gunluk

Gittiğinden beri yalnız yanaklarımdı ıslak Herkes bana bakardı sokaklarda Bir gün gelirsen bu şehre... Herkesten özür dile Sayende yalnız yanaklarım değil Artık İstanbul'da ıslak

Sen hüzünsün tenimde Hüzün bahçemizin en bilindik çiçeğiydi Hüzün ektik, acı kokladık yıllarca Sonbaharda doğmuş anne babanın Yağmur çocuklarıyız biz Ondandır her ayrılığa Hüngür hüngür ağlamamız...

Toprak o eski şarkıyı hatırlatıyor bana Kolumda senden çaldığım tebessüm uyutup büyütüyorum onu Bir namussuz rüzger peşimde Saçlarımı ensemde okşayıp yanağımdan öpüyor gülümsetiyor beni En yakın deniz kenarına atıyorum kendimi her dalga halime üzgün Her dudakta bana tebessüm Böylemi bitecekti bu şiir bitanem Böylemi bitecekti bu şiir son hecesi hüzün... Ceyhun Yılmaz

Her yağmur ağlatmazdı beni Gidişin olmasaydı... Bu kadar geçmezdim kendimden Çoluk çocuk bile tanır oldu kederimden... Gitmeseydin de hep ağlasaydım Adam demesinler bana sensiz Ve bil ki nerde güzel bir şiir duysan Artık hepsi benim... Ceyhun Yılmaz

Gidiyorum artık gecenden Benden bahsetme gelen yıldızlara Gittiğimi bilmesinler Yokluğumla seni üzmesinler Soran olursa beni Kalbini göster İşaret parmağın dudaklarını kessin Herkes göğsünde uyuduğumu bilsin

bahar havasına benzer bir şeyler var bugünlerde... bunun üstüne bir de ceyhun şiirleri okuyunca insan bir garip oluyor... aşık mı olduk nedir...

Bir sızı gibi geliyor uzaklardan sesin Fakat değil..nedense kalbim ağrıyor Yoldan gelip geçenler şaşkın İki yıldız alıyorum gökyüzünden ödünç..göğsüme tutuyorum utanarak Seni görüyorum bir an..görüyorum ve inanamıyorum Evet! görünce inanamadım.. Tabiki çok güzel olmalıydın fakat sadece bakışlarınla kalbimin ritmini değiştiremezdin Naptın..naptın! ! Öldürür gibi baktın Bir tatlı sevinçti gelişinin heyecanı.. YÜREĞİMDEYDİ.. Gökyüzünden süzüldü, bana doğru yaklaştı..beni seçmişti.. Dudaklarıma dokundu, dudaklarımı ıslattı... ama GİTTİ! ! Bir serseri YAĞMUR DAMLASIYDI! Bulutların arasından gördüm sapsarı saçlarını Baktığım her an kaygı duydum Sanki kaybolup gidecektin Her an kaybedişimin heyecanı yüreğimdeydi Hep kaybetmişitm, bugün de mi? Her dakika gözümün önünde olman için dua ettim Ama gitmedin..yüreğimdeki sevgiyi bitiremedin Benim de olmadın... Yaklaşmaya çalıştım... yandım.. GÜNEŞTİN! ! ! ! Ceyhun Yılmaz

gidiyorum işte, bak ne gelmeyişin öksüz ne de yokluğun gidiyorum işte hep beklediğin yere geleceğin varsa da artık gelme sakın gelme, hiç gelme ben sana gelene kadar sen kimseye gitme Ceyhun Yılmaz

Ağrılarım ağrıyor bu gece yarısı Dertlerim öksüz sahibi yok. Sensizliğimin yeri boş Bir kez daha gömdüm, bin kez dahaöldüm bu gece yarısı Geçmedi sensizliğim, geçmedi bu gece yarısı Ve içimde bitmiyor bu gecenin yarası

Bu kadar mı kasvetin ey gece! Hadi örtsene beni Ne o yetmiyor mu karanlıkların yoksa Korkmuyorum artık senden gel Gel gücün yeterse yıldızlarını üzerime ser

garipliğimden bu halim ekmeği karpuza katık ederim beni şimdi görürsen yerde yanıma gelme Günlerdir açım gözüm 'çıkma ekmek'te...

Eskiden buralara güneş doğardı Kuş seslerini kessen Kuşlar kızardı Yüzümde tebessüm bahardı Senli şarkılarım vardı benim Bir gittin Gidişinle yağmur ağladı Ceyhun Yılmaz

Hala sen varmışsın gibi İki yastıkla yatıyorum.. Kimseye söyleme gidişini, ben söylemedim. Elimde senin siparişin olmayan torbalarla geliyorum eve.. Ağlaya ağlaya öpüyorum yattığın yastığı yorganı Sanki beni az önce yolcu etmişsin gibi çıkıyorum sokaklara.. Üst komşuya hava atarak, bi fiyaka bi görsen.. Ne garip bu insanlar! Bütün mahalle, hatta alttaki bakkal bile seni geçen kasım öldü sanıyor... Ne garip bu insanlar! Hala her sabah bana selam veriliyor.. Sanki yaşıyormuşum gibi..

Bir zamanı seviyorum Bir zamanı sevmiyorum Hep ensemde zamanlar, özletmiyor kendini... Sevmediğim zamanlar, özlüyorum sevmeyi Ve En sevdiğim zamanlar, Özlemek zorunda kaldığım zamanlar...

Demirden soğuk ellerin Bakışlarında kar yağışı Soğuktan yanan sözlerin sahibi sen Belki hep bu yüzden Senli her cümlede bir eldiven

Ve dün gece; Aynada bile, Ben bile, Beni ben sanıp, Sen diye kırdım aynamı.

En yakın deniz kenarına atıyorum kendimi Her dalga halime üzgün.. Her dudakta bana tebessüm.. ne vardı diyorum 'ah' ne vardı Şu kaldırımda resmin olsaydı... Eğilip öperken ben Görenler, varsın dileniyorum sansaydı...

Bir tatlı sevinçti, gelişinin heyecanı yüreyindeydi. Gökyüzünden süzüldü bana doğru yaklaştı. Beni seçmişti. Dudaklarıma dokundu, dudaklarımı ıslattı. Ama gitti... Bir serseri yağmur damlasıydı... Ceyhun Yılmaz

Herhangi bir geminin limandan ayrılmasına bile ağlar oldum Sonra akşamların gelişi gündüzlerin vedası üzdü beni Sayende yaşadığıma bile efkarlanıyorum Artık gerisini sen düşün Sebepsiz hüzünlerdir benim kirpiklerim İster istemez öpüp kaçarlar beni Hiçbir şey olamamış gibi Nasıl bir selama mutlu oluyorsam Sensizliğimde bir yağmur damlası bazen kahrediyor beni Çok genç ölücem belki Belkide yaşayanlar kendi nefeslerine bile inanamayacaklar öldüğümde Elbette her veda gibi hüzünle uğurlanıcam Kimileri üzülecek kimilerinden fazla Az yaşadı diyecekler arkamdan az yaşadı Ama çok sevmişti... Ceyhun Yılmaz

Ve en çok seni özledim ben. Karşı komşunun sokağa çıkacağı zamanı beklemeni. Her teyzeyi annen gibi sevmeni. Sanki ayıpmış gibi kimselere söylememeni. Ve o bisikleti ilk gördüğünde koşuşunu. Yağmurlu bir günde annenin elinden yediğin ekmeği. Islanan sokaklara bakıp duygulanmanı. Yaz akşamlarında oturduğun kaldırımı.Seni bir kez daha görmek isterdim... hiç konuşmadan.. kısa pantolonlu siyah beyaz halini.. bir lokma boyunu.. diz çöküp yere sımsıkı...ama çok sıkı sarılmak sana.. gözyaşlarımı omuzlarına bırakıp gitmek istiyorum şimdi sana kim olduğumu söylemeden...arkama bakmadan ağladığımı sana göstermeden seni çok özledim ama çok özledim çocukluğum! ! Ceyhun Yılmaz

sabah kalkınca beni anlamayışının iğneli yalnızlığı geldi aklıma hazır hüznüme harmanladım onu bak şiir oldu sana

Sevgim avuçlarımda uyandım yine bu sabah Bir baktım yoksun Sevgimi bırakmışsın öksüz Hemen aldım avuçlarıma Sen bıraktın, Ben koyacak yer bulamadım... Cam kenarına koysam güneş alır, İçerisi zaten nemli Başkasına göstermemeli Avuçlarımda sevgim ÇARESİZLİĞİ BİLİR MİSİN? BİLDİĞİNDEN DAHA ÇARESİZİM...

Günlerdir açım... Boğazım kurudukça gözyaşlarımı içiyorum Derdim acıyı sevdi...hem de çok sevdi GİTMEDİ! İçimde seni öldürürken bebeğim bedenim öldü... SENİN CANIN SAĞ OLSUN!

ıslak bir sabah dağıttım kendimi. gözlerimde yaş, dudaklarım yok! adım atmak istersin, yürüyemezsin ki! ellerin donar, yüreğin titrer. gözyaşı... üşüdüğünü zannedersin, ölmektesindir. sıkı dur bebeğim, buna ayrılık derler! Ceyhun Yılmaz

Öyle bir bulut doğar ki içine bazen Yağsan olmaz yağamazsın Hıçkıramazsın, hıçkırsan ağlayamazsın Uzatırsın elini bir tatlı dokunuş için Tutamazlar, tutunamazsın...