likevoyager

Senden geriye, sadece acılar kaldı. Gecenin karanlığında kaybolurken ben, Bütün umutlarımı cebime doldurmuştum. Nereden bilebilirdim ki, Dibinde sökük olduğunu...

Benimki aşk değil Alçaktan uçan sevdalı bir güvercinim ben Unutulmamak için... Der Yaşarım satırlarında... Seni unutmak mümkün mü? İşte bir yılı daha devirdik beraber. Senin şarkıların... senin satırlarınla... Sendin hep sevdamıza, hüzünümüze yön veren. Aşklarımızın karanlığına melodilerinle, ışık tutup aydınlatan. Terkedilmelerin eşliğinde, süzülen gözyaşlarımıza, eşlik eden; Hep sendin... Seni unutmak mümkün mü? Sabahın ilk ışıklarında, evimde yükselen tek sessin sen! Seni unutabilmek mümkün mü? .. Yaşar´ım nice yıllara... Yeni yaşında, yeni şarkılarınla, nice yıllara... Daha çok yaşa ki; biz de yalnızlığımızın karanlığını seninle aydınlatalım.... DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN! Ben senin sadece şarkılarını sevdim... Oysa şarkıların, hep sendin...

Unutuyorum tüm yaşananları, Umrasızca kovuyorum bütün hayalleri. Yalnızlığa, karanlık gecelere sığınıyorum gizliden. Sonra ayrılık şarkıları süzülüyor dudaklarımdan. Gelme, dönme diye haykırıyorum sonsuz boşluğa... İsyan ediyorum tüm yaşananlara, yüreklerin delice atışına. Seninle yaşadığım her dakikaya, sevişine, öpüşüne... Hepsine isyan ediyorum! .. Unutmalıyım diyorum kendime, unutmalıyım! .. Geceler sabahı karşılarken, Uykusuz karanlıkların bitişine doğan güneşle, Senden her vazgeçişimde, Bir kez daha, Bir kez daha, Ben yine seni seviyorum...

Gökteki tüm yıldızlara yazmıştım seni Şimdi hepsi sabahı karşılarken bir bir sönüyorlar... Senin gidişinin eşliğinde, Gün ışığında kayboluşlarını izliyorum Sen yoksun ya! .. Yıldızlar bir daha senziliğe doğar mı? .. Onu da bilmiyorum...

Sen gizli sevgili Kimsenin çözemediği Bilir miydin? Seni sevdiğimi... Sana taptığımı... İşte! .. Ben haykırıyorum... Denizlere, bulutlara, Gökteki bütün yıldızlara... Seviyorum! .. Seviyorum diye... Pekiyi ya sen? .. Sende o yürek var mı? .. Bana, beni sevdiğini söyleyecek! ..

Kara bulutlar geçiyor şehrimin üzerinden, Yağmur caddelerden süzülürken, Ben yine sensiz üşüyorum... Sen umutların ışığı, Ben karanlık gecelerin kaybolmuşu... Yüreğimde özlemin, Her yerde gözlerin var. Beni sevmediğinse hep aklımda...

Dudakların konuşamadı... Ama! .. Yüreğin ?seni seviyorum? diyor... Sen sustukça; İçindeki nehirler, çıldırmışcasına bana doğru akıyor. Donuk bakışların,derinlere manasız tavırlar sunsa da, Gizliden bana koşuyor gözlerin... Bak, ellerin üşüyor yokluğumda... Neden inat ediyorsun? .. Bu mesafeler neden? .. Manasız kaçışlar... Neden? .. Hadi! .. Uzaklaş! .. Sen, alabildiğine uzaklaş! .. Sendeki sen, ben olmuş farkına bile varamamışsın...

Hep hayalimde vardın sen. Gerçekte hiç olamadın ki... Zaten hep hayallerde yaşamadım mı? Yanımda olabilme olasılığın neyi değiştirir ki? Sana ellerimi her uzatışımda boşluğu sarmadım mı? Dudaklarım seni her öpüşte buz gibi olmadı mı? Varlığınla yokluğun arasında gidip gelirken, Hep boş muydu bu vagonlar? Ben miydim kalabalığın yalnızlığı? Belki de yalnızlıktı beni kendine çeken. Sen hep vardın da ben yokluğunumu sevmiştim ne? Kendime küsmem miydi beni hüzünlendiren? .. Seni bulmuşken yaşanılan sensizlik... Seni delice sarıp öpmek varken tatmak istediğim acı... Ben aşkı tek yaşamayı mı sevmiştim yoksa? .. Ben hüzünü mü sevmiştim? .. Ben sensizliği mi sevmiştim? .. Sensiz, sessiz ve tek.. Hep tek...

Yollar aşılmış, Mekanlar tutulmuş... Bana yine yıldızlar kalmış... Üzerime yorgan misali serer, Uyurum ben yine...

Hayat ellerimden akıp gitti az önce. Günler yirmidört saat değil artık. Zaman da kaybolmuş... Gecenin yıldızları, Gündüzün güneşi de yok! .. Okyanusların suyu bile çekilmiş. Ağacın yeşili, papatyanın sarısı... Senin peşin sıra hepsi terketmiş evreni... Karanlık dört duvarın içindeyim. Çaresizliği kendimle çarpıp, Sensiz yaşadığım günlere böldüm. Yokluğun bir kez daha yüreğimi acıttı. Gücüm kalmadı artık! .. Şimdi, nefesimi tutuyorum. Ha öldüm, ha öleceğim...

Beni her geçen gün biraz daha terkediyorsun. Yavaş yavaş sona yaklaşıyoruz... Gözyaşlarım yine yüreğime süzülürken; Ben her zamanki gibi susmayı tercih ediyorum... Bana soru sorma diyorsun! .. Olanlar olmuş, sorularsa çoktan duvar şimdi. Sana direnecek bir damla gücüm kalmamışken, Ben sadece senin ardına bakmadan gidişinin seyrindeyim...

Karlar yağıyor karanlık gecelerime... Üzerime düşen her tane, Sen gibi yüreğimi üşütüyor... Sonra bir anda eriyip, yok oluyorlar... Gelişleri, gidişlerine gebe... Tıpkı senin gibi! .. Sensizliğin akşamlarındayım şimdi. Bembeyaz karların üzerinde... Ne kokun silindi tenimden, Ne gülüşün gözlerimden.... Yüreğim zaten hep seninle. Söyle, Ben şimdi nasıl unutacağım? .. Yüreğime karlar yağıyor gizliden... Geceme yıldızlar düşmüş... Kısık bir melodi ulaşıyor kulaklarıma.. Senden kalan tek hatıraymışcasına. Şiirlerdeki masum dizeler eşliğinde, Sensizliğin, sessizliğini dinliyorum...

Gecenin bir yerinde yokluğun yüreğimde can yakıyor. Karanlığa hasretimi anlatıyor gözyaşlarım... Sanki gökyüzünün tüm yıldızları sensizliğime ağlıyor... Yoksun ya, Eylül'e yağmur karışıyor, yüreğime hüzün...

Karanlığın sessizliğine her gece sensizlik satar oldum. Yine de vazgeçemedim sana olan aşklarımdan Dönüp dolaşıp sevmelerimden... Acaba beni sever mi diye beklemelerimden? Cümleler bile kurulamaz oldu, Hüznümü ifade etmekse bir o kadar zor, Ama ne yaptımsa vazgeçemedim? Hep bir şeyler tuttu beni, Gitme, bırakma dercesine asıldılar yüreğime, Oysa sen yoktun? Tanımadığım bilmediğim eller engelledi, Gidemedim... Ne kadar çabalasam da seni bu yürekten silemedim

Aydınlığa bakamaz oldu gözlerim. Geceler artık tek mekanım. Karanlıkların içinde, Çaresizce, olmayan seni arıyorum... İşte, yine kuşluk vaktindeyim. Yüreğim perişan, Ruhum yorgun... Beni benden bir kez daha çaldın. Ve ben... Bu gece de seni bulamadım...

Dün gece yıldızlarda seni aradım... Işıl ışıl parlıyordu hepsi... Ellerimi gökyüzüne uzattım, Ne sana, Ne de yıldızlara dokunamadım!

Akşamların bir ötesinde, İstanbul´un yosun kokan sularına dalıyor gözlerim. Dalgalar her kıyıya vuruşunda, sanki senin ismini fısıldıyor kulağıma... Soğuk rüzgarlar esiyor, yokluğunun gecelerinde. Yüreğim üşüyor... Şimdi... Yanımda olsan, ısıtırdın sıcacık sevginle. Yanımda olsan, derinlere boş bakmazdı gözlerim. Yıldızlar daha parlak olurdu seninle... Yanımda olsan, hiç ağlamazdım. Yağmurlar yağmazdı İstanbul´un sokaklarına... Güneş açar, belki gökkuşağı bile belirir, rengarenk sarardı gökyüzünü. Sokaklar bu kadar sessiz olmazdı, onca kalabalığın içinde. Sen yoksun ya! Kimseyi duymaz oldum! .. Konuşmak da bir o kadar zor... Hangi köşeye baksam, sen varsın...her yer biraz sen kokuyor sanki. Yüreğim seninle atıyor bu şehirde...yokluğunun her gecesinde... Sessizlik hüküm sürüyor şimdi, İstabul´un üzerinde... Ben sensiz... İstanbul sessiz... Çok uzaklarda sen, bir o kadar kimsesiz

Bir İstanbul'a aşığım, Bir de sana... İstanbul bensiz, Sen bensiz, Sizden uzaklarda, Bir çare ben kimsesiz... Gecenin bir karanlığında, Yıldızlara bakıyorum. Parıltılarında sizi görüyorum. İstanbul'un güzel manzaraları, Seninse gülen gözlerin... Biliyorum! .. Sen İstanbul'da yaşıyorsun. İstanbul, benim yüreğimde...

Bir gün daha akıp gitti sana olan sevdamdan? Gece yine sessizliğini gün ışığına teslim ediyor. Her yer bir anda canlanıveriyor. İnsanlar alelacele bir yerlere ulaşma derdinde. Akrep yelkovanla her saat buluşurken Sen ve ben ayrı mekanların bekçileriyiz. Her zamanki gibi çaresizce, Yalnızlığın nöbetinde müebbetiz...

Ben herşeye inat sadece seni sevdim. Hiç kimseye aldırmadan, bir çıkar kollamadan.... Tüm karanlıklara inat asla vazgeçmedim, Doğan her günün sabahında; Bir kez daha, bir kez daha sevdim seni. Ben sadece sevdim seni.... Bir tebessümünü, sıcacık nefesini... Masum bakışını, bana kaş çatışını bile sevdim... Gecelerime yıldız misali düşen gözlerini, Her defasında sevgiler sunan, sözlerini, En güzeli senin yüreğini sevdim ben... Herşeye inat sadece seni sevdim ben! .. Sadece SENi! ..

Yıldızlara bakamaz oldum geceleri, Onlarda seni görmek var! .. Aşkını tekrar yüreğime düşürmekten korkuyorum... İstanbul´u anmak bile istemiyorum! .. Her hatırıma geldiğinde, Seni bana sunmasından ürküyorum... Dolunay da nasibini aldı... Keşke hep yarım kalsa! .. Tıpkı bizim gibi, Hiç bütün olmasa! .. Her görüşümüzde aşkın coşkusunu yaşadığımız, Onun tam oluşunla o kadar uzaklardan bütünleştiğimiz, Her ay yüreğimize sunduğu parıltıyı beklediğimiz, Bizim sevdamıza yakışan dolunay, Artık yarım olsa da farketmez! .. Biz bütün olamadıktan sonra, Hiç farketmez...

Bugün yine cok mutlu uyandım sabaha. Sen yanımda yoktun, ama yine de hep benimleydin. Güneşin ışıklarıyla, Kuş cıvıltıları eşliğinde giriyordun penceremden. Yudumladığım su, yediğim yemeğin tadı bile sendin? Benim icin herşeydin? Yanımda olmasan da, Seninle yürüyordum her çıktığım yola. Sahillerin serinliğine yüreğimi salarken ben, Yildizlarda ismin, Mehtapta resmin, Dalgalarda hep senin sesin vardi. Ama bir sen yoktun?

Seni öyle çok seviyorum ki; Sensiz hayatın anlamı olmadığını farkettim. Bugün yine herşeyden vazgeçiyorum Ve bir kez daha seni seviyorum...

Sen olmalıydın kapımı çalan. Açtığımda, Sevdam sana doğru coşmalıydı. Özlemle sarılıp öpüşmeliydik, Kokun üzerime sinmeliydi, mis gibi, Bütün oda sen kokmalıydı. Sonra, Çayımızı yudumlamalıydık, en derin sohbetlerle. Doyamayıp, Bir kez daha sarılıp öpüşmeliydik... Gülen gözlerle, Sevgi dolu bakışlarında kaybolmalıydım. Sıcacık sevdanla buluşup, Kollarında uyumalıydım gecelerce. Sen olmalıydın kapımı çalan. Senin ayak izlerin? Senin kokun? Ama yoksun? Kaç gece sabaha kavuştu. Günler ayların peşi sıra geçip gidiyor. Sen başka alemlerde, Bense, hiç bilmediğim bir yerlerde yaşıyorum. Hayat hızla geçip giderken, Anlam veremediğim bir sona doğru yaklaşıyoruz. Belki sabahı göremeyecek son gecedeyim... Yine de son ümit bekliyorum. Sen olmalıydın kapımı çalan. Bir tek sen...

Gercekten gidebilir misin beni umursamadan? Geriye dönüp bakmadan kaybolur musun karanlığın boşluklarına? Böylesine sevda dolu bir bakışı ortalarda bırakıp, Bilinmeyen mekanlara süzülür müsün gizliden? Gidersen eğer, ben ne yaparım? Sana olan hasretimle yaşadım hep, Çünkü biz seninle hiç bir olamadık Hayaline sarılıp uyudum geceleri, Üşüdüğümde, senin yüreğin ısıttı beni. Korktugumda, içime sıcacık bir sevgi doldurdun. Yoktun, ama bir o kadar da benimle yaşıyordun. Ben ölürsem ne yaparsın diyorsun? .. Sen yokken ben nasıl nefes alırım? .. Sensiz yaşar mıyım sanıyorsun? .. Ne olur gitme, ne olur? .. Beni yalnızlığıma mahkum edip de gitme birtanem...