likevoyager

Bir laf, bir söz, bir deyim Bir eyleme yem oldu. Bir eylemde bir deyim Yeni bir eylem oldu.

Biri koyu biri açık Biri büyük biri küçük Sevgisiz yürüyorlar Boş bakışları sönük İki renk iki biçim geçiyor. Bir değiller gözlerde Biri denizden biri dağdan Teraziyi çekiyorlar aşağı Geliyorlar pazardan İki anlam geçiyor. Uykusuz yorgun bitik Ürkek adımlarıyla dalgın Kendinden öte - itik Kendinden - beri yalın İki özlem geçiyor. Ağaçlar otlar su taş toprak Ortada kinleri sevgileri Ortada aşkları kavgaları ölüleri Açıkta ama ayıp değil güzellikleri İki hayvan geçiyor. Çoğu geç azı erken İleri büyük yazan çizen Kimi çağınca kimi çağlarca Berilerden gelen ötelere giden İki adam geçiyor.

Çalınmasına-anladık-çalınıyor Çoğunluk alıştık buna artık, kanıksadık çalınıyor Çalmayın ayıptır, bırakın yahu yeter diyoruz Şaşılacak şey, buna ilkin çalanlar alınıyor

Pencerenden bakma denize, İnanırsın güzel olduğuna maavilerin. Renklerini kaybedersin Uzaktan Bir yatağın vardır senin, Seninledir, Uyuyunca kaybedersin.

Yüreğimdeki aklımda Hep aklımda,hep aklımda.. Akıl kesildi yüreğim, Yürek kesildi aklım da.

Hız Gökçekimli Ölüme en yakın Tutkusudur İnsanın. Ölümse Onun Hep unuttuğu Yaşam korkusunun Son uykusudur. İnsanın. Ölümse Onun Hep unuttuğu Yaşam korkusunun Son uykusudur.

Eskiden bir deyim vardı Mutluluklar için söylenen.. Gül bahçesi, kuş kafesi Gibilerden. Demek onun için Gül uçtu kafesinden, Kuş da bahçesinden.. Kafesle bahçenin yersizliği yüzünden

Beni bundan böyle Beklese-beklese Hüzün bekler, Çağırsa-çağırsa Hüzün. Neden mi? Neden olacak.. O kadar gezilip görüldü ki.. Hep ben bir şeyden, Bir yer?den Bir kimse?den uzaktaydım Ve kendimden. Ölüm beklemez beni.. Çünkü, ben gene de Bir şeye, Bir yer?e Ya da bir kimseye giderken de Kendimden uzakta olacağım. İşte Bunun adı hüzündür.

Mektuplar aldım sevindim, Birinde denmiş geliyorum Öbüründe yazılmış geleceğim. Bekledim bekleyorum. Bir yaşam verdim. Açtım bir başkasını, Uzun-uzun yazmış gel. Okumadan arkasını Gittim gidiyorum Bir başka yaşama bedel. Biri demiş sen, biri demiş ben. Seni ben anladım, beni sen. Bir yaşam daha verdim Beklerken, giderken, dönerken. Kaldı elimde üç-beş mektup, Üç-beş yaşam. Bir onları da açsam okusam Önceki yaşamları unutup Ya beklesem, ya da gidip arasam. Ne bir iz geliyorum deyenden, Ne de gel yazandan. Bunları düşünüp dururken Bir yaşam daha gitti elimden Başkalarınca saklamak varken. Ama ben umudluyum bundan; - Yüzümden, gözümden belli - Umudu umudumla harcadığımdan.. Bundan sonra belki Bir yaşam daha çıkar mektubumdan.

Hanlar vardı Biri yutuyor yutuyor Yuttukça gülüyordu Sahibini Öbürü yanıyordu sevinç ile Bir başkası yıkılıyor Yerine yenisi yapılıyordu Oda oda daire daire Fazla uzatmayalım Vesaire Eşek değiliz.

-Mutatis Mutandis- Bana senin için, O mu, diye sordular. O değil, dedim onlara.. Anladılar.

Ne iyi olurdu, herkesin, ...Ben yalan söyleyebilirim, Ama sana değil... Bir, sen'i olsaydı.. Ne iyi. Şimdi herkesin bir sen'i var, Yalan söylediği.

Bir zamanlar yaralanmış gölgeniz Yalnızlığa ıslanmış geliyor.. Şiirlerde şarkılaşmış seslerle Duyularla durulanmış geliyor. Her uykumda uyanıyor gölgeniz, Gözlerime uzanıyor gölgeniz, Karanlıkta ışıklaşmış renklerle Özlemime boyanıyor gölgeniz.

Sözlüklerde aradım, yorgun, yıpranmış sözü; Zıtlarla benzerleri koynunda barındıran.. Tüm öbür sözcüklerle eş-anlam?lı: GİBİ?ydi. Alıştığından kolay-benzetme?lere, gözü (Komşusuna nur-topu bir oğlan kazandıran) Komşusunun karısında delikanlı gibiydi.

Sözcükler birbirini götürdü, Kitaplarda aklım kaldı. Yaşamımda bir düğüm, Ve gecede sivrisinek, Kaldım kaldı.

Olacaksa olmaz da, olmayacaksa olur, Kiminin yazısı o, kimininki de budur. Kimi ardından koşar, yetişir zamanında, Kiminin önündedir birdenbire yok olur. Kimi bir yerdedir der, o gelir oralardan, Kimi bildiği yerde bildiğini unutur. Biri oraya gider, o orada bilerek, Biri hiç anlamadan yoluna çıkar durur. Kimi aradığını yitirir aradıkça, Kimi de arayandır, aranan onu bulur.

Bir öykümüz olsa, duyan öyküsü sansa.. Öykümüz böylece dallanıp-budaklansa.. Bir sevi'den, bir övü'den, o bizim öykümüzden Giderek buluşan eller evreni sarsa.. Öykümüz de büyür büyüklüğümüzden; Herkes sevi'sinde evreni kucaklarsa.

Ne güzel insanlar vardı eskiden. Çocukluğumuzu kaplamışlardı. Bize masal anlatırlardı Cinlerden, perilerden. Büyük anneler, büyük babalar vardı. O zaman hepsi uzaktı ölümden. Hem sevdirir hem korkuturlardı. Acı hikâyeleri bile tatlı başlardı. Demek bunun için gittiler hikâyelerden. Ne güzel insanlar vardı eskiden. Ne güzel şarkılar vardı eskiden. Gençliğimizi donatırlardı. Hep iyi şeyler hatırlatırlardı Geçip gitmiş devirlerden. Sevgi ve ümid yaratırlardı. O zaman her şey uzaktı ölümden. Yanık şarkılar bile neşeli başlardı. İster istemez saadet taşardı Gamsız günlerimizden. Ne güzel zamanlar vardı eskiden. Ne güzel şarkılar vardı eskiden. Hayâl içinde yaşatırlardı. Güldürür ağlatırlardı Duymadan biz, düşünmeden. Her an bir asır kadardı. O zaman herkes uzaktı ölümden. Candan sevdiklerimiz vardı. Hepsi başka güzeldi, bizi tanımazlardı. Bütün yollarımız geçerdi gül bahçelerinden. Ne güzel zamanlar vardı eskiden.

Umud bir öykü adlı, başında önde gider, Bir ayrım olur sonra, yarısı dünde gider. Bölüşür yaşanmışlar yaşanmakta olanı, Anılarla umular barışık yönde gider. Bir gün, bir ân, bir yerde bir dönemeç belirir, Dengesini yitirir gecelerle gündüzler. Yalanlara dönüşür korkular için-için, Sıcaklığını keser duygular, düşünceler. Tükenen sevilerin alışkanlıklarında, Gittikçe donuklaşan ışıklar yanıp söner. Karanlığı emzirir yığın-yığın gölgeler, Can ateşi soluk göz-bebeklerine tüner. Bir süre kanat çarpar artık yorulmuş bir kuş, İnişinin kararan havalarından düşer.

Bunca yıl yaşadım Elime ne geçtiyse yitirdim Biraz daha yaşayacağım Yalnız bir şey biriktirdim Bir bakış, bir görüş, bir duyu, bir düşünce Belki aç kalacağım Suçlanacağım ölünce Biraz yazdım, artık hep yazacağım Hüzünden baş alamadım Görünce

Aşk, varlığında, yokluğunda belli olur Egemenlik, varlığında, yokluğunda belli olur Bir özgürlük var, sularca, havalarca olağan Varlığında değil, yokluğunda belli olur.

Gazetelerde çıktı resminiz Kurultayda uyuyordunuz Yanınızdakilerin yanında siz Biraz daha uyanık duruyordunuz

Halka karşı çıkma Kesin yanılmış olursun Halkın tuttuğunu anla Halkı anlamış olursun Halkını anlamakla Bir yere varmış olursun Halk sevilmez, yerilmez Aldatılmış, aldanmış olursun Sevgiye bilgi Bilgiye sevgi katılmaz Uzak kalmış olursun

Düzelecek dediler, yirmi yıl geçti Açan arayı daha da açtı Bugün sordum düzelecek deyorlar Gemi de gemiymiş hani, yolcu da yolcu

Son kadeh içilmiş, Son söz edilmişti. bir düşünce sardı hepsini.. Bir hatıra, Bir hırs, Bir kıskançlık, Bir yanıltı, Bir kardeşlik, Bir yanlışlık, Bir kin, Bir ümid, Bir şey.. İnsana ait.