likevoyager

Yerin göğe kavuştuğu çizgiye yazmışım seni. Her doğan yeni güne seninle başlıyorum. Aldığım nefese adamışım. Benliğime kazımışım... Buz gibi yokluğunun bu şehri, Yüreğim üşüyor... Yavaş yavaş ölüyorum.... Ne olur çık gel artık! .. Ben sensiz yaşayamaz oldum....

Akrep yelkovanı kovalıyor, Günler ayları... Bense çıkmaz sokakta bir başıma kalmışım. Ne ileri gidebiliyorum, Ne de geri dönüş var... Karanlığın içinde, Gecelerin ayazındayım... Yüreğimde sen, Dilimde çaresizliğin türküsü...

Gidişinle susmuştu tüm evren, İşte yine geldin... Gelişin, yağmurdan sonra çıkan gökkuşağı kadar rengarenk... Gelişin, denizin dalgası, gökyüzünün bulutu gibi... Gelişin, martıların çığlığı, rüzgarın esintisi... Gelişin, şiirlerin sesi, şarkıların en güzel güftesi... Gelişin, yüreğimin en derin acısını siler derinden. Gidişine de hiç sitem etmemiştim ki; Çünkü ben seni her şeye rağmen sevmiştim...

Yüreğimdeki şehri sana bıraktım giderken... Yağan yağmurlarda gözyaşlarım gizlendi... Sevdam denizin mavi rengi, Yosun kokan dalgalar, hırçınlığımı yüklenmiş... Kıyıya her çarpışında sana isyanımı sunuyor Sokaklarda gölge misali karamsarlığım... Hüzünüm, tozun dumanın eşliğinde... Hasretim bulutlarla, geçip gidiyor üzerinden. Karanlığın yıldızlarında umutlarım yanıp sönerken... Sana bıraktım ben herşeyi.... Beni benden alan, bensiz şehir... Biraz da sen olsun diye....

Gün ışığını sildim hayatımdan, Sadece gecelere sığınıyorum... Yalnızlığıma yorgan misali serilen, Yıldızlarla ısınıyorum... 'Seni sildim! ' dediğim her dakika, Sahtekarlığıma isyan ederken; Yüreğim acıyor... Olmuyor birtanem olmuyor! .. Bu gönül sensizliğe dayanamıyor....

Yıldızlar var yine gecemde. Bir de sen düştün gönlüme gizliden! .. Hep diyorum; bir gelsen! .. Ah! Bir gelsen! .. Geceye doğan ay, O zaman hiç yarım kalmayacak! .. Yıldızlar hep gökyüzünde asılı kalacaklar! .. Bir gelsen! ...

?Senile olamam? deyişini hatırlıyorum. Bir garip hüzün çöküyor içime. Güneş yüzümü yakıyor, Sensizlik yüreğimi... Yaşadıklarımı düşünüyorum... Neyim, nedereyim? .. Neden bu çaresizce bekleyiş? .. Yoksun... Gelmeyeceksin... Sonra, dilenciler geliyor aklıma, 'Verecek param yok' dendiğinde Israr etmeden çekip giden dilenciler... Ne yazık ki, ben onlar kadar olamadım...

Sensiz geçen dördüncü Kasım' ın birindeyim. Daha kaç Kasım geçer yokluğunun acısıyla? .. Yağmurlar yağıyor şehrime bugün. Damlalar toprağa karışırken, Çamurun nemi bedenine bulaşıyor... Üşüyorsun, biliyorum. Ellerimi uzatsam, sarılıp ısıtsam seni. Benimle bütünleşip sıcacık olsan. Yüzünde tebessümler oluşsa sana gelişimle. Tüm varlığımla haykırsam: 'Canım babam, doğum günün kutlu olsun' İyi ki, bu dünyada yaşadın, İyi ki, benim babam oldun... Varlığının anısı olarak bu dünyada nefes alan ben, Seninle gurur duyuyorum. Seni çok seviyorum...

Susuz kalmış balık gibiyim. Can çekişiyorum... Hadi, kurtar beni! Saniyeler sayılı, Ölüyorum...

Giderken sana ait ne varsa al götür. Gökyüzünde asılı duran yıldızları da... Gecenin karanlığını, Denizin yakamozunu... Ama! .. Aşkı bana bırakmayı sakın unutma! .. Çünkü O, senin hiç olamadı! ..

Güzel olan herşey gibiydi. Anlık yaşanan mutluluk misali... Gökyüzüne baktığın anda, Kayan bir yıldızı farketmek! .. İki damla göz yaşının yanaklarından süzülürken, Sıcaklığını hissetmek gibiydi, Seni sevmek! ..

Ben sensiz kalırken bu gecede, Sen kim bilir hangi hüzünlerin içinde savruluyorsun? Sana ulaşamayan, bana isyanım! .. Seni seven bu yüreğimedir serzenişlerim! .. Gidişin gökyüzünün, yerle bitiştiği gün... Ve ben, sadece susyorum... Sensiz akşamlarda yıldızlar var yine, Karanlık çöktüğünde, Sessizlik hüzün sürerken, Gel! .. Bu gece... Yokluğundaki yıldızlara beraber ulaşalım...

Bu gece gitme... Birlikte yudumlayalım çayımızı. Sonra gecemize yakıştırdığımız en güzel şarkıları dinleyelim. Soğuk kaldırımların yağmuru olmak istiyorum gizliden. Şehrimin caddelerinden gel beraber süzülelim. Kahreden yalnızlığım seninle bozulsun. Melekler insin geceye, Yüreğin özgürce coşsun, Sabahı birlikte karşılayalım. Bırak bu gece kokun tenimde kalsın Ne olur gitme...

Yazdığın son satırlar hala aklımda... Ben mi? .. Beni boş ver... Hayatımda çift kişilik adımlarla yürümeyi hiç bilmedim. Gecelerin yıldızlarına gizledim hep yalnızlığımı... Çıkmaz sokakların karanlıklarına savurdum gölgemi. Kaldırım taşlarını gözyaşlarımla temizledim. Hatırıma her düştüğünde kahroldum. Yüreğim kanağladı; Ama yine de sana sitem etmedim... Ben mi? .. Beni boş ver...

Sen ve ben, Toplasalar; İşte biz! Bizi çarpsalar; İki misli sevgimiz! Seni benden çıkarsalar; Ne sen, ne de ben eksilmeyiz! Ya bölseler; Bir bütünüz, bölünemeyiz! ..

Biz seninle hep rüyalarda buluştuk? Gecelerin karanlığına konuştuk... Ayın yarısı sende yarısı bendeydi hep. Sabırla bekleyip her dolunayda birleştik. Sonra serin mavilerin dalgalarına karıştık soğuk havalarda. Yağmurun damlalarıyla bütünleşip, sonbaharı karşıladık gizliden. Rüzgarlarla gezip dolaştık hep İstanbul´un sokaklarını. Yeri geldi en derin sevdayla kız kulesini kucakladık... Çoğu zaman da gecenin karanlığına karışıp yıldızlarla birleştik. Hersey olduk da, Ne yazık ki; biz seninle hiç bir bütün olamadık

Gün ışığını sildim hayatımdan, Sadece gecelere sığınıyorum... Yalnızlığıma yorgan misali serilen, Yıldızlarla ısınıyorum... 'Seni sildim! ' dediğim her dakika, Sahtekarlığıma isyan ederken; Yüreğim acıyor... Olmuyor birtanem olmuyor! .. Bu gönül sensizliğe dayanamıyor....

Gecenin karanlığı üzerime çökmüş... Yağmurlar yağıyor gizliden. Düşen her damla sanki sana akan gözyaşım olmuş. Gidişinle sustu tüm evren. Sessizlik hüküm sürüyor benliğimde. Sensizliğe gömüldüğüm bu gecede, Bir diğer güne yelken açıyorum. Gittin ya şimdi; Git, Ben seni yarın bir kez daha seveceğim...

Bana bakan gözlerin gibi baktım bugün aynaya. Senin en sevdiğin kazağımı üzerime giydim. Saçlarımı sen gibi taradım. Sonra; En çok geçtiğimiz sokakları adımladım, ellerim cebimde. Senmişim gibi, hızlı hızlı yürüdüm köprünün üzerinden. Sahilin kenarında derinlerde kaybolan dalgın bakışlarımla. Derin bir nefes aldım titreyen vücuduma. Öyle çok sen birikmiş ki içimde; Dönüp selam verenler bile beni sen sandılar...

Giderken herşeyinle çık bu kapıdan Bedenim ellerinin sıcaklığını unutmalı! .. Göz bebeklerimde siman kalmamalı! .. Sevgi dolu bakışını, Gülüşünü de unutmak istiyorum... Sana ait ne varsa, al ve git. Giderken, Beni bana bırak yeter...

Bugün varsa, bugün yerim, Yarın yoksa, öbür güne derim... Hiç düşünmem anayı, babayı, Derdi, kederi, tasayı... Farkım yok ki, sokak köpeğinden, Çünkü sokak çocuğuyum ben... Yüreğim gam dolsa, gözyaşım sel olsa. Ağlayacak bir omuzum yok benim... Hayal kurmak için seyrettiginiz yıldızları. Ben gece yorgan misali üzerime örterim. Ay dedeye başımı yaslar, Soğukluğu unutmaya çalışır bedenim... Bitler bulaşmış taranmayan saçlarıma. Yine de bir el uzanıp okşasın diye beklerim. Sokak çocuğuyum ben, Eli, yüzü, üstü pis. Ama sıcacık, sevgi dolu yüreği tertemiz...

... ve sen gidiyorsun... Giderken bu şehirden aslında beni de terkediyorsun! Bunun farkında bile değilsin; ama ben gidişinle bu evde sensizliğe gömülüyorum, sessizce... Banyoda kalan saçlarım, aynada parmak izlerim duruyor. Kahve içmek için su kaynattığım tencerede kalmış aklım! ... Kapı kollarında ellerim hala var! Odalarda dolaşan benliğim... Örtünüp uyuduğumuz battaniye... Gecenin bir yarısı kollarının arasında perdeyi aralayıp baktığım yıldızlarda asılı kalmış sevdam... Keyfine vararak yumulduğum yastığım, teninde sıcaklığım kalmış... Dolaştığımız sahilde ayak izlerimiz... O sokaklar seni sormaz mı bana? Tenimin rüzgara serzenişi üşümüşlüğüm... Gidiyorsun hepsini bu şehirde bırakıp! Yemek yediğimiz o bahçedeki kedinin gözlerinde kalmış bakışlarım... Kahvaltı yaptığımız cafede saatlerce didikleyip okuduğun o gazete geliyor da aklıma; Oracıkta, masanın üzerinde bırakıp gitmiştin... Soruyorum şimdi kendime: ?o gazeteden farkım ne? ? Beni de bırakıp gidiyorsun işte! Ardında bırakmışlıkların, sevdaların bilincine bile varamadan... Seni hep şarkılarla sevdim... Şarkılarda yaşadım... Şarkılarla anımsadım... gözyaşım oldun! Şimdi yine seni bu şarkılarla unutacağım!

İstanbul kapını arala, çünkü bahar var ardında. Sana sesleniyor:'işte geldim! ' diyor. Her yer rengarenk çiçeklerle dolacak, Güneş sıcacık, denizlerini ısıtacak. Rüzgarın esintisinden oluşan dalga sesleri, Yosun kokusuyla mis gibi yayılacak etrafa. Martılar şarkılar söyleyecek süzülürken serinliğinde... Vapur sesleri arasına karışacak... Güneşin batışı görülmeye değer en güzel manzara olarak sunulacak. Biliyorum çok özledin. Sokaklarında dolaşan ayakların iki çift olmasını. İki sevdanın birleşip Ortaköy´de sıcacık bir çayı yudumlamasını. Vapurda, dışarı çıkıp rüzgara serzenişte bulunarak, Birbirine sarılıp ısınan sevdaları özledin... Geceleri üzerine yorgan misali serilen yıldızların seyrinde, Hayal kuran aşıkları özledin. Biliyorum, özledin... İşte söylüyorum sana: 'İstanbul kapını arala! ' Gelen baharın yanında, aşkın selamı var sana!

Eğer bir ağaç olsaydım; En büyük dalım sen olurdun. Filizlerimi ilk senin için verirdim. Mis kokulu çiçeklerim hep sende açardı. En güzel meyvelerim senin dalını süslerdi. Güneşe hep seni dönerdim. Ama, Ne ben bir ağacım, ne de sen bir dal...

Senden kalan Kokun, giysilerin Daha doğrusu Sevgin, Aşkın,nefretin Ve en önemlisi Bende kalan Yüreğimi yakan Hasretin