gunluk

Yağmur ne zaman böyle misafir olsa Pencerem damlalara neyzen Güneş ne zaman böyle odama dolsa Yüreğim aşıklara neyzen Duygularım? Duygularımsa intihara neyzen Romantizmin intihar ettiği günlerde Bahçemdeki güllerim isyankar Mavi kelebekler uçsa gökyüzünde Yüreğim maviye isyankar Duygularım? Duygularımsa intihara isyankar Süzülüp giden göçmen kuşlar misali Aşıkları kıskanır göçen kalbim Giden sevgiliye ağıt yetmiştir artık Duygularım? Duygularım bilinmezler yelkeninde İntihar senfonisinde? Zehra Öcal

Günler günleri kovaladı Geceler kör karanlığıyla prangam şimdi Ne gün geçse ne gece Sensizlik ölüm yar, ne dersen de Vazgeçemiyorum Vazgeçemiyorum gül sevdamdan Gülüşüne vurulduğum yar dön Geri dön Sevdam aydınlık hala ilk günkü gibi Taptaze Dön yar Geri dön? Zehra Öcal

Dilimden bir anda döküldü kelimeler Ne söylediğim anlaşılmıyor Prangasından kopmak istiyor bedenim Direnişlerdeyim Susmak belki doğru, belki değil Ne olmuş sanki, ne bu işkence Kurşun atan geceler dostum Kırmızı kuşandım bu gece Gülümseyemiyorum Yaş değil gözümden akan artık Sadece kan İsyan kollayan kokuşmuş bir sefer bu İnanmak..haa bir de güvenmek vardı Eskiden Hayal meyal bir düş kahvesinde Sohbetler, bir de içilen çaylar Siper etmiş kendisini acı yalnızlığım Kendisine Ağlayamıyorum bile Direnişlerdeyim.. Zehra Öcal

Bilinmez bir yerdesin sen Uçarı yalnızlıkların mecnunusun Uzak diyarlarda aşkın seni öldürürken Desen ki gel? Uçarak konacağım omzuna.. bilmezsin. Koyu bir gecede ölüm soğukluğunda Ayrılığın fermanıyla çaresizsin Yer bitirir seni bu düşünceler bilirim Sen bilmezsin.. Sevdanın kör kuyularına düşmüşsün..bilmezsin. Gönlünden gönlüme akan acı sarsar biranda Bir çakıl taşı kanatır parmaklarını Yürüyemezsin,adımların kanatır Desen ki gel.. Yarana merhem olacağım..bilmezsin. Zehra Öcal

Deli bir sevda bu bendeki Eser sabah akşam hoyrat rüzgar Mavilerin koynundan sevdayı taşır Bir meltem ılıkça eser genellikle Deli sevdaları mahrem bölgelere taşır Uzaklardan bir sevinç çığlık olur Sesin kulaklarıma melodi Ömrümün son deminde Sevdan gelir kuşatır beni Bir tanem, gülüm, sümbülüm, balım Nadide açan çiçeğim, kardelenim Gülümseyen gözlerinde eser kavak yeli Bendeyse sevdanın esrik halleri Akar deli deli çağlayanlar Eser hoyrat hoyrat boranlar Uzaklardan bir sevinç esiverir bir anda Gözlerin gelir karşıma Sevda kokan ellerin Öpücüklerin Deli sevdaları mahrem bölgelere taşır Ne güzeldir böyle zamanlarda sevda Tasa yok, dert yok Deli esen fırtına var sadece Kalplerimizde fırtına Sevdam bitmesin, gözlerin bende kalsın Başıma taç ol sen Gönlüme taht kur Bir tanem, gülüm, sümbülüm, balım Deli sevdaları mahrem bölgelere taşı.. Zehra Öcal

Can verir yarama son kuşlar Son kuşlar uçarken bu diyardan Yaram sağalır,sağalır Çırpınışlarını saklar adeta Yüreğin küllenmiş sokaklarına Çocuk yanım gülümser Hayata göz kırparak gülümser hem de Geçtiği yollardaki izleri sayar tek tek Son kuşlar da giderse umut biter Gitmeden yaraları sağaltmalı Bir telaş başlayıverir yürekte Hangi aralıktan süzülmüşse bir huzme ışık Açıverir goncalar laleler Gönül yarası sızlayan çehresinde gülümser Sevda ateşi küllenmişken harlanır Biteviye sürünüşler,çırpınışlar Aşka kucak açtığında yeniden Çocuk yanım uzaklara gülümser Kahpe bir ihanetle sarsıldığım gün gelir aklıma Yaram son sızısını çeker derinlerden Son kuşlar gitmeden yetişmeli umuda İhanet dosyaları uçar gider kendiliğinden Çocuk yanım hayata gülümser Kararsızlığına büründüğünde mevsim Sevgisiz kalpler sarar ortalığı Hepsini silip süpüren rüzgar kavurur Açmamış goncalar,taze fidanlar Taze sürgünler verir, aşk filizlenir Son kuşlar uçmadan gel rüzgar Gülümset çocuk yanımı sevdaya? Zehra Öcal

Öyle bir ayaz vurur ki avuçlarıma Parmak uçlarımda bir sevda üşür Doğmamış bir yarını aldım koynuma Sinesinde ümitsiz bir gülüş taşır Bir ben ölürüm kendi kendimle Bir sen yaşarsın sevenlerinle? Bir gül yaprağı yüreğe değer Teninde dolaşan ateşten kıpırtılar Gövdesi yanmış talan olmuş bir çınar Yamacında ölümsüz aşıklar yatırır Bir ben çare ararım derdime Bir sen umarsızsın sevgiye Saflığın inceliği vurur güneşe doğru Bir gülümseme yayılır çatılarından sevdanın Belki de güneş doğarken kim bilir Ölümü güzel bulur bu şehir Bir ben severim hayalini sevilenin Bir ben kendi kendimle? Zehra Öcal

Gözlerine demirlendim kaldım bir kez ne dersen de sen Yemyeşil çayırlara uzandık dilimizde gülbesten Mavilerden yayılan tüm renkler hepsi sanki bedesten Hazan mevsimine veda ettim can sevdama merhaba Gayrı gönül ne ister ki bir tutam ak sevdadan başka Gül bahçesi derdim sevdalı yüreklerden mavi aşka Kederli dünyama ışık saçan masum bal rengi gözler Dertlere mühür vuran şerbet karışmış edalı sözler Güzelliğin tarifi mümkün değil yüreğimi közler Bahar mevsimine kucak açtım can sevdama merhaba Gayrı gönül ne ister kendine sevdalı yardan başka Bedestenleri açtım yüce çınarlardan bade aşka Gözlerimi kapatsam deli deli eserdi boranlar Ferman gelse canım yardan kopardı yürekte tufanlar Bir öpücüğüne hasret beyhude yıllarda yangınlar Kışlaklara çıkıp selam verdim can sevdama merhaba Gayrı gönül ne ister amber kokan lalezardan başka Sadeliğinden feyz alıp hareli ayı derdim aşka Zehra Öcal

Kader miydin yoksa Yoksa siperlere saklanan bir savaşçı mı Ya da sen aklımdan geçenlere Meydan okuduğum Merhemsiz bir yara mıydın Kozmik evrenin sırrındayız biz Bir sebepsiz acıyla Kavrulan yürekler var ortalıkta Sahipsiz aşıklar kanlı bıçaklı Her yan sefil kokuyor baksana Sedef ya da yakut taşın üzerinde Kalplerimiz camdan boşlukta Kaynıyor? Zehra Öcal

Birisi, kalbimi çalan birisi Çağıldayan sularda hayat bulan hengamede Aşka kucak açtım artık durulmam ben Öylece ansızın kapımı araladın Hatırlar mısın Sormadın geleyim mi diye Kapı açıktı zaten Gülümsedin, sıcaktın Zaten susamış olan yüreğime izinsiz akıverdin Seni sana sormadım ben de hiç Öylece sorgulamadan Alıverdim Yapraklarında huzur bulduğum Bir selvi ağacı vardı oradaydı Sen de oradaydın Gülümsüyordun Sevgini vermek için Aceleci bir halin vardı Ben bilmem kaçıncı sevdayı uğurluyordum Tam o sırada ben ağlarken Sen sıcacık kalbinle Buradayım dedin,seni arıyordum Ağlama bir tanem? Artık ağlamıyorum sen varsın Yüreğini hissediyorum Yüreğime eş olan yüreğini Saklıyorum derinlerde Sakınıyorum seni senden Sen üzüleceksin diye Korkuyorum Seni sevdiğimi söylemekten bile Korkuyorum Ya incitirsem seni zamanın bir yerinde Ya üzersem Korkuyorum bir tanem.. Gülümsüyorum şuan Sırf sen varsın diye Gülümsüyorum.. Zehra Öcal

Seni yüreğimin en derinine En kuytusuna Sakladım Hani bir bakışınla Hani bir öpüşünle Beni benden alan sen İşte o seni Yüreğime sakladım Dertlerim çok olsa da Sen varken tasa uzakta O meleklere has gülüşün Bir de gözlerin Sevdaya göz kırpan Bir sen ol Bir de yürek çırpıntısı? Zehra Öcal

Uzaklarda bir yerde uçan küçük serçe Yarimi gördüğün yerde selam et O zalim aldı götürdü kalbi ebediyen Bir daha gülmez bu gönül Gülemez? Sensizliğe inat seni yaşarım her günümde Beni terk ederken nedensiz Yaralar bağlattın yarim Sensiz bu gönül neylesin şenliği Neylesin sevdayı Sevemez? Nasıl da güzel sözlerin vardı Yalan olduğuna inanmak ne acı Küçük serçe, yok mu yardan bir haber Şu garibe bir merhem Ağlamak ister Ağlayamaz? Haykırmak istesem, boğazımda bir düğüm Nefessiz kalırım da, yine adını söyleyemem Ah yarim, nasıl bıraktın beni biçare Ah küçük serçe, yok mu yardan bir haber Gitme kal dese, gülen gözlerini görsem Ölüm, nerdesin? Bir nefeslik ölüm ister bu garip Yarim, sevdana taşı beni Ya da alıp götürsün bu canı Azrail Sevdiğinin yoluna ölmek ister Ölemez? Zehra Öcal

Sevdamı bitirip savurduğunu gördüm Bir paçavra gibi atmışsın, duydum Ya da ben attım belki sen bilmeden Nereye bilinmez Kalmadı işte sevda mutlusun inşallah Ölü bedenlere sanrı gibi Bedenim yaşıyor belki ama hissetmeden Ne olduğunu bilmeden Güzeldi senle olan dakikalar Eşsiz ömre bedel belki Ama bir şeyler eksik gibiydi Ya da yarım.. Bilmiyorum Bilsem zaten severdim eskisi gibi Koklardım, gül kokuyordu eskiden Tenini Öldürmüşsün içimde derinlerde Sevdayı Hissetmiyorum şimdi Ya da hissettiğim sadece Bir hiç? Zehra Öcal

Bir damla uyku gözlerime indiğinde Düşünüyorum? Dolunay gecelerinde yalnızlık Nereye kadar? Yanık bir türkü kulağımda bir yerlerden esinti gibi Mozart ya da Beethoven Bir senfoni kulağımda Sadece müzik ve ben Bir lale alıp eline ya da karanfil Sabah esintisiyle çıkıversen karşıma Mucizevi hayaller kapılar arkasında Şehr-i esaretinde yalnızlık Şuan bir ben, bir de yine ben Ötesi yitirilmiş hatıralar Ötesinde berisinde ne olduğu belirsiz yüzler Kendimi kendimde arıyorum Şizofrenik bir hal, hayaller var Ama biliyorum şuan buradayım Sadece müzik.kulağımda bir senfoni Lavinia şiiri aklımdan geçiyor ?Sana gitme demeyeceğim? Özdemir Asaf?a dalıyorum Efsanelerde arıyorum belki de aşkı Neydi istenilen zor muydu kim bilir Sevmeyi başarabilmek Başarısız hayatlara su vermek gibiydi belki de Ne zor ?Mona Rosa? olabilmek Yazabilmek isterdim düşlerimi Resmedilen aşkların simgesini Saf bir edayla sana koşabilmeyi de Ama hayalimde canlanan yüzler Beni ürkütüyor gibi Sadece müzik, bir senfoni ve sen İşte buradasın? Zehra Öcal

Sıradan biriydin önceleri Alelade öylesine, nasıl desem Sevemeyeceğim biri Sonra Sonra ise Neler oldu bilinmez Nasıl girdin kalbime Hiç bilinmez Bir anda oldu sanki her şey Bir anda kalbime girdin Giriverdin Sonra Sonra ise Nasıl oldu bilinmez Gidiverdin Şimdi ben tek başıma Seni düşünmekten, Seni özlemekten başka Ne yapabilirim ki Sen izinsiz giriverdin kalbime Sonra Sonra ise Geleceksin çok yakında Geliverdin.. Zehra Öcal

Bir adam ve bir kadın paylaştılar gençliği Bir adam ve bir kadın özlediler sevgiyi Adam kadına baktı umutsuzca Kadın adamı bekledi sınırsızca Neydi gözlerinden süzülen kadının Nasıl bir dermansız derdi vardı bilinmez Adam yola çıkmıştı ve umutsuzdu Gideceği yer yoktu ki gitsin Geriye dönse verebileceği ne vardı Yüreğini katılaştırmış, nasırlaştırmıştı artık Umutsuzluk kor bir ateş parçası Çaresizlik alev alev yakmaktaydı onu Beş parası yoktu ki kadına çare versin Çocuklar istemişti bir zamanlar Sevmeyi borç bilmişti, karım olacaksın diyordu Ama şimdi kor gibi yakar evsizlik bedenini Kendini alıp gitmekten başka bir çare yok Ah kafam bir milyon, Bir milyon düşünce var aklımda demişti kadına, Kadın anlamamıştı önce Gitme demişti süzülerek aydınlıktan, Gitme sevgilim.. Ama adam duymadı bunları, anlamadı Sessizlik, kadını boğuyordu günlerce Gecelerce anlamsız bir yaşam kavgası Ve kadın dedi ki Madem istiyorsun git sevgilim? Aynaya döndü baktı adam Sonra şu yazıyı yazdı elindeki makinaya Gittin ya her şey sana benzedi? Bir adam ve bir kadın vardı Karanlık gecelerde yitip giden Hayallerini yüzdüren ıssız sularda? Zehra Öcal

Sensizken gece bıçak gibi buz keser Ayazın en ağırı yaşanır bu şehirde Tufanlar, boranlar, fırtınalar eser Gönlüm durulmak için durur sende.. Gece sabahına kavuşmaz durmadan geriler Saatler yerine mıhlanır böyle gecelerde Yelkovan akrebi hissetmeden geçer gider Sevmeye tuzak kurar sanki bir sergerde.. Düşünceler duman olur dağılır etrafa Sarmaşık gibi dolanır elin boğazıma Bilsen ki ancak sen merhemsin yarama Bilsen ki bir gülüşün sürükler umuda?? Zehra Öcal

Gözlerinden kopan ışığa hasretim Biliyor musun Gülümseyen dudağının kenarı Yüreğimin dinmeyen sevdası Yangınımsın Biliyor musun Seni tarife arif gerek be sevdam Bir parçacık aşkın için ben ölümlere yanarım Bir görümlük yüzün için Ateşlerdeyim Biliyor musun Uzun uzun yıllar gibi gelen aylar Bunca aylardan sonra Güzel yüzüne yüz sürmek sevdam Ne mutluluktur Biliyor musun Canımdan önce gelensin Biliyor musun... Zehra Öcal

Kekik kokan çayırlarım var yüreğimde Dertlere isyan bayrağı açmış Sevinçlere kucak açmak isteyen Gel gör ki dermansız dertler yakamı bırakmaz Çeker götürür sevincin diyarından Güllerin kanadığı saatler başlar Dakikalar sıralanır art arda Yazık gönlüm beyhude sevdayı arar Yaralarını sağaltacağı yerde Anlamaz güllerin kanayışını,gülün tadını Yolcuyum bu hayat kervanında Kaptırmış kendini divane çöllere Işık sancıları çekiyor yüreğim Beyhude sevdanın ardına takılmış Bilmez giden gitmiş kalanı küllerine terk edip de Bir anı canlanır hayalimde anlık da olsa Gülen bir çift göz hayatla alay eder Sevdaymış türküymüş şiirmiş Yakmış yıkmış zelzelelerle yıpratmış Sevmeyi bilmeyen yüreğe sevgiyi anlatmak beyhude Acılar karanlıklara yoldaş bu gece Ümidin tükendiği o masum saatler Güller yaralı kanı kanımı çeker Ne zalim bir esrimedir ki bu halden anlamaz Var yıkıl yüreğim sana söz anlatmak beyhude.. Zehra Öcal

Ümitsiz yaşanmıyor can İnsan ümit ettiği sürece yolunu açıyor Hayal ettiği sürece yaşamı farkediyor Bense seni hayallerimde yaşatıyorum Bir gün gelecek, belki Seni seviyorum diyeceğim sana Sen, belki, ben de seviyorum diyeceksin Ve ellerimiz kavuşacak Gözlerimiz kenetlenecek Sımsıkı sarılacağız Gözlerinde eriyeceğim ben Ve........ Belki Bir aşk başlayacak... Zehra Öcal

Gecelerin sabah olmadığı Gülümsetmeyen anlarım var benim Hep çaresiz biten aşklarım var bir de Yüzüm bir an gülse aşka değdiğinde Kısacık mutluluklarım var Bir bilinmeyenli denkleme benzeyen Tek yanlı aşklarım, sevmediğim Bahar kapıyı çalıyor yine bugünlerde Peşinden bir aşk mı göz kırpıyor ne Çaresiz bir sevmek midir bu da yine Tıpkı diğerleri gibi Ne zaman sonsuz olur ki bu sevmeler Belki ben terki diyar eyleyince Belki bu aşkta Belki hiçlikte Sus gönlüm vazgeç aşkı aramaktan O bir kelebek gibi Omzuna konar gün gelir Bir akşam vakti ya da sabah rüzgarıyla Bırak seni bulsun sonsuzluk Aşka kendini hapsettiren sonsuzluk Bekle? Zehra Öcal

Bazen avuçlarıma bir damla su akar Seni anlatan satırları okurken Kelimeleri aciz bulur Düşlerimi yüreğime alırım Ne çok özledim gülüm tenini Teninde eriyip yitmeyi Bazen akşam olur da Sen geleceksin diye havayı koklarım Sesinin ahengi karışır akşama Kızıl ufukta güneş batarken Deniz griye dönmüşken Aklıma geliverirsin ya Ne çok özledim gülüm gözlerini Gözlerinde eriyip yitmeyi Gülümseyen yanısın hayatımın Senin bir gülüşün Yaşama dakikalar ekler, Ilık bir rüzgar getirir sanki İlmek ilmek bağladığım sevdaya Ne çok özledim gülüm gülüşünü Gülüşünde eriyip ölmeyi Bazen senle olan o eşsiz anlar gelir aklıma Hayal kahvesinde söylenen türküler Bir keman sesi, buğulu sesin Ne çok özledim gülüm sesini Sesinde şiire gülümsemeyi? Zehra Öcal

Yorgun gözlerim etrafı aralar yavaşça Sitemkar penceresinden bakar dünyanın Bu acı dolu umutsuz gecenin bitiminde Belki bir sevda kuşanıp geliverir Ufukta kavuşan güne inat Gönlümü yakan acı demetlerinden bir tutam serpsem Yollar sevdalıma ulaşır mı umuduyla Bir hamle son darbeli yüreğimde Hadi kuşan kılıcını acı Hadi kahpe yüzünü göster dünyama Kimdir seni böyle avutan, dingin tutan yüreğini Nedir seni acıya sırt çevirip Sevdanın dipsiz kucağına atan Oysa acı dert ortağın, ateş yaralarına merhemdi Ne çabuk unuttun gönlüm Gidip hercai gönüllere konarsın bile bile Varolduğun günden beri senin olan her şeyi yıktın ya Eline aldığın gül kanatsın şimdi seni Nerden bileceksin yarın aynı acı yine senindir Dert ortağın, anların yaşam savaşı Bugünün dünden önemli senin Ondandır bu kavgan Ondandır yaşanmışlığı aşklarının Uslanmaz gönlüm, kanat açtın hoyrat bir rüzgara Bile bile hatta Nankörlük senin kanında var Kılıcını kuşan, gardını al Yeni bir savaş kapında Hasmını alaşağı edersen bu kez Sevincin acına merhem olsa caiz Hadi sevdayı uyandır, yorgun bedenini uyandır Bir acı daha lazım yaşamın son kertesinde sana. Zehra Öcal

Beni sevdaya salan bir nazlı gülüş, Pır pır eden yüreğimden bir tatlı öpüş, Etrafta şakıyan serçedeki bir ötüş, Bana seni getirir mi şimdi? Özledim sevdiğim seni desem, Gel artık al beni desem, Gül yüzünü görüp doyasıya öpsem, Yüreğim acıdan kurtulur mu şimdi? Seni beklerken hülyalara dalsam, Bir tutam sevmen için yalvarsam, Gözlerinden maviyi koparsam, Özlemim ırmakları taşırır mı şimdi? Zehra Öcal

Gönlüme söz geçirmek ne zor Gitti bir zalime aldandı Gözlerim bağlı, Yüreğim sevgilerle Papatya misali taçlar yapıyor Anlamıyor ne desem.. Gelişi çok yakın şimdi yarin Bir kuş kadar hafif yürek Heyecanlarını gizlemekte Günleri günlere eklerken Yarin gül yüzünü hasrete katıp Sevgileri dermekte Gel yarim, hemen gel sabaha Gün doğumu, cıvıl cıvıl Vuslat gülü açsın dünyama Aşk balıkları oynasın denizde Taze bahar dalları Mis kokulu leylaklar Güneş ışıldasın yeryüzüne Sen gel?. Aşk gelsin? Zehra Öcal