ahmtdgr

zaman kazandı be güzel kaybettik herşeyi aşkı seni sevmem sevmek sevilmek birşey ifade etmez artık bu yenilgi karşısında ben kalbimdeki ağrılarla zaten yenilgiyi baştan kabullenmiştim be güzel kalbi yaralı biriyim ufkun karanlığında karadenizde yaralanmıştı kalbim yüzüm gülmez ki güzel zaman kazandı yenildim sonsuza dek güzel bir anı olarak kalırım umarım hatırlanırsam gülümse ne olur be güzel o an mutlu olurum kalbim zamanla beni kesin sona götürecek sensizliklerle dolu anlarda herşeyin anlamsız oluşuyla öldürecekler beni herşeyin anlamsız oluşuyla öldürecekler beni unutma beni gülümse hatırlayınca beni 21,07,07

Günler ordayken zor geçiyordu Saniyeler saatler misaliydi Günler bitmemeye yemin etmiş gibiydi Aslında çok kısa olan zorunlu durak Asırlar gibi geliyordu Şu an dışarıda olduğum süre Orda geçirdiğim sürenin üçte biri Ama nasıl geçti anlamadım Sıkıntılıyım burada İstediklerimi elde edemedim Her şey bıraktığım gibi Acılar düşünceler Kendini akıllı ve güçlü sananlar Karşısındaki insanı aptal yerine koyanlar?. Her şey bıraktığım gibi Zaman su gibi gidip akarken oldukları yerde sayıyorlar. Ben ise öğrendiğim edindiğim deneyimleri Bir kazanç olarak görüyorum Zaman bazen gerimizden gelir Bazen önümüzden gider Bizse ona ayak uydurmaya çalışırız Çünkü her şeye çare yine zamandır

Gündüzler akşama akşamlar gecelere Koşarken şu koca kentte Yılların verdiği yorgunluk belleğimi Sana yönlendirirken Yoksun Yok oluşunla yorgun bedenim Ölüme hasret oluşunu hastalıklarla belirtiyor Sensizliklerin yarattığı karanlıklar içinde Saatler mesailerle saniyelere dönüşürken Sen yine yoksun Ademlikler içindesin Ve yakınlaştırmıyor seni yollar

Yarın yok umutla bakma hayata yarın yok Farkına var artık anla yaşamadığının Farkına var Sevmenin bir anlamı Yok Sevda uğruna acı çekmenin Hayata umutla bakmanın

Senden soğumaya başladı Gönlüm Gönlümdeki sevgin mantığıma görüşüne Beğenilmeyen yönlerine yeniliyor galiba Bu kadar tepkisiz kalman karşında Seni sevdiğimi binlerce insana anlatmama rağmen Bu kadar tepkisiz ve uzak durup sadece bakışlarınla O içimi eriten gözlerindeki anlamla Çocuksu davranışlarla Sevgini anlatmaya çalışman Karşısında gönlüm galiba seni dışlayacak be güzel Zaman da tükeniyor farkındaysan Artık bir daha beni göremeyeceksin Artık farkına var be Seviyorsan gönlüm senden tamamen soğumadan gel Sevdiğini haykır kalbime Yarın yok yarın yok Seni sevdiğimi biliyorsun Beni sevdiğini bildiğim gibi Ben adım atmam atamam Ama senin önün açık be güzel Gelirsen Zaman tükenmeden acı çekmezsin Benden sonraki zamanlarda Acı çekeceğini bil Sevda aşk ızdırap verecek sana Çünkü yarın yokum ve beni bir daha göremeyeceksin Seviyorsan gerçekten seviyorsan gel Kollarım sana açık Kalbim sana açık Çocukluğu bırakıp da gel 04,07,07 AHMET DOĞRU

sessiz kalan yakarışlarımla bitirmeye çabalıyorum sesime dostlarım bile yanıt vermiyor artık penceresiz kaldım şairin dediği gibi kuytu köşelerde acılarımla yanlız kaldım ve ben bunu artık kabul ediyorum yapayanlızım şu sınırları dikenli tellerle çevrili açık hava ceza evine benzeyen mekanda acılarımla ve ızdıraplarımla yanlızım. yanlızlığım bağrımı sıkıyor kimsesiz oluşum duvarlar konuşmuyor gökyüzü yüzümü güldürmüyor artık çalan bir telefonum bile yok mecburi istikametgahımda. günleri tarihi unutum zamanın dışında yaşıyorum ölü bir beden gibi ruhsuz yüzü gülmeyen dalgın biriyim artık oyuncağı elinden alınmış bir çocuk gibi geceleri gizlice gündüzleri gözyaşlarını içine atarak ağlıyorum. kalabalıklar içinde yanlızım kimsesiz oluşu öğrendim kimsesiz kaldı sesim. 25.11.2006

Ben seni tanıdığım için mutluyum Her ne kadar kavgalar dilimizde eksik olmazsa da Hakaret nidalı edalar eksik olmazsa da günlerin yalnızlığında Ben seni tanıdığım için mutluyum Gidişlerde ardımda kalan solan bir gül olsan da unutulmayacak Seninle yaşadığım tutarsız ve anlamsız günler İçimde bir ukte kalmayacak yaşanmamış bir acı kalmayacak Belki de ardımda senden başka Arkamı dönüp gidince Bir tatlı selam kalır belki senden Ben kin beslemem kincilik yazmaz tarikatımız da Biz dostu unutmadığımız gibi arkadaşı da düşmanı da Unutmadık unutmayacağız Konuşmaktan kaçmak ne kadar korkaklıksa Unutmakta öyle bir şey. Seni unutmayacağım Solan bir gül gibi saklanacaksın Dizelerime sen. Adın saklanacak kelimelerime. Ahmet Doğru

Malum ve zaruri yolculuğuma çıkarken Yüzündeki acı ifaden Yanındayken yaşadığın duygular Beni sana mahkum etti bu mahkumiyet Kısa olan zaruri yolculuğu yıllara hatta asırlara dönüştürüyor Senin yüzünden yaşadığım anının ve mekanının güzel yönlerini göremiyorum En kötü ve felaket dolu anlarda bile yüzüm gülerken Senin yüzünden gülümsemeyi unuttum Bir tek hatırımda olan sensin? Uğuruna canımı vermeye yemin ettiklerimin verdiği huzuru bir tek sen kenara itiyorsun Ve bu itişin bedenimi ruhumu mahvediyor. Seni yaseminin renklerine Baharın huzur verici doğayı yenileyişine Sevginin sessizliğine Elifin ilk harf oluşuna Gülümseyen gülün kokusuna ? Sakladığım aşkın iksirinde Yaşatmak istemiyorum seni beni kırdığın için!.. Aşk tek kişiliktir diyen yazarın Dediğini yapıp sana olan aşkımı tek kişilik yaşamak istiyorum Ama askerliğin verdiği amansızlık buna engel Buna cesaretim yok burada Denize seni atmaya korkuyorum Nöbetlerde taşıdığım mermilerden korktuğum gibi Şeytana uymaktan korktuğum gibi Seni unutmaktan da korkuyorum? Bütün korkularıma rağmen Seni ölürcesine seviyorum Bu sevgiye layık olup olmadığını düşünmeme rağmen Her şeye rağmen ve inadına Seni seviyorum Sabahları doğan güneşin ufukta yarattığı renk cümbüşüyle Seni seviyorum ahmet doğru

Sıkıntılar içinde yaşanan güzlerin Sona erdiği yüzleri özlemek ne kadar acı vericiymiş Anılarda yaşatırken yarenleri Seslerini duymamak ne kadar acı vericiymiş Hazan çöküyor yolları karlarla kaplı kentte yürürken Dördün biri tamam diyor radyodaki o tutarsız ses Demek ki haklıymış karşı duruşlarımız yapılan hatalar Demek ki boşa değilmiş yaşanılan o yaşanılması gerekenler Hep Ararken sessiz olanı birden karşıma çıktın Bir an bile unutmadığım kentin hasretleri arasında yaşarken Tutarsızca karşıma çıktı her günü bir çile nehrindeki su taneciklerine dönüştürerek Benliğimi.

Ben yokum artık hayatta değilim Ben yaşamıyorum hayatta değilim Seni sevmeye başladığım andan itibaren Yokum yaşamıyorum Sevgin beni sıkmaya başladı be güzel gözlü Gamsız olman soğuk olman sıkmaya başladı beni Ölüyorum ölüyorum Ama sevdandan yoksunum Ve bu yoksunluğumla Yokum artık yaşamıyorum

Seni özledim sur kentim Bağrında doğdum Bağrında soludum havayı Bağrında yatanlarım var Bağrına basıp geçenlerin olduğu zamanda Sam yelinin serinliğini özleyişimle Burnumda tutuyor herşeyin Az kaldı yirmiden bir aşağı yirmiden bir yukarı Sana gelmeme az kaldı ansız kapını çalabilirim. Senden ayrılırken ölüm gelsin diye Dua etmiştim ölümü arzulamıştım Aslında bu kısa yolculuğa çıkarken Ölmek için başlamıştım bu sonu belli olmayan sefere Ama olmadı yapamdaım kıyıdan döndüm... Adın kimliğimde yazıyor diye Zulüm gördüm ezildim kahroldum kahredildim Senin adını lekeleyenlerden olmadığım halde Sabıkalı Olanlarla aynı kefeye konuldum Çünkü adın adımın önünde yazılı sur kentim Seni görüp o muhteşem tarihini bilmeyenler Seni lekeleyenlerle aynı anlayışta. Sana zarar vermekten Seni kötüleyip aşağı görmekten Sana hakaret etmekten Başka amaçları yok Ben herşeye rağmen Sana hayranım sur kentim Seni özledim Sağ olmazsa da Ölü bedenim gelecek Sana ulaşacağım Er yada geç geleceğim Beni bağrında saklayacağına İnanıyorum sur kentim Ben sana sevdalıyım Sana susadım bekle sağ gelmesem de Mutlaka ölü bedenimle geleceğim O gün 19 ocak cuma olacak Geçerse bu tarih bilki ölüm gelecek sana Ve beni unutma sakla bağrında Sur kentim seni özledim.

aşkından ölüyorum sensiz anlar artık beni öldürüyor yürüyen bir ölü gibiyim sensizliğe dayanamıyotum bana yukarıdan bakmaların beni inciltiyor farkında değilsin bunun dün beni bayağı incilttin kırdın kalbimi be güzelim birbirimize neden acı çektiriyoruz hala anlamış değilim sana o kadar bağımlıyım ki dünden beri nefes alamıyorum gözlerinin içi doldu dün ve ben yıkıldım be çiğdem içinde oluşan fırtınaları biliyorum dün beni çok kırdın be güzelim canım benim bunlar beni yıkıyor be güzelim baksan bir son iki gündür kenti kuşatan rüzgarın yaptıklarına sana seni sevdiğimi haykırdığına kırılan kalbimle beraber ağladığına bir bak yaz mevsiminde yağmur yağıyor be güzelim kalbim sıkılıyor sensiz kalma ihtimaline ve seni bir daha görememe ihtimaline takılıp kalıyorum be güzelim seni en az beni sevdiğin kadar seviyorum ve ölümüne seviyorum seni be çiğdem canım ssevginden ölüyorum sana bir adres vereyim gel oraya al içimdeki sıkıntıları işte adres sana bedeng @ mynet.com artık herşeyi sana bırakıyorum be güzelim acılarım bu adreste saklı be güzelim gel al canımı zaten sensiz kalırsam öleceğim seni çok seviyorum çiğdem çiğdem çiğdem seni çok seviyorum baksana seni sevdiğimi binlere haykırdım seni çok seviyorum

ey kara ölüm, ölmeden öldüren ömür... beni, yine muhtaç ettiniz caddelerin sessizliğine. yaralarıma hançerinizi sallandınız yine ey kara ölüm, ölmeden öldüren ömür... kahredilen lanetlenenlerle kahrolsun bu yaşam güldürmedi hiç yüzümü dicleye bakarken istisnaların haricinde güldürmeyen yaşam onları da acıya giydirilen birer kılıftı ağlarken içimi rahatlatmaktan başka bir şey değildi... sadece kılıftı karanlığı loş ışıklarla aydınlatan!.. kahretsin kahrolsun bu yaşam erkenden yol alıp gitmem için elinden geleni ardına koymuyor. baston bacaklı bir hale getirdi beni kahrolsun bu yaşam muhtaç etti beni karanlık gecelere kahretsin kahrolsun bu yaşam direncimi yok etti yedi bitirdi gururumu haysiyetimi aheste aheste leyl u neharı ayırt etmeden tükenmek üzereyim ya sabır ya sabır kahretsin kahrolsun bu yaşam muhanete muhtaç etti elin boş gözlerine mahkum etti kahrolası ömür acıyla geçiyor korkum o ki kara toprakta da acılar bitmez kahretsin kahrolsun bu yaşam

Allah kahretsin ki buradayız kalbim isyanlarda uyku haram be gardaş gündüzler sanki bir mahpushane kalbimde isyanlar yaşattığı acılarla isyanlar var kalbimde karşılıksız olmadığını bile bile sevmek öleceğini bile bile sevmek ve hayata tutunmak ne kadar anlamsız be gardaş bir bilsen son iki haftadır yaşadıklarımı yaptığım aptalca davranışları düşünceleri kalbimi durduran yemeyi içmeyi haram kılan duygularımı bir bilsen içimde olanları be gardaş hak verirdin bana allaha olan bağlılık olmazsa çekip vuracaksın şu lanet bedeni terk edeceksin lanet hayatı isyanlarda kalbim sevmenin bir anlamının olmadığını bile bile sevmek aşık olmak ne kadar anlamsız be gardaş kalbim isyanlarda

Sıkıldım be artık bu acımasız hayat mücadelesinden Her şey anlamsız sevmek sevilmek aşık olmak bile anlamsız Anlamsız olduğu halde Direnmenin inadına yaşamanın doğru yanı ne Karşılıksızlıklar içinde acı çekmenin Sevmenin sevilmenin anlamı ne? Dur düşün Kaçırdıklarını yitirdiklerini Gülmenin ne kadar aptalca olduğunu düşün Aşkla tekrar hayata tutunmaya Çalışman nafile Sevmeye sevilmeye hakkın yok artık dur düşün Ölümü yakaladığın Aralık ayında Ona ulaşman kavuşman gerekirdi Namlunun ucundaki bir mermi kadar Sana yakınken neden vazgeçtin Şu an yaşadıklarını yaşayacağını bile bile Kahrın seni ölüme kavuşturacağını bile bile Yaşamaya hakkın yokken Neden vazgeçtin Anla Artık bunu Sevilmedin hiç Yine aldandın. Gel ve aldanmadığımı söyle çd. 03.06.2007

seninle yaşadığım yanlışlıklar beni kahrediyor sensiz geçen anlarda Benliğimi kalabalıklardan kopup gelen O mayıs gecesindeki dost görünene Ve o geceye isyan ediyorken buluyorum Sınav ertesi gelip konuşan Sivaslıya kırgın Ama bazen iyi ki söyledi söylenmesi Gereken gizlilikleri diyor benliğim Bağrımda yangınlar yaşanıyor Smslerle gelip giden sözleri atışmaları Santranç oynuna benzeyen edalarla Eksiklikler içinde görünenin Arkasında Olanları görünce süt dökmüş kediye Dönenleri hatırlıyorum Yüzümde acı tebessümler oluşarak Pişmanım seni üzdüğüm için Nafile görünmezler arasına katıldın Hatalarımdan dolayı

Susan dudaklardan Konuşmaya başlayan gözlerden nefret ediyorum Duyguları inkar etmeye zemin hazırlar Manalı bakışlar Yürekte fırtınalar kopsa da inkar edişler yaşanır dudakların suskunlukları Arasında Bakma diyorum bakma kalbimim sahibi var Gönlüme taht kuran var Tahtların hiç eksik olmadığı Yokuşların hiç bitmediği o uzun yolda Hükümranlığını ilan eden dilber, Sana hasret avuçlarım seni sormakta gönlümün yarattığı fırtınalar arasında Gidişlerin olmadığı mekanlarda Sıkıntılar ve bunalımlar çepeçevre sarmışken bedenimi Ölümü düşlemek ihanettir sevdana sevilmene Ölümün kurtuluş olduğunu düşünüp kendi eliyle sona ulaşana kadar Zayıflık içindeyim. 16,05,2005

Mecburiyetten gidilen kısa yoldan dönüşümün Kırkbeşinci günü oldu galiba Hiç bitmeyeceğini sandığım o kutsal yolun bitişiyle Umutlar sarmıştı ruhumu umutlar dolmuştu yüreğime Umutluydum geride bıraktığım Izdırap verici sinsiliklerin bittiğinden maskelerin düştüğünden İnsanların olgunlaştığından ve gelecek mutlu günlerden Umutluydum Umutluydum Yarının güzel olacağından Ama değişen sadece takvim yapraklarındaki sayılarmış Malesef insanlar oldukları yerde saymış Bin yılda geçse aynı yerde kalacaklar Parklara mahkum heykeller gibi Yani umut yine kaf dağının ardında be dost Geri dönüşüm kaldığım yerden daha ızdırap verici Anlara gebe galiba En azından orda mazideki adımı bilenler vardı İçimdeki o saklı kalan iradeden gizlediğim güçten korkanlar vardı Ben ölmeden öldürülmeden kurtulmuşken bir savaştan Ben ölür müyüm içimde oluşan sıkıntılardan yorgun çıktığım savaştan sonra İnanır mısın kafama sıkılacakken Bir el gibi karşılarına mazimin geçip Onlara dur diyeceğine inanır mısın Ama burada ve buradakilerde senin gibi inanmaz Bana saklı olana Düşlerime emellerime Çünkü benim vatanperver olduğumu bilmezler bilmezsiniz Uğrunda hayatımı harap edeceğim Vatanseverliğim beni zora sokmayacak Kalbimden hiç eksik olmayan itikatım An gelecek elimde silah sıkarken görüleceğim Boş beyinli ve hakkımda basitçe karar veren Kendini bir şey sanan zavallı insan kılıklı et yığını olanlara Vatanseverliğim beni zora sokmayacak Kalbimden hiç eksik olmayan itikatım Beni ayakta tutacak yine sağ salim çıkacağım Kellemi ortaya koyup Elimi masaya vyrduğum anda Güç ALLAH tandır Yaradanın güç verdiklerindedir Güç bizde mi onlarda mı o anlarda belli olacak Zalim dünya tükenecek elbet karşımızda eriyip giden acılar gibi.

ömrüm boyunca bu kadar çile ve sıkıntı çekmedim; ellerim ayaklarım bağlıydı bazen ama burdaki gibi tüm bedenim, yaşlanıp yıpranan ruhumla tutuklu olmadı. mecburi mekanda va zamanda aldığım ilaçlar bedenimi yıpratıyor yavaş yavaş yıkıyor beni. bu da çekilmez acılar çekmeme sebep oluyor! beynim durmuşcasına bomboş ademlikler içinde ilaçların esaretinde virane bedenimle. beynim maziye takılıyor ve anlıyorum ki burda dostsuzum!.. bir ses bile olmuyorlar olamıyorlar ıraktaki dostlarım... yapayanlızım bir sese hasret kalarak. dostsuzum dostsuzum... neredesiniz konuşacak birinize ihtiyacım varken şu kafesten çıkamazsam kimse ağlamasın çünkü ben ağlıyorum ıssız yanlız gecelerde esen karadenizdeki yelle karaya vuran denizin dalgalarıyla dostsuzum ademlik içinde limanına sığınacak biri yok oturup dertleşeceğim biri yok ruhumu oksayacak bir ses yok beni bu halden kurtaracak biri yok kötü biriyim galiba sevilmeyen biri boşluklar içindeyim dostlar neredesiniz demiyorum zira ... günüm var burda çileli siz bana gelmediniz gelebilirsem ben geleceğim bugünkü sıkıntım ezelidir anlık değil bu anlar son damlasıdır ömrümün labirentli sokakalarında yaşananların... sakın gelmeyin dostlar bir ses bile olmayın ben sizi unutmaya başladım beni unuttuğunuz gibi bir gün adımı duyarsanız bir yağmur damlasının yere çarpışında bilin ki ordayım kimsenin bilmediği sevdam olan gökte ve ağlamaktayım kimse duymaz hıçkırıklarımı kimse anlamaz düşen damlaların benim gözyaşlarım olduğunu herkesten uzakta ve yapayanlız beklemekteyim şu zalim dünyanın sonunu dostsuz değil o zaman dostlarım yanımda olacak o vakit.

Nice sabahları bekledik gecelerin karanlığını yırtarak Yağan karın yarattığı soğuk gecelerde Az yürümedik. Az umutla beklemedik sefersiz duraklarda. Az geçmedik dağlar arasından yolcusu olmayan araçlarda kurduğumuz düşlerle? Yalnızdık, Aslında peşi sıra binlerin sesinin yarattığı kalabalıklar vardı Kısık gelen sesler arasında O sırat köprüsü nidalı caddelerde Yürüdük ve yitirdiğimiz günlerin yarattığı burukluğu Kalbimizden atarak Yalnızdık ama yüreğimizdeki sıcaklık ısıtıyordu Cılız, zayıf görünen bedenlerimizi Geleceğe olan umutlar ve idealar ısıtıyordu. Seni o günlerde sevmeye başladım. Beni sevmediğini bile bile çok ama çok sevdim. Sen her şeyi bir anlık sanıp yanaştın korunacak bir dal misali limanlara Gerçek ortaya çıktığında yine gizli olan seslerimi görüp sığındın Seni sömüren duraklara Yağmurun doluya dönüştüğü patikalarda Tehditler peşi sıra dizildi Her şey, yaşanan atışmalar duvardan dönüp durdu. Gömüldü yaşanan dostluklar ozan sesli dostun gönlüne Ellerimiz tutuldu dostun gönlünde. Vız gelip tırsıp gitti eski dostluğumuz

bugün öldürüdün beni bugün öldürüdün beni bugün ben öldüm beni öldürdüm ben artık yaşamıyorum çünkü hayata tutanabileceğim son kişiyidin sen yoksan ben ölüyüm 21,07,07 benim ölüm tarihim seni öyle çook seviyorum ki anlatamam be güzelim beni öldürdün ben ölüyüm artık

beni affet seni çok kırdım hanenin içine bile sızıp ızdıraplar çekmene sebep oldum bana karşı olan zerre kadar bile olan sevgini nefrete dönüştürdüm sana karşı olan sevdamın her geçen gün artmasına rağmen aklım başımda değil seni düşünmekten sana karşı olan sevgimin sonsuzluğuna rağmen aptallık yaptım galiba bana karşı olan zerre kadar sevgini de bitirdim senle konuşmaya cesaretim olsa senden özür dilesem ve beni affetsen geriye dönüp yaptığım hataları silebilsem ama imkansız hanene kadar girdi adım adım lanet olsun aklım başımda değil güneşin doğmasının bir anlamı yokken hayata bağlanmanın bir anlamı yokken herşeyin anlamsız olduğu hayatımda sığınacağım bir limandın belki de yaktım yıktım o limanı artık yaptığım hatayla sana karşı beslediğim sevgiyle sonumu bekleyeceğim ve bu sefer yemin ediyorum bir daha aşık olmayacağıma sevmeyeceğime çünkü sen benim son aşkımsın sen benim ölümüne tutulduğum son sevdamsın ben seni kendi hatalarımla kaybettim hayatın tüm güzellikleriyle hayatı yitirdim hatalarımla yaşamanın geleceğe umutla bakmanın çalışmanın gülmenin düşler kurmanın bir anlamı yok her gece sabah olmasın olursa uyanmayayım diye dua ediyorum şunu bilmeni de isterim seni herşeye inat ölümüne sevdim beni afeder misin....

BE TE Seni ve o ay ışığı gözlerini Bir daha görebilmek için Edindiğim kazanımları Bir anda silip atabilirim Seni ne kadar çok sevdiğimi Dizeler bilemez Güzelim Sensiz geçen anların Kalbimde yarattığı Tufanları bilemezler Ellerin tutarsız sözleri arasında Bedenimi terk eden Ruhumun çektiği ızdırapları Bilemeyecek kadar ıraksın Ruh gibi gezip durduğum Boş koridorlarda Sana benzer bir yüz arar dururken Yakalıyorum kendimi Yoksun her şeye inat yoksun Artık olmayacaksın Unutuldu yaşanılanlar 28,04,2005-

ARKADAŞ Şen şakrak birisin hayat sana kötü yüzünü göstermez En mutlu olunabilecek derecede mutlu ol Nice acıların yaşandığı şu koca dünyada İşte sana söyleyebileceğim en güzel temennilerin Zat-ı içimde yaşattığım sevdayı ilk bilen Adını gör yüzünde gülümseme eksik olmayan arkadaş.

AKROSDİŞ-2 Çiğ tanesi olup kondun gönlüme ölümlerden döndüğüm yolculuktan dönerken İsmi Karadenizin hırçın asi sesiyle bağrıma sökülmesi imkansız mührü vuran elife inat elifin ilk harf oluşuna inat Gelip kondun gönlüme yaralarla ızdıraplarla sınanmış asi bedbaht gönlüme Direniyorken hayata hayata inat yaşarken yaşatılırken dostlarca Ellerim ellerine yönlendirildi gözlerim gözlerine mahkum edildi anlamını bilmeden bazen yaptıklarımızca Mutsuzluktan yüzüme estetik yaptırmışken gözlerindeki ışık huzuru gülümsemeyi hatırlattı gülümsedi bir nebze olsun yüzüm hayata umutla bakmaya başladım Derken gönlümün gülünü buldum sevinirken hayata umutla bağlanmaya başlarken sevginle gözlerindeki ışıkla ve beklerken seni Ebedi olmayan anlar tükendi ve geç kaldım seni sevdiğimi söylemeye haykırmaya Mizacımızla biz benzeriz galiba bir yüzün iki aksiyiz ve bu aksilik? İşte sorun bu konuşmaya sevdiğimizi söylemeye haykırmaya cesaretimiz yok mizacımız engel canım benim saklı acılarımla Rüyalarda yalnızken haykırırken sevgimizi seni seviyorum derken defalarca Aynı mekanlarda bir araya geldiğimizde susmayı seçiyoruz gözlerimiz konuşuyordu cesareti bizden daha fazla olan gözlerimiz haykırıyordu sevgiyi Yeter artık be güzelim cesaretli olalım diye seni sevdiğimi haykırdım binlerce insana arık sen de haykır cesaret sırası sende haykır tıpkı benim seni sevdiğimi haykırdığım dizelerime sakladığım cesaret gibi seni ölümüne seviyorum ? Aşkların en güzeli Aşkların en tatlısı Aşkların en anlamlısı Aşkların en erişilmezi Aşkların en sevimlisi? Seni çok seviyorum??