gunluk

Nisan akşamı Hafif serin ürpertilerle Sessizce doluyor odama Çaybardağım elimde Aklımda binbir düşünce Dalmışım ne düşündüğümü bilmeden Ne yıldızlar ne ay Serseri bir rüzgar Şakalaşıyor benimle Hadi sende diyorum Vazgeçmiyor serseri İlla güldürecek beni Yasemin Karahan

Fırtınalar saklayan gözlerin Dalga dalga vuruyor yüreğime Ne zaman sığınmak istesem Yıldırımlar düşüyor üzerime Hangi zaman ayırdı bizi Ne zaman sustu kelimeler Yıl gibi geçiyor saatler Varlığında yokluğun acıtıyor beni Ve aşk gitti Kaleme ayrılık vurdu Gitme diyen yüreğime Suskun kelimeler düştü Yasemin Karahan

Kalabalıklar arasında gördüm seni Nasılda farketti yüreğim yüreğini Öyle tanıdık ki gözlerin Seni daha önce tanıdığıma Yemin bile ederim Bu kaçıncı akşam Seni gördüğüm yerdeyim Bir daha görmek seni bilmem Milyonda kaç ihtimal Yinede ayaklarım Hep bir ihtimal dedi? Yasemin Karahan

Aşkın ömrü tükenmiş Senin suçun yok tabi Yeni aşka tutulmuşsun Ömrü uzun olsun? Merak etme iyiyim ben Sil baştan olsa da hikayem Tutunurum hayata yeniden... Yasemin Karahan

Bu hava adamı aşık eder Tersime tersime esiyor rüzgar Güneş bir görünüp bir kayboluyor Gölgeler oynaşıyor yüzümde Bu hava adamı aşık eder Tersime tersime esiyor rüzgar Her adımda bir yürek çarpıntısı Bedenim dar geliyor ruhuma sanki Hep dilimin ucunda bir şarkı Kelimeler uymuyor bir türlü Azgın sulara bıraksam kendimi Aksam, coşsam beyaz köpüklerde saklansam Aşk yine sobeler mi beni... Yasemin Karahan

Bu denli üzülmesem Düğüm düğüm olmasa öfkem Söyleyecek bir şeyler bulurdum elbet Konuşturmadı Konuşamadım Bir büyük lokmaydı yutamadım İki çift söz İki başlı yılan Yasemin Karahan

Asma yüzünü hemen Gülümse biraz Bırak zamana soruları Hayat bir bilmece Gelir gün çözülür her kare Ne geçmemiş ki zamanla Bırak savaşmayı kendinle Çok değil sadece gülümse Aşılır aşılmaz sandığın her çile Ne kadar kararırsa kararsın Çok değil bir sabahla silinir gece Açılır kapılar bir bir İstersen olur gül bahçe İstemezsen baharda yakalar kış seni Yasemin Karahan

Rüzgar kapına kadar geldi de Esmedi... Kar boran oldu da Üşütmedi... Eziliyor çiçekler görünce seni Oysa yürüyüşün bir karıncayı inciltmedi Gülüzarda bülbüller suskun Almila.... Dokunmuşsun suya Vuruyor kendini kıyıya Almila Kargülü Ulaşılmaz gözlerindeki sırra Yasemin Karahan

Bir gün uzaklardan bir rüzgar esecek Sessizce sana benden bir haber verecek Sana uzaklardan sevgi getirdim diyecek İçin de biraz hüzün birazda özlem var diyecek Yüreğin de ki sevgiyi tohum olarak eken Aşkı ve tutkusuyla büyütüp gül haline getiren Solmasın diye de her gün gözyaşı ile besleyen, Bir adamının haberini getirdim diyecek Seni özlemekten vazgeçmeyeceğini Ömrünün sonuna dek seni bekleyeceğini Seni beklerken hep dua edeceğini Dile getiren bir adamın haberini getirdim diyecek Sende yolla istersen o rüzgarla haberini Dile getir sen de beni sevdiğini Hasretle geçmesini beklediğin günleri Bensiz geçen ızdırap dolu çileleri Kavuşmamız yakındır de Bende döneceğim büyük sevgimle'de Yüreğimize ektiğimiz güller tekrar yeşerdiğin de Yalnızca senin için döneceğim de

Hani bazen her soru bir idam sehpasidir Sanki son sözlerin sorulur Cevaplayacak cesaretin olmaz Belki kendini asip söylesen degisecektir cogu sey Ama nerde o yürek Oysa nasil olsa öleceksin Nasil olsa yitecek hersey Susma Ilk ve son defa Bu defa Topla cesaretini Nasilsa kaybedecek hicbirseyin kalmamis Bari pisi pisine gitme Bir kez olsun Yüregini dök Bir kez olsun haykir Bir kez olsun yik setlerini En azindan yasamim boyunca Bir defa Gercegi dile getirmis olursun.

Güller gibi bir hikayeydi. Bizim aşkımız. Öyle bir hikayeydiki. Tarih sayfalarına. Aşıklar kalbine. Öğretmenler derslerine almıştı. Aldılar ki örnek olsun diye. Örnek olsun. Herkes yaşasın diye. Herkes yaşasın. Öğrensin diye. Kalbimiz di bir gül gibi. Beyazdı aşkımız bir gelinlik gibi. Evet böyle bir hikayeydi. Böyle bir aşktı. Geçti ve gitti. Şimdi sen mutlusun ama. Ben sanki yaşamıyorum.

ister misin kendini yenmek özler misin hiç çöl rüzgarları içinde sabırla buluşturan seni ister misin bulutları görmek özler misin hiç içindeki hoşgörüyle elele fırtınayla barıştıran seni İster misin kanat olup uçmak özler misin hiç parçalanmış da olsan dağlarla yüzleştiren seni ister misin yelken olmak özler misin hiç özgür okyanuslarda kendini bulduran seni ister misin vuslatına kavuşmak özler misin hiç huzurlu limanında aşkınla dans ettiren seni (24.mart.2007, İzmir) Bülent Işıkçı

gülmek ne kadar yakınsa bana yakınım ben de sana o kadar ağlamak ne kadar yakınsa bana yakınım ben de sana o kadar ölmek ne kadar yakınsa bana yakınım ben de sana o kadar kavuşmak ne kadar yakınsa ferhada yakınım ben de sana şirin kadar (3.nisan.2007, İzmir) Bülent Işıkçı

kendini hor görme sen çok güzelsin için de yüzün kadar güzelse sen daha da güzelsin (2007, İzmir) Bülent Işıkçı

uzağa bakayım derken önündeki taşa takılıp düşme taşı alayım derken uzaktaki umut vapurunu kaçırma anlatabildim mi acaba? (2007, İzmir) Bülent Işıkçı

herkes tefeci olmalı düşük faizle sevgi satan açgözlü olmayan mütevazi bir tefeci çok düşük olmalı faizin sakın bankerliğe özenme hepimiz açgözlüyüz daha fazla yok mu deriz unutma dostum fazlasını vaat etme zamanında ödeyemezsen yersin damgayı sonunda olursun bir numaralı sabıkalı.. (2007, İzmir) Bülent Işıkçı

gönlümden doğup büyüyor unuttuğum aşk çağlayanım istekli biraz da korkarak içelim kana kana sevgilim umursamadan kimseyi güzelleşelim birlikte sen ve ben.. içimden doğup yeşeriyor kuruttuğum sevgi pınarım gürül gürül akıyor artık içelim kana kana dostum umursamadan incinmeyi güzelleşelim birlikte sen ve ben.. (2007, İzmir) Bülent Işıkçı

Hasreti; Halka halka ekledim birbirine, Aşkı; Bulutlara yükledim, Damla damla yağsın diye Ve özlemi, İçimde sakladım, Kimseler bilmesin diye, Ben yüreğimi ortaya koydum, Sana olan sevgimi göresin diye Ayşe Manav

Bir sevda masalıydı bu, Kulaklarımıza fısıldanan, Titrek mum alevi gibiydi gönlüm, Yolunu gözleyen, Rüzgarın kollarına sığınmış sarı bir yapraktım, Ellerinde titreyen, Ruhuma dokunduğun o ilk anda, Sendin içimde ürperen. Bir nefeste yanındaydı yüreğim, Bulutların en mavisinden, Dokunuşunla buzullar erirdi kalbimde, Hasretinden, Ya gözlerin; Gözlerin miydi beni anaforlara sürükleyen, Sözlerin belki de, Kapkara bulutların ardından süzülen. Sensizliğin sokaklarında, Kayboluyorum git gide, Sızlayan şu kalbim söz dinlemiyor, Sonunu bile bile, Geç gelen bir mutluluk bu, Hüzünleri doğuracak belki de, Ne senden vazgeçeceğim, Ne de sevginden ömrümün son deminde. Sevda ateşin bu, Bir kez düştü yüreğime, Sevgim; rüzgara emanet, Getirsin diye kulaklarına bir esintide, Düşlerinde, sevgimi fısıldasam, Ruhuna dolsam bir öpücükle, Ve desem ki ?Sensin canımda can?. Sarılsam, kalsam, Ölsem öylece. Ayşe Manav

Bir gün sende gidersen eğer, Bırak gözlerin gözlerimde kalsın, Her şeyi yıkıp sileceksen eğer, Anıların bende kalsın, Bir gün sende gidersen eğer, Ellerini bırak, saçlarımda dolaşsın, Anıları bir anda sileceksen eğer, Duygularım bende kalsın, Bir gün sende gidersen eğer, Bırak bir tek resmin kalsın, Onu da yırtıp atacaksan eğer, Maziye bak, kalbimde tek sen varsın, Bir gün sende gidersen eğer, Kokunu bırak düşlerimde kalsın, Duygularımı hiçe sayacaksan eğer, Sevilmeyecek kadar yalanmışsın. Ayşe Manav

Unut gitsin. Dünü, bu günü, yaşanmış ne varsa aşka dair, Sevgiye tutsak ettiğin kalbimi nasıl kanattıysan, Gözlerimden hayalini nasıl çıkarıp aldıysan, Ruhumun nefesini, bir sıkımlık ömrümü nasıl yok saydıysan, Unut gitsin, Unut ne varsa, her şey bitsin. Say ki; hiç tanımadık birbirimizi, Hiç kesişmedi yollarımız hayatın patikasında, Hiç sevmedik, sevilmedik umutsuzca, Nefessiz kalana dek, Hiç koşmadık aşkımızın yokuşunda, Unut gitsin, Unut ne varsa. Say ki; Geceler boyu ağlamadık, Gözlerimizden akan yaşla, kalbimizdeki aşkla, Hiç beslemedik toprağımızdaki sevgi çiçeklerini, Ve söküp koparmadık yüreğimizden aşkı, Salkım saçak açan sevgi bağımızı. Unut gitsin, Unut ne varsa. Onca zaman yollara hiç bakılmamış gibi, Yürekten gelen mısralar, Hiç dilde can bulmamış gibi, Bütün anıları yağlı bir çıra gibi, Yak ne varsa, dünü, bugünü, Unut ne varsa, Unut gitsin. Beceremedim yüreğimden seni söküp atmayı, Seni seviyorum demelerini silip atmayı, Her sabah, güne seninle başlamayı, Yüreğimde açan sevgi çiçeğimi kurutmayı, Bari sen beni unut, Unut ne varsa, Unut gitsin. Ayşe Manav

Sen bana hep durgun zamanlarımda geldin, İçinden çıkamadığım karanlığımda uzanan sıcacık eldin, Faili meçhul bir aşk, Adı konmamış geleceğimdin, Mavi düşlerimin mavi sevdası, Yüzümdeki gülümsemeydin. Sen bana hep, yorgun yıllarımdan geldin, Akıntıya kapılıp giden günlerimin, Can simidiydin, Yüzümdeki ışığım, Sensizlikte aşığım, can yoldaşım sendin, Sen ışık, ben ışığa aşık ateşböceğindim. Sen bana hep, sürgün yemiş yüreğimden geldin, Duymak istediğim cümleleri kulaklarıma sürdün, Yaşayamadığım kusursuz aşkı, ayaklarıma serdin, Karanlığımın ışığı, Ruhumun yoldaşı, Ben seni böyle sevdim. Sen bana hep, imkansızlığı yaşarken geldin, Sana inanmak istediğim anlarımda ruhumu besledin, Ben gibi, Sende mi yaşadın, duydun, hissettin, Sen yoktun ki, Ben sadece bir görüntüyü sen diye sevdim. Ayşe Manav

Gece; yeni güne kollarını açmış kucaklarken, Kırlangıçlar uçuşuyor Dört bir yanda ve yıldızlar düşüyor tek tek, Gönlümün sabahına. Tan vaktinde alacakaranlıklar can çekişiyor, Kızıla bürünüyor dünya ve caddeler boyu sessizlik, Uzayıp gidiyor her sokağın başında, Lambaları tek tek sönüyor, gönlümün yarısında, Geceler boyu yalnızlık, Yıldızlar kadar özlem, Gündüzler gibi sevdan, Yollar boyu hasret, Sevdan büyüyor her sabah oluşunda. Ne gün doğmak biliyor, Ne de gece kalıyor, Adın yazılı alnımın tam ortasında, Güneşin ilk ışıkları düşecek birazdan, Her köşe başına. Caddeler, yollar ışıl ışıl yanacak, Hayat veren çiğ damlasıyla ve gece, Güne kavuşacak, Kırlangıçların raksıyla. Sen yoksun, Hiçbir şeyin tadı yok, Gecemde, günümde yollar boyu sensizlik, Yokluğun doğuyor yeni güne, Her sabah oluşunda. Ayşe Manav

Bazen; Uyku tutmaz insanı bilirim, Bazen; Zehir zemberek geceler, Acıyla seheri beklerim, Bazen; Tek ses çıkması için, Çevremi dinlerim, Bazen de Gözlerimi kapatıp Bir hayali, Sen diye düşlerim. Ayşe Manav

Ardına bile bakmadan çık git, Bende kalmasın aklın, Nasıl olsa yaşarım. İçim, parça parça, Boğazımda bir düğüm. Kanıyor hala bendeki hüzün. Çaresizlik almış başını gidiyor, Ne senden, ne benden vaz geçiyor. Anlaşılmaz kedere dalıyor, Yüreğimi gamlara boğuyor. Eskilerden kalma bir türkü dilimde, Kaderinin yıldızlarına ağlıyor. Ağlama gözlerim, Akma dur gözyaşlarım, Çoktandır bildiğin gerçeği, Sen aslında önceden yaşadın, Hadi, çık git şimdi. Dağılanları ben nasıl olsa toplarım. Ayşe Manav