leventozgec

Eğrilerle düz zemine oturdum Doğruları eğik sandım neyleyim. Alımlı gözlerle süzdüler beni Kör sıpayı geyik sandım neyleyim! Okyanustan yol açmıştım yoluma Dost sandığım giriverdi koluma Takılınca hokkabazlar salına Sallandıkça kayık sandım neyleyim! bakışlar heybetli duruş heybetli Sanırsın bükülmez demir bilekli Sanki ahiretten dönüş biletli Cüceleri büyük sandım neyleyim! Yüreğime ne kaktüsler ekildi Dikenleri mısralardan döküldü Bir eğriyle yine boynum büküldü Savruldukça yayık sandım neyleyim! Yıllar yılı oyalanıp durmuşum Zulümleri zalimlere sormuşum Meğersem ben gönüllerde kor'muşum Uyudukça ayık sandım neyleyim! Hileli yürekler hileli pozlar Zemheriye döndü baharlar yazlar Yazarım ve lakin kalemim sızlar İnsanlığa layık sandım neyleyim...! M .Levent ÖZGEÇ 'GÖNÜL PINARI Kitabından'

Bu şiir ; Özgeçmişindeki başarıları tarih kitaplarına sığmayan SARSILMAZ Ordumuzda görev yapan Mehmetçiklerimize ve toprakları üzerinde yaşamaktan gurur duyduğum Aziz Vatanımıza yazılmıştır? Saygılarımla VATAN Gönlümdeki mısrayı kalemime bağladım Kalbimin her atışı Vatan diye seslendi. Kanayınca yüreğim yüz yerinden dağladım Kanımın her akışı Vatan diye seslendi! Asker oldum Vatana büyük bir ihtişamla Taşıdım sancağımı şerefimle şanımla Gelinliğe çizdirdim bayrağımı kanımla Yavrumun her bakışı Vatan diye seslendi! Bir sergiyi gezerken hayallere dalmıştım El örmesi kilime hayretlere kalmıştım Ay yıldızlı deseni yüreğimdir sanmıştım Gördüğüm her nakışı Vatan diye seslendi! Nisan yağmuru vardı gökyüzünü karartan Gözlerde sığınacak mekanları aratan Bir haykırış duydum ki rahmete rahmet katan Her yıldırım çakışı Vatan diye seslendi! Elime albüm aldım dile geldi konuştu Kurtuluş savaşıydı gönlüm o yöne koştu Sandım ki yüreğime alevden bir kor düştü Gönlümü her yakışı Vatan diye seslendi! Albümdeki her sayfa yüreğime akıyor Bu İstiklal Marşı ki kalemler ağlatıyor Bütün sayfalarında Atatürk'üm bakıyor Kaşını her çatışı Vatan diye seslendi...! M. Levent ÖZGEÇ Gönül Pınarı isimli kitaptan 2005