimi... Kaçırmaya kaçınırım gözlerimi senden, O uğruna birçok yılımı feda edebileceğim anları, Doyasıya yaşamalıyım, Yaşadıkça, Büyümeli yüreğime ektiğin sevda tohumları... Her geçen gün daha yakın ouyorum sana, Hani elimi uzatsam dokunacağım, Öpmek istesem o güzelim yüzünü, Hiç çekinmeden öpeceğim... Ki hayallerde kalıyor tüm bu isteklerim, Sen bana bir nefes kadar yakınken, Ben hayallerde seni yaşarım... Ki sen, Sen benden çook uzaklarda olsan da kalırsın hayallerimde, Öyleyse bu kadar yakınken, Ve bu kadar isterken seni, Bu kaybedilen zamanlar neden? ... Görmedin mi tüm tesadüfler ikimize... Görmedin mi bugün,farketmedin mi Tanrı'dan bize sunulan fırsatları? ... Ben... Özlüyorum seni... Kelebekler kozasından çıkıyor yüreğimde, Her gözlerimiz birbirine değdiğinde... Haydı artık! ... Haydi... Susma, Sen bari susma! ... Gözler susar,sen bari susma... Biliyorum gideceksin, Ait değilsin buralara... Susma artık, Sen bari susma! ...

Kusura bakma artık... Sana hiç sormadan yaptım... Ayıp mı ettim? ... Günah mı işledim? ... Hayatından birşeyler mi çaldım? ... Hayır... Bunların hiçbiri değil,inan... Sana sormam gerek miydi, Onu da bilemiyorum ki... Sadece... Sadece seni hayallerime kaçırdım dün gece... Hayır... Gerçekten ilk kez yaptım bunu... Ama yaptım işte... Sana sormam gerek miydi bilmiyorum... Hatta... Hatta bu ne ki? ... Evlendirdim seni... Çocukların oldu... Hatta bak... Biri erkek,biri kız... Oğlumuz sana benziyordu... Kızımız ise bana... Sana sormam gerek miydi bilmiyorum... Ama o kadar mutluluk vardı ki o dünyamızda... Ya bana kızdın mı bilmiyorum... Ama sana sormam gerek miydi bilmiyorum... Ama ne yalan söyliyim... Sanmıyorum.... :)

En kısa gecelermiş bu geceler... Başını yastığa koyduğun anda, Oluveriyormuş hemencik sabahlar... Nasıl olur? ... Ben hiç bu kadar geç etmedim sabahları... Başımı yastığa koyup, Kalkıp da on tur atmamıştım ortalıkta, Balkona çıkıp güneşi çağırmamıştım hiç... En uzun gecelerim bu geceler benim... Hatırlıyorum... İlkokul öğretmenim söylemişti, Hayat bilgisi kitaplarım yazmıştı, İlk onlardan öğrenmiştim... Yılın en kısa geceleri diyordu bu gecelere... Nasıl olur? ... Doğru ya... İlkokul öğretmenim bana aşkı öğretmemişti ki... Aşık olunca gecelerin,eeen uzun geceler olacağını, Sabahların bir türlü gelmeyeceğini... Aşkı yazmamıştı ki kitaplar... En uzun gecelerim bunlar benim... Kitaplar da aşktan ne anlar! ..

İstersen gel... İstersen gelme... Yalansa yanayım cehennem ateşinde... Umrumda değilsin artık, Bitişin kesindir bu defa... Yüreğim yana yana, Kendimi kandırmıyorum artık... Sözler yalan söylemiyor, Gözler gerçeği yansıtırken... Artık... Kazandım bu zorlu savaşı... Ben tükendim farzet, Ama bitti bu defa... Aklıma gelmiyorsun, Ben bile şaşırıyorum buna, Hatta gülüyorum kendi durumuma... Hani olmaz derdim ya... Umrumda değilsin artık... Benden uzakta olsan da, Olmasan da, Bir farkı yok artık... İlk defa inanarak söylüyorum bunu, İlk defa gözyaşısız yazıyorum şiirimi buraya, Hatta yüzümde bir tebessüm ki sorma... Gökten zembille inmemişsin ya... Bir abartmış bir abartmışım ki seni,sorma... Hani sen duysan,bu ben miymişim,dersin ya... Bu hatanın günahını alıyorum ben... Ne de olsa hatalardır insanı akıllandıran... Akıllandım dediğime de sakın kanma, Bir delilik ki bendeki artık, Sorma...

Ben yapışmışım geleceğimin eteğine... Geçmişim benim eteğime... Ya geçmişim bırakacak beni, Yol alacağım geleceğimle... Ya ben bırakacağım geleceğimi, Düşüp yaralanacağım geçmişimin üstüne... Olduğum yerde sayıyorum sayelerinde! ...

Tamam,gitti... Hadi çıkın ortaya... Hala ordasınız değil mi? .. Tamam,ellmaa... Yoksa armut muydu? ... E uzun zaman oldu, Unuttum gitti... Tamam hadi, Gitti,bitti... Bu defa kesin... Bir daha saklanmayacaksınız Çekmecelerimin en arkalarına... Hadi... Çıkın artık ama yaa... Elmaa... Armuut... Bu defa hep yanımda olacaksınız, Söz veriyorum, Avuçlarımda sımsıkı tutacağım sizi... Hiç de vazgeçmeyeceğim sizden... Bu defa söz verdim bakın... Haydi... Artık kalbimde size koccamaan bi yer kaldı, Yerinizi alan ise, Mazide kaldı... Haydi çıkın ortaya, Küsüştük mü yoksa? ... Ama... Haydi umutlarım, Elmaa... Yoksa armut muydu? ...

Yüzsüz! ! ! Ne yüzle giriyorsun ki rüyalarıma! Zaferimi kutluyorken,yüreğimle ben, Seni aklıma geldiğin anda kovmayı başarırken... Yüzsüz! ! ! Ne hakla giriyorsun rüyalarıma! İşin gücün yok mu senin? ... Gelme artık rüyalarıma da! ! !

Yüzüne her baktığımda, Ne hissettiğimi bile bilmiyorum artık... Seni, Toprağa gömülmüş sevdalar kadar çok sevmiştim. Kesin olan tek şeyse, Bu sevda bu zamana ait değildi... Bu mümkün değildi... Madem ki yakmıştım yüreğini, Daha nesi yetmedi bu sevdanın sana,nesi! ... Mecnun ol demedim ki sana, Sadece kendin olsan yeterdi bana. Ama inan, Bunlar sana şu an söylemek istediklerim de değil... Sonuçta insansın ya, Sonuçta insansın! Sonuçta bir yüreğin var değil mi? Taştan da olsa,adı yürek değil mi? ... Vicdanı olmayan bir yüreğe sahip insana bunları söylemem, Ne kar eder bilmem... Ve inan, Umrumda da değil... Bu defa herşeyi kendim için yapıyorum. Zehrini akıtıyorum son damlasına kadar yüreğimden... Benden,ömrümden ne kadar çalsa da, Başardım bak işte... Elbette ki tüketmedim içimdeki o büyüük sevdamı. Adını nefret koymuşlar bu duygunun, Haberim yokmuş... İşte,sana her bakışımda hissettiğim de bu olmalı işte... Şuncacık hakkım varsa daha helal değildir sana!

Bir mahkemesi yok mu sevdaların? ... Oysa ben davacıyım hakim bey! İzin almadan benden, Gözlerime girdi kaldı! Davacıyım ben hakim bey! ... Yüreğimi çaldı, Bendeki benden eser bırakmadı, Aklımı da aldı, Tüm hayatıma ortak oldu, Sonra da kaçıp gitti! ... Söz vermişti ama,kaçıp gitti! Davacıyım ben hakim bey! ... Bir yüreği parçalamak istedi, Şüpheli hareketlerde bulundu. Üstelik o şimdi, Hala aramızda dolaşıyor! ! ! Davacıyım ben hakim bey! ...

Teşekkür etmeden önce, Bir özür bekliyorum senden... Bak işte,yine de başardık, Ara sıra düşman olduk,olsun aldırma... Dostluğumuzu da unutma ama... Artını eksini bir kefeye koyup tartsam, Eşit olmasından korkuyorum... Ben daha çok acı çektiğimi biliyorum, Yanılmışsam eğer, Bana sunduğun güzellikleri yaşayamamış olmanın, Acısını duyarım... Olsun... Ben sana katlandım,sen de bana... Ara sıra güzel süprizler yaptın bana, Kimi zaman kayıplarım oldu en vazgeçilmezlerimden, Ben kaybederken,sen başka başka verdin, Ödeştik belki de... Bazen seni çok sevdim, Bazen sana isyanlardaydım, Kimi zaman sarıldım sımsıkı sana, Kimi zaman eyvallahsız terketmek istedim seni, Olsun... Ölümden öte köy yok, Hani gitmek istesem... Orda da yakamdadır elin,bilirim, Vedasız terketsem seni, Şikayet eder,ateşe atarsın orda da beni, Daha ne kadar kalıcıyım bilmem sende, Ve inan,bilmek de istemem... Dengesiz falansın ama, Böyle olman inan daha çok yakışıyor sana. Ben yine de seviyorum seni be hayat... Ve biliyorum,yine de sen de seviyorsun beni...

Ben miyim suçlu yani? Ben terkediyorum seni öyle mi? Kaçıp gidiyorum senden sandın yani? İnanmak istediğin de bu öyle değil mi? ... İyi... Bir dilin olsa çoktan kovmuştun beni, Sende olduğum sürece,ne güzelliğini gösterdin ki... Hep buğulu gözlerle, Islak ıslak bakmadım mı sana sanki? Bir oyunsan,hani belki, Bir figüran bile oldum mu sende sanki? Uzaktan uzağa seyretmedim mi seni? Seyrettiğimse benim oyunummuş,bilemedim ki... Ki sen,hiç farkettirdin mi bunu bana sanki? ... Kırmadın mı sımsıkı tutunduğum dallarımı, Koparıp koparıp kürekleri tutuşturmadın mı ellerime? Ben istemeden istemeden, İndirmedin mi beni sulara, İtmedin mi arkamdan sanki? , ''Bak orda daha güzel yerler var'' diye diye, Kandırmadın mı beni? Ben miyim suçlu yani? Ben terkediyorum seni öyle mi? Korkak olan ben oldum değil mi? İnanmak istediğin de bu,öyle değil mi? Al! ... Kime kalırsan kal hayat! Kalıcı değildim zaten ama, Sabredemedin ki bir ömrü tüketeyim, Dayanamadın bana değil mi? ... İyi! ! ! ...

Şimdi çok uzaklarda,bana uzak gelen dağların bile, Çok uzaklarındasın,biliyorum... Adını bilmekle yetindiğim,yolumun düşmediği o şehirdesin... Nerden aklıma geldin bilmiyorum,ama, Bu kadar zaman sonrasında, Beni hala hüzünlere boğman da, Bir garip geliyor doğrusu bana. Su gibi akıp giden ömrün, Bunca yılı geride bırakması da, İçimdeki acıları hafifletti biraz da... Sana söylemiştim,hatırlarsan, Senden sonra kimseleri sevemem ki ben,diye. Öyle de oldu işte. Bir daha yolunun düşmeyeceği bu şehri, Bir daha anımsadığında, Aklına gelir miyim bilmem... Ama bana senin şehrinden bahsedildiğinde, O şehrin adı ''sen'' oluyorsun. Canım acıyor o anlarda, Bir burukluk kaplıyor içimi, Buğulanıyor gözlerim ama, İnan,eskisi kadar uzun da sürmüyor... Yıllar,hiç olmazsa acısını alıyor, Acısını alıyor... Bunca zaman sonra, Ben sana emanet ettiğim yüreğimleyim... Ben hala aşk denince,''sen'' diyorum... Sen...ilk aşkım... Benden sonra sen,kaç tende nefesini bıraktın, Kaç kişiye acılar yaşattın,kaç kişiyi yaktın,kaç kişice yakıldın, Bilmiyorum... Ve inan,artık merak da etmiyorum... Yıllar... Söylemiş miydim? Yıllar acısını azaltıyor bazı şeylerin, Zaman,tamamen silmese de,azaltıyor... Bu bile yetti beni hayata bağlamaya. Ve ben,barıştım artık hayatın tüm gerçekleriyle, Zaman diyorum,zaman... Azaltıyor,yok etmiyor,azaltıyor... Anımsanması gerek şeyler var hayatta, Ve ben,anımsıyorum seni,yaralı aşkımızı... Yani,unutmadım işte,unutamadım,unutmaya da çabalamadım, Ki unutmayı da istemedim... Bugün öylesine akılma geliverdin işte... Bugün... Aslında hep aklımdasın ya,kabul edemiyordum,susuyordum ama, Bugün de şiir oldun dilimde... Beni unuttun mu bilmiyorum, Ama unutacağını da ne biliyim işte, Biliyordum ki ben... Olsun,artık merak da etmiyorum. Zaman diyorum,zaman... Zaman hiç olmazsa acısını alıyor,söylemiş miydim, Olsun... Ama zaman var ya... Alıyor acısını bişeylerin....

Ben bu geceleri anlayamadım... Hüznün rengi siyah mı? Hüznü taşıdığı için mi bu yaptırdıkları? Gündüz nasıl geçerse geçsin, İstersen kahkahalara boğul, Havalara uç mutluluktan, Gecelerse hep aynı... Nasıl olduğunu anlamadan, Engel olamadan, İstemeden daha, Her gece, Her gece... Yanıyor sazımın bam teli, Türküler çalınıyor kulaklarımda, Türküler,sevda kokan, Türküler... İçinden ne geliyorsa yap,diyor bir ses, Bir ses işte,sadece gecelerde,sadece... Dağları aşası geliyor insanın, Bu, O kadar basit geliyor ki gecelerde, Ki belki de, Karanlıkta görünmediği için o koca dağlar, O hasrete bir kat daha hüzün katan, Uzaklara,uzaktakilere engel koyan... Geceler... Neden,nasıl oldu bilinmeden, O geceler... Geceye kadar nasıl yaşarsan yaşa, Yakandan tutar elbet o karanlıklar, Başlar her gece kendince hesaplaşmalar... Güneş battığı anda, Bir hüzün kaplıyor ya, Var bu gecelerin hikmeti işte... Hüznün rengi siyah mı? Hüznü taşıdığı için mi bu yaptırdıkları

Gözlerin beni mahvediyor... Yoksa sen değil,gözlerin... Kaç yaşımdan kalma o bakışlarım, O çocuksuluğu gözlerimin... Buluştuğu an gözlerimiz, Heyecan dolu bir çocuğun, Yüreğinin pır pırlığının gözlerine yansıdığı gibi... En olmadık zamanlarda, En olmadık mekanlarda, Kaçamak kaçamak... Kör ebe oynar gibi, Masumane... Çocuksu bir edayla, Gülümsemesi gözlerimizin, Göz kırpması içlerindeki saklı kalmış aşkın... Gözlerin beni mahvediyor... Yoksa sen değil,gözlerin... Felaketim olur o anlar, Bir sen kalırsın,bir ben. Herkes durur o anda,dünya durur... Umrumuzda mı nerdeyiz,kimleyiz... Susar herkes, Dil susar, Gözler birbirine akar akar... Gözlerin beni mahvediyor... Yoksa sen değil,gözlerin...

''Aşık oldum'' demişsin... Aşkın ''A''sı nedir ki söyle? Sözler,yeminler senin neyine? ... ''Seviyorum''derken gözlerime bakardın, Gözler utanır yalandan, ''Seviyorum''demek senin neyine? ... ''Kalmadı aşk,tükendi'' demişsin, Var mıydı sanıyorsun ki sen,söyle? Aşkın adını anmak senin neyine? ... Bir yürek var elbet herkesde, Farkettiysen eğer bunu bir kere, Bırak sadece seni yaşatsın, Birini yüreğine koymak senin neyine? ... Bir yürekten fazlasını istemek senin neyine?