sevgiden

Bütün gece seni anlattılar Izdırabı yudumlayan ilham avcıları Nereye oturtmalı seni bilemedim Nefesin Adem'e üflenen ruhtu Sevgim gönül ufukları geniş şairlerce Taçlandırılmış mısralarda saklı Gelin gibi tepelerden süzülüp gelen güneşi Seyrediyorum. Bulutlardaki renk cümbüşünde gözlerim Hazan kokularını duyuyorum meltemlerin getirdiği Ebrar sabır ve vefasıyla bekliyorum Bana kulak ver ey nehir beni dinlemelisin ey sehir Onun gönlü bir ayna gibi temiz ve paktı Ne o 'senin kuruntun mu' diyorsun ey ilham avcısı Sen ne düşünüyorsun yılların yorgunu şehir Izdırabı yudumlayan ilham avcıları Seni anlattılar bütün gece Bir sofi vakarıyla bekliyorum kavuşmayı Hakki hakikati bulmayı bir derviş edasıyla bekliyorum Izdırabı yudumlayan ilham avcıları seni anlattılar Uzun uzun bütün gece Göz müdür gören gönül müdür Söyle Izdırabı yudumlayan ilham avcısı

Bana her gelişinde, kolları ardına kadar açık bir çocuk koşar içimde unuttuğum türküleri yeniden anımsarım gökyüzü daha bir aydınlanır daha da ısıtır güneş. dünya, bir günde iki kez dönerdi ekseninde. yüreğimde tüneyen, bütün kuşlar uçardı gülüşlerin, sevinç taşırdı geceme ben de bana gelirdim bana her gelişinde...

Aşkı anlat dermisin, bir gün bana. Ne anlatırım o zaman bilemem, ama camların ardından düşen yağmur damlalarının birbirine sarılıp ahenkle dans ederken çalan müziğini hiç dinledin mi sen, ve bu melodiye eşlik eden şöminenin içindeki loş alev için çatırdayan dal parçalarının ritmini. Ve... Önce nefeslerimiz sarar bedenimizi sonra dudaklarımız birleşir, öylesine özgür olur ki bedenim tenim tenine hasret duyar, ve sen artık kollarımdasın bir ömür boyu sürecek rüyamda. İşte ben sana böyle anlatırdım aşkımı canım sevgilim.

Ne kralla, ne de şahla İşim olmaz, padişahla Bu bende ki, bitmez aşkla Bana ancak sen yetersin Neye yarar, olsa bağım Başı karlı yüce dağım İçimde ki can sıcağım Bana ancak sen yetersin Fayda etmez acım tatlım Ela gözlüm,sır sıratlım Dünya değil,gül suratlım Bana ancak sen yetersin Hem işimde, hem aşımda Bela olsan da, başımda Olsam bile,yüz yaşımda Bana ancak sen yetersin Su gibisin, tam bir içim Güzelliğin, biçim biçim Yaşıyorsam senin için Bana ancak sen yetersin Güç tanımam, güle bakmam Tüm ordular, vursa korkmam Bu kalbe, kimseyi sokmam Bana ancak sen yetersin MURAT DEMİR

Yıllar yıllar ah yıllar,bana hiç sormadılar, Karanlık gecelerde sessizce yol aldılar. Gecenin tepesindeydi yıldızlar, Hatıralarım kadar uzaktılar, Döndüm ağladım yalvardım, Ne yüzüme baktılar,ne bir şey anlattılar. Yıllar ah yıllar, beni kadere yazmadılar Bana hiç sormadılar Karanlık gecelerde sessizce yol aldılar necdet bayraktar

Ellerini kim tutacak öyle güzelim, Gözlerinden kim acaba kim ilham alacak? Bakışlarını kim zihnine çiviyle kazıyacak? Sen bensiz ne yaparsın küçüğüm? Sana ruhundan ruh verebilecek mi o kişi, Benim gibi şiir yazar mı dersin durmadan? Sever mi seni söyle benim gibi, "adam gibi" Peki sen bensiz ne yaparsın küçüğüm? Aşkı bilecek mi? İçindeki sesi duyabilecek mi? Ben etkileyemedim, o seni etkileyebilecek mi? Uçuracak mı seni bulutlara? Taşıyabilecek mi seni? Peki sen bensiz ne yaparsın küçüğüm?

Olmuyor bir tanem, boşver olmuyor, Boşver demeyle acılar son bulmuyor, Boşa koyuyorsun dolmuyor, dolu zaten almıyor, Ne olursa olsun senin yerin dolmuyor. Kaldırımlar bomboş, tabelalarda sanki ismin yazıyor, İnsanlar acı acı yüzüme bakıyor, Kafamdaki hayalin bana kızıyor, Ve yine gün bitiyor, sensiz olmuyor. Sana gelen yollar, yine yerinde duruyor, Yine çocuklar ellerinde mendil satıyor, Çukurlara giriyorum artık kimse kızmıyor, Ve yine gün bitiyor, sensiz olmuyor.

Ne günlerdi o günler, hey gidi günler hey ! Yetmişli yıllardı, henüz Kıbrıs’a girilmemişti, Uçaklar uçuşuyordu, küçük kağıtlar, bayraklar atıyorlardı havadan, Bağırıyorduk biz de el ele tutup ‘’ Ya Ya Ya Şa Şa Şa………..’’ Uçakların peşine koşuyorduk. Ne günlerdi o günler, hey gidi günler hey ! Annem bana boya sandığı almıştı, ne de sevinmiştim, İlk annemin meslerini boyadım, öyle öğrendim ayakkabı boyamayı. Dokuz yaşındaydım, kocaman adam olmuştum, Boya sandığını sırtıma alıp arkadaşlarıma hava attım, Arkadaşlarım nasıl da bakardı bana imrenerek. Mutluydum, o benim ilk ekmek teknemdi. Kızmıştı adamın biri çoraplarını boyadım diye, para da vermemişti. Ne günlerdi o günler, hey gidi günler hey ! Okula giderdik yürüyerek, okul servisleri yoktu, Hoş olsaydı ne olacaktı ki. Bir simidi iki teneffüste yerdik, okul önlüğünü üç-dört sene giyerdik. Sınıfta iki kişinin ansiklopedisi vardı, Nedense onlar okumazdı hep biz okurduk. Öğretmenimizden hem korkardık hem çok severdik, O da bizi severdi, belli etmezdi, ama biz anlardık. Çünkü bize simit alırdı, başımızı şefkatle okşardı. Ne günlerdi o günler, hey gidi günler hey ! Kibrit çöplerinden gazoz kapaklarından oyunlar icad ederdik, Damlarda ateş yakıp çorba pişirir içerdik, Evden patates çalıp ateşte pişirirdik, Ekmeyin arasına sosis değil şeker koyar yerdik, Arkadaşlarımıza da verir, küsünce haram ederdik. Ne günlerdi o günler, hey gidi günler hey ! Arkadaşlarla kavga da ederdik tabi ki, Her anne çocuğuna kızardı, komşuya değil, Çünkü komşu komşuyu severdi, Çünkü yan yana karşı karşıyaydık, Çünkü komşu komşunun külüne muhtaçtı. Damdaki karı kürürken komşunun damını da kürürdü habersizce, Teşekkür bile beklemeden, Hem teşekkür de edilmezdi, böyle şeylere. Ne günlerdi o günler, hey gidi günler hey !

Ben, ateşi içinde yanan, için için yanan bir insan, Sen, ateşe düşmeyen, düşmeyince bilmeyen, bilemeyen, Ben, yokluktan çıkmış, halen aynı kokuları taşıyan, Gurbet kokan, hasret kokan, Sen, parfüm kokan, güzel kokan çıtır bir kız, Evet gülüm, ayrı dünyaların insanlarıyız...

Aşk, beslenmek ister, duygularla beslenmek, İlk defa aşk dilendim senden, İlk defa gururumu hiçe saydım, Ellerimle bütün duygularımı toplayıp önüne serdim. Biraz uğraşsaydın sen de severdin, Hatta sevmemek için uğraşmasaydın. İstediğin gibi olsun bal gözlü sevgili, Gerçekten istiyorsan tabi. Sevin güzelim ben yokum hayatında bundan böyle, Ne ben ne de o saçma mesajlar, Ötmeyecek bundan böyle benim adıma cep telefonun, Tutmayacak ellerini ellerim, Ellerin sana soracak "o nerde?" Cevap veremeyeceksin, "Gururum engel oldu" diyemeyeceksin, Belki bir süre sen de şaşıracaksın, Alışacaksın ama bir süre sonra, Başka bir sevdaya yelken açacaksın, Benim gibi delice seven bulamayacaksın, Sen de şaşacaksın sen de şaşacaksın. İstediğin gibi olsun bal gözlü sevgili, Gerçekten istiyorsan tabi. Şiirlerin olmayacak bundan böyle buram buram, Mertlik kokan sevda kokan, Hem bu şiiri de sen okumayacaksın hiç bir zaman, Bu da bana kalacak her şey gibi, Hayal gibi, ızdırap gibi, hasret gibi. İstediğin gibi olsun bal gözlü sevgili, Gerçekten istiyorsan tabi. Hani bana öğretmiştin ilk günlerde şu cümleyi, "SEN NASIL İSTERSEN" Tamam gülüm sen nasıl istersen! Tabi ki hiç bir şey olmaz sen istemezsen İstediğin gibi olsun bal gözlü sevgili, Gerçekten istiyorsan tabi.

Kavrulmuşum yanmışım ben alemde, Sen üzülme sakın ha! bal gözlüm. Sürülmüşüm, kırılmışım yine de, Sen üzülme sakın ha! bal gözlüm. Dayanırım acıya, üzüntüye, her şeye, Acı, tatlı gelir bana senden gelince. Ben üzüldüm, ben bozuldum yine de Sen üzülme sakın ha! bal gözlüm. YASAR YİĞİT

aksam yatağında oturup sigara içerken, yada duvardaki asılı resimlere bakarken- düşünürsün belki beni ve belkide pişman olursun. olurda gözlerin pencerenden dışarı- taki gökyüzüne,yıldızların sessizlik ve yanlızlık- dünyasına dalarsa eğer, belki o zaman anlarsın sensizliğimi... birazdan gökyüzünde yıldızlar çıkacak, ve ben elbiselerimden ayrılıp, sensizlik cehennemine dalacağım yine, çırılçıplak ,yalın ayak... uyumak istemiyorum gülüm!

Hatıralar canlandı gözümde Üzerindeydi hep gözlerim Lae gibi kısa bir ömür sürecektim. Yağmurlarım hep yağıyor, Artık bir araya gelemeyiz biz. Hayallerden gerçeğe büründüm. Üzerime ruhum yeniden kuruldu. Lakin bu tek taraflıydı. Yazık değil ama tuhaftı. Artık çok uzaklardayız. Hayatta bazı şeyler vardır Üzülürüz veya seviniriz Leyla?mızı buluruz veya bulup kavuşamayız. Yalnızlığı üzerimizden atalım diye Aradığımız belayı buluruz. BİLAL AYDIN

Yağmur yağıyordu bir bahar akşamında. Ve ben seni düşlüyordum.. Balkondan uzattığım bedenim ıslandıkça, Ağlıyordum, çünkü seni hatırlatıyordu yağmur.. Sokağa çıktım, şemsiye almadan, Islanıyordum, şehrimin dar sokaklarında.. Gidiyordum, nereye gittiğimi bilmeden, Ama biliyordum sana ulaşacağımı, umuyordum... Yağmur güzel değildi belki, senin kadar, Ama seviyordum, sebepsiz bir şekilde.. Tıpkı seni sevdiğim gibi... Gökyüzüne baktım o an, göremedim yıldızları.. Kaybettim onlarıda senin gibi.. Ağlıyordum, bir bahar akşamında, Sebebini bilmeden ağlıyordum... Rahatlatıyordu çünkü ağlamak beni, Tıpkı seni gördüğüm anki gibi.. Yağmuru dinliyordum, bir bahar akşamında, Ağzından çıkan her sözü dinlemem gibi... Huzur veriyordu çünkü bana, Sebepsiz ve nedensiz dinliyordum.. Yağmura benzetiyordum seni, herşeyinle.. Yağmurla gelen herşeyi veriyordun bana, Yalnızca birşeyi veremiyordun, yağmur gibi, Bir benim olmayı beceremiyordun.... EYUP ÇİFTCİ

Kalbim ağladı ama gözlerimden boşanamadım Ellerimi açtım tanrıya beddua etmeye kıyamadım Çünkü ben bu insanlardan aradığımı bulamadım İnsanlara insan gibi yaklaştım yinede yaranamadım Kalbimden atayım dedim kıyamadım atamadım İnsan oğlu çiğ süt emmiş sütünü kaynatamadım Deli olup görmeyeyim dedim aklımı oynatamadım İnsanları sırtımda taşıdım yinede yaranamadım Demek ki ben bu dünyanın insanı değilim İnsanların gönlü olsun diye daha nasıl eğilim Ben insanları seviyorum herkes benim sevgilim Ne kadar seversem sevim yinede yaranamadım Bu dünyanın düzeni bozuk ayarını yapamadım Sanki dünya üstüme çökmüş altından kalkamadım Ali derki dünyaya akşam geldim sabaha çıkamadım Kan kusturdular gidiyorum yinede yaranamadım

Aldığın her nefesin kıymetini bil Konuşurken iyi düşün kemiksizdir dil Seni sevmeyen insanları kalbinden sil Onlardan dost olmaz bunu iyi bil Mecliste kâmil ol benliğini bil Cahille konuşursan yaralar o dil Dünyada görülmemiş dikensiz bir gül Cahilden dost olmaz bunu iyi bil Sev seni seveni arama menzil Sevmeyeni seversin yaralar o dil Vicdanı felç olmuşsa hükmetmez akıl Ondan sevgili olmaz bunu iyi bil Ali 'den sana nasihat bunu iyi bil Neslinde bozukluk varsa yaralar o dil Altın kafese koymuşlar ağlamış bülbül Anadan başka yar olmaz bunu iyi bil.

Sana verdim gönlümü Seni candan sevdim Sana adadım ömrümü Benim gönül çiçeğim Seni gönülden seveceğim Yalan değil gerçeğim Benim beyaz meleğim Seni hep özleyeceğim Gözlerimden bile esirgeyeceğim Ölene kadar bekleyeceğim Seni nasıl sevdiğime Tanrıyı şahit göstereceğim.

Haram olan milyarları kazanıp ta sevinme Helal olan paraları kaybetsen de üzülme Çıplak geldin bu dünyaya düşünsene özün ne Çıplak gideceksin bu dünyadan beş metre bezinle Anılırsan bu dünyada iyiliğinle sözünle Vicdanın rahatsa öldüğüne üzülme Fakir olsan bile para için ezilme Yolculuklar hep beş metre bezinle Dünya kalmadı.Süleyman a fıravuna Kalmadı padışahlar tahtında sarayında Nice canlar gitti gençliğinin baharında Zengini fakiri gider beş metre bezinle.

Ben hep senin damarlarında Yüreğin gibi yanındayım Elini uzat tut yüreğimi Ben hep senin bağrındayım Seni o kadar seviyorum ki Başkasını sevecek gibi Yüreğimde yer kalmadı Hiç kimse senin kadar Bu yüreğime yakışmadı Bu gözlerim senden başka Hiç kimseye ağlamadı Gönlüm sadece seni sevdi Sana, sevdana doyamadı Bu yüreğim yüreğini Bırakmaya kıyamadı

Sevgini kanıma kattım Damla damla kalbime attım Hep damarlarımda kalsın Ben ölene kadar Gönül defterime yazdım Silinmesin gönlümde kalsın Kalbim durana kadar O sevgi bitmeyecek Hep yeşerecek Son nefesi verene kadar Tabutumdan tut götür beni Mezara girene kadar Bu aşk dillerde kalsın Kıyamet kopana kadar.

Sen bahçene bakarsan O bahçede gül olur Sen gülleri sevmesen O güller diken olur Sevgiyle atılan tohum Kocaman ağaç olur Sevgi sevgiyi süsler Sevgisiz aşk yok olur Sen insanları seversen İnsanlar sana dost olur Sen insanlık bilmezsen Dostların düşman olur Sen devleti soyarsan Malın mülkün çok olur Onda yetim hakkı vardır Bir bakmışsın yok olur.

İçimde coşku seli coşuyorum ben Kalbimde sevgi seli seviyorum ben Seversem ölümüne severim ben İki yüzlü sevgi istemiyorum ben Seversem candan severim ben Kalbimi sevenime veririm ben Sahte sevgilere üzülürüm ben Dilim her şeyi söyler üzülürüm ben Köle gibi seven kalbime kızıyorum ben Tek taraflı sevmek olmaz biliyorum ben Karşılıksız sevgi yaşar mı soruyorum ben İşte buraya yazıyorum sonra okurum ben.

Bir gün bu sevdadan ölürsem Bil ki benim katilim sensin Adalet sana ceza vermeyecek Dilerim cezanı Tanrım versin Hapislerde yatmana gerek yok Zaten sen vicdanınla hapistesin Sen sevgiyi sevdayı bilmedin ki Sevgi değil lüks peşindesin Son anda pişman olsan bile Geriye hangi yüzle dönersin Hesabı ancak ahirette verirsin.

Akşam olur güneş kızıl batarken Gece karanlık çarşaf gibi örterken Seher vaktı bülbüllerde öterken Oturdum pencereye seni beklerim Rüzgar ıslık çalar gibi eserken Çilingir sofrası seni beklerken Anneler bebeğine ninni söylerken Sabahlara kadar seni beklerim Yatarım uyku tutmaz gözlerim Saatler geçiyor çarpıyor kalbim Kölem oldiyorsan işte kölenim Esirin olmuşum seni beklerim Gelecesin diye beni beklettin Gitti gençliğim beni mahvettin Eğer gelirsen seni affettim Ölünceye kadar seni beklerim.

O güzel gözler gözlerime kilitlendi Beni çok etkiledi kalbimi deldi Aşk mı sevdamı rüyamı neydi Gözleri gözlerimde elleri elimdeydi Bakışlarıyla gözleri beni büyüledi Ateş yandı içimde kalbim alevlendi Seviyorum dedi dünyayı bana verdi El ele verince ellerimiz kenetlendi Aşkımız büyüdükçe büyüdü filizlendi Yandı yandı köz oldu korlandı alevlendi Tutkulara dönüştü yeşerdikçe özlendi Yüzüklere gerek yok kalplerimiz sözlendi