gunluk

Ben seni belağ'da sevdim yarim. Ruhumuz bedene girmeden önce. Belki seversin sende beni görünce. Bilemeyiz bunu sen gelmeden önce. Seni istikbal için canan'ım, Senden önce geldim ben bu cihana. Uzun yıllar doğacağın anı bekledim. Coşkuyla uyandım bir sabah İçim, içime sığmıyordu sevinçten. Kıpır,kıpır çarpıyordu heyecanla yüreğim. Hayra yorarken ben kendimdeki bu hali, Avaz, avaz sesleniyordu içimdeki münadi Gözün aydın ey garip gözün aydın diyordu, Geldi beklediğin sevgili,ızdırabın dinecek. Seninde çilen bitip,artık yüzün gülecek. Anladımki o an sen geldin dünya'ya Hayalimde izledim an be an büyümeni, Günler bir birini kovaladı geçti uzun seneler. Sen serpilip büyüdün oldun gelinlik kız. Bekler oldum şimdi ben geleceğin günü, Unuttum çektiklerimi geçmişimi ve dünü, Hem mukime sordum, hemde yolcuya, Aşina olduklarıma sordum seni yedi kat yabacıya, Rüzgarlara sordum seni, yok dediler. Köşe başlarını tuttum,kavşaklarda bekledim. Kar demedim,kış demedim,usanmadım, Sabrettim,azmettim,umudumu kesmedim. Sevilen elbet birgün gelecek,özlem bitecek. Baharda beyaz tenliye sordum seni yaz sıcağında, esmere, son baharda kumrala, kışın sarışına, vede ak saçlı ihtiyara; tanımıyoruz dediler. İkinci baharda sen geldin esmer,buğday tenli, kızıl saçlı kahve rengi gözlü beklediğim sevgili. Hasretim sona erdi bugün çok mutluyum hemde çook, Sevdiğim yanımda dünyadan hiç beklentim yok. Seni ben belağ'da sevdim, sevdiğim bu sevgi bitmeyecek, Artarak sürecek taaa,mahşere dek....! 15.Haziran.2006 Bünyamin Boy

Gözlerim yollar'a takılıp kaldı. Seni beklerim, bilmezmisin. Kerem'in sensiz perişan görmezmisin. Aslım şuan sen,nerede,kiminlesin? Ümidimi kestiğim,bir anda, üzülme canım,bak işte...ben geldim Burada bir değil, bin ömür seninleyim. Birdaha gitmeyeceğim,ben kimsenin değil, Yalnız senin Aslınım diyemezmisin...? 25.Aralık.2006 Bünyamin Boy

Bir varmış bir yokmuş eski günlerde Güzel bir kadın yaşarmış körfez ilinde Birgün karşısına çıkmış bir kara oğlan Güzel kadın vurulmuş selamlaştığı an. İkiside hasretmiş sevmeye...sevilmeye Değer değmez elleri... birleşmiş kalpleri Bu aşkta yok hile olmaz asla ihanet. Olursa böyle birşey kopar orda kıyamet. Birgün sudan sebeple kadın demiş elveda Affedemem kendimi sana karşı ettim ben hata. Ey sevgili gözünde büyütüyorsun bu işi bence sen Hoş görüyle aşılır sende gerçekten seviyorsan Nasıl bir his acaba aşkla oyun oynamak Seviyorum derken içten pazarlık etmek Bilmezlermiki aşkla oynayan kadınlar Bıçakla oynayan çocuklar gibidirler. Sonunda mutlaka kendilerini yaralarlar...! 14.Mart.2006 Bünyamin Boy

Hani sen göz kırptınya tül perdenin ardından. İşte o zaman ben dikenleri ayıkladım yolundan. Gelirken sen bana vakur adımlarla, yavaş...yavaş. Dokunmasın istedim ayaklarına, ne çakıl...nede bir taş. Aklın acabalar'a takılmasın,yüreğinse hiç daralmasın. Engeller sıralama.. bırak gönlünü, dilediğince sevsin ve sevilsin. Bir değil bin ömür sürecek sevgimiz,bunu sende göreceksin. Güzel gözlüm sen benim, beşikten mezara beklediğim sevgilisin...! 22.Şubat.2007 Bünyamin Boy

Sinem de çarpan yüreğim ol. Seni göğüs kafesimde saklayım. Soluğum ol sensiz, yaşayamayım. Aslım ol kerem gibi,uğruna ben yanayım...! 22.Aralık.2006. Bünyamin Boy

Görünce gözlerim gözlerini, Alevler kapladı tüm bedenimi. Yıllar yılı... küllenmiş olan ateş, Yakar oldu... zavallı yüreğimi... Kanattın yıllar önce kabuk bağlayan yarayı, Dinmiyor yüreğin acısı kesilmiyor feryadı Sözden anlamıyor...nasihat.. dinlemiyor. Adını sayıklıyor dili... tek seni diliyor seni istiyor Hasretim oldun benim tek özlemimsin sen Yalnız sen varsın kalbimde başkasına yer yok. Başıma taç oldun ey güzel gönlüme sultan Senden gayrı ne varsa hepsi silindi bir...bir. Gel inat etme sende sevgili duy artık sesimi. Senin için çarpan bu kalbe kulak ver dinle. Ruhum ruhuna muhtaç...gönlüm gönlüne. Uzattım tutuver sevgilim değsin elin elime. 19.Nisan.2006 Bünyamin Boy

Yağmuru seviyorum diyorsun, yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun... Güneşi seviyorum diyorsun, güneş açınca gölgeye kaçıyorsun... Rüzgarı seviyorum diyorsun, rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun... İşte,bunun için korkuyorum; Beni de sevdiğini söylüyorsun... William Shakespeare

Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi Kaç kişi güzelliğini sevdi Belki gerçek aşkla; belki değil Ama bir tek kişi seni sevdi. Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi. William Butler Yeats

Sen, hergün köşe başlarında Yırtık urbanla kirli ellerinle Avuç açan, sefil insan. İnan yok farkımız birbirimizden. Sen belki tüm yaşamınca dilenecek; Beklediğin beş kuruşu biri vermezse, Ötekinden isteyeceksin. Ama ben, tüm yaşamım boyunca Tek bir kez dilendim, Bir acımasız kalbin sevdası ile alevlendim. Öylesine boş öylesine açık kaldıki elim, Yemin ettim bir daha dilenmeyeceğim. Victor Hugo

Sen sen diye yazdıklarım sen değilsin Yanlış anlama... Ağlamalarım sana değil Sen üstüne alınma... Ben seni yazmakla seni yazıyor değilim Senmişsin gibi algılama... Sen demelerim lafın gelişi Sen sen olmaktan çıktın çoktan Ben'im bu aşk artık anla... Nurdan Ünsal

Sabahlamalıyız seninle Gün ağarana kadar Yağmur dinene kadar Tekrar güneş doğup Yıldızlar kaybolana kadar Sabahlamalıyız seninle Mavi yağmurlu bir sonbaharda İçimde sana olan delice sevgimle 22.11.2002 Deniz Kılıçkaya

Yeryüzü padişahların, kralların olsun. Cehhennem kötü insanın olsun, Cennet iyi insanın.. Tanrıya toz kondurmamak meleğin işi olsun, Temizlik, Cennet kapıcısının işi.. Kim, ne olursa olsun, Sevgili bizim olsun tek, Canı, Canımız olsun.... Ömer Hayyam

Senden başka yar bilmem, ömür boyu gözüme, Bak de yeter, bakarım, başım, gözüm üstüne İster aşk denizine, ister hicran gölüne, Ak de yeter, akarım, başım, gözüm üstüne Yılda bir olsa bile seviyorum de hele, Senden gelmişse eğer sefadır bana çile, Yalnız kalbimi değil koca dünyayı bile Yak de yeter, yakarım,başım, gözüm üstüne Yeter ki sen bekle de, hiç kalır sabır taşı Küçük bir umut bile olur gönül yoldaşı, Razıyım ömür boyu gece-gündüz gözyaşı, Dök de yeter, dökerim,başım, gözüm üstüne Seni bu kadar sevmek yalnız benim günahım, Hiç şikayet ettim mi, bir gün çıktımı ahım, Bir elimde yüreğim, bir elimde silahım, Sık de yeter, sıkarım,başım, gözüm üstüne Biliyorum bu aşkın yalnız sensin galibi, Her derdine razıyım, çıkmasın tek talibi, Varsın yağmur yağmasın sen iste şimşek gibi, Çak de yeter, çakarım,başım, gözüm üstüne Tek söz etmem bu sevda vursa beni her yandan, Tanrım beni korusun benden bıktığın andan, Ne kadar sevsem bile bir gün olur dünyandan, Çık de yeter, çıkarım,başım, gözüm üstüne Biliyorum sevgilim, gönlünde yerim gurbet, İster sılaya çağır, ister her gün sürgün et, Sen mutlu ol birtanem, ben ömür boyu hasret, Çek de yeter, çekerim, başım, gözüm üstüne

Bu gün ordaydım? Aynı yerde, aynı evde? Aynı kapıdan girdim içeri. Tesadüf bu ya aynı anahtar kalmış bende. Sandalyede yeleğini unutmuşsun, Masada kahkahanı, Mutfakda bardağını. Salonda duruşunu unutmuşsun. Sonra yan odada hıçkırığını, Koridorda gözyaşlarını. Kapıda çarpıp çıkışını unutmuşsun. Bir çiçeğin zehri düşmüş zigon sehpaya. Bir rujunun rengi düşmüş oval aynaya. O kavgadan arta kalan kırık bir vazoyla. İkimizin kalbi düşmüş tozlu balkona? Duvardaki resminde gülüşün kalmış. Son içtiğin fincanda dudak izlerin. Portmantonun yanında gidişin kalmış. Kapıda bıraktığın ayak izleri. Yastığının üstünde saçını buldum. Posta kutusunda mektuplarını. En son dinlediğin şarkını buldum? O hicazda kalmış göz yaşlarını. Yazan böyle yazmış demek şarkıyı. Nasıl anlam buldu sen olmayınca Neyleyim köşkü, neyleyim sarayı? İçinde salınan yar olmayınca? Bedirhan Gökçe

Kadın adamı çok seviyordu... Yemyeşil ovalarını verdi adama Yaşam fışkıran. Beni seviyor musun? Evet, dedi adam... Güneşini, ayını verdi kadın Yıldızları taktı bir bir adamın omuzlarına... Beni seviyor musun? Tabi, dedi adam... Kadın çağladı Gürül gürül akan pınarını verdi adama. Beni seviyor musun? Elbette, dedi adam... Kadın bağlandı Yaşam ipini adama verdi. Bir oldular tek oldular adamla. Beni seviyor musun? Biliyorsun, dedi adam... Kadın dağlarını verdi adama Tırmandılar doruklara. Beni seviyor musun? Aşağılara baktı adam zirveden. Başkalarını gördü Sustu adam... Ağladı kadın... Gözyaşını verdi adama Almadı adam... Kadın onurunu verdi adama Şaşırdı adam... Sordu yine usulca kadın Beni mi seviyorsun? Onu da seviyorum seni de, dedi adam... Sustu kadın... Verecek bir şeyi kalmadığında... Senin yüreğine ihtiyacım var, dedi adam Başkasını sevebilmek için... Çıkarıp yüreğini verdi kadın. Korktu adam... Beni sevmiyor musun, dedi adam. Sesi yoktu kadının söyleyemezdi. Gözleri yoktu kadının ağlayamazdı. Kalbi yoktu kadının sevemezdi. Onuru yoktu kadının yaşayamazdı. (28.10.2002-Ankara) Nurdan Ünsal

Kente yanlızlık gelirdi sen uyuyunca Yüzümde mevsim değişirdi uyandığında Bilmezdin gizliden seni sevdiğimi Aşkın içimde solardı adın bahardı Eteğini koştururdun sokağımızda Sokak sus pus olur sana bakardı Bilmezdin gizliden izlediğimi Gözlerim gözlerinden korkardı Hatırlıyorum adın bahardı Sokakta bir bayramdı durakta bekleyişin Sanki sonsuz bir ayrılıktı okula gidişin Bilmezdin her sabah seni yolcu ettiğimi Yüreğim yol boyu ardından ağlardı Hatırlıyorum adın bahardı

Fikrimden geceler yatabilmirem Bu fikri başımdan atabilmirem Neyleyim ki sene çatabilmirem Ayrılık, ayrılık aman ayrılık Herbir dertten olar yaman ayrılık Uzundur hicrimden gara geceler Bilmirem men gidim hara geceler Vuruptur gelbime yara geceler Ayrılık, ayrılık aman ayrılık Herbir dertten olar yaman ayrılık

Beni hatırladıkça için ürperecek, Boşanan gözyaşlarını tutamayacaksın Boşuna zorlama kendini sevdiğim, Biliyorum, unutamayacaksın