gunluk

Umutlarım; Birer birer beni terk etmiş, Mutluluklar; Kara bulutların ardına gizlenmiş, Sükûnete bürünmüş İçten haykırışlarım, Dil söylemez, Yürek suskun kalmış. Tam can evinden yıkılmış. Elimde; Bir tek resmin kalmış, Aklımda; Sen dolu her dakikalar, Gözlerimde; Gözlerin kalmış. Dudaklarımda, Adın, Kalbimde ise, Daima sen, Söküp atamadığım, Bir can kalmış. Ayşe Manav

Yokluğunda öğrendim, Seni, sensiz sevmeyi, Sensizliğin derin kuyusunda, Arayıp seni bulmayı, Sarılmayı, Yokluğunda öğrendim. Sadece seni düşünüp, Sana sadık kalmayı, Alev alev yanmayı, Bir yudum su içmeyi, Sensiz gecelere yükleyip özlemi, Teninin kokusunu hissetmeyi. Yokluğunda öğrendim, Umuda yol çizmeyi, Sana kavuşmanın güzelliğini, Huzurunu, Sımsıkı sarılıp, Seni hissetmeyi. Senli saatleri, Sensiz günlere eklemeyi, Yokluğunda öğrendim, Sevginin kudretini, Umutsuzluk içinde Umuda yol almayı, Güçlü olmayı, Sabır dilemeyi, Seni; Sensiz de sevmeyi, Sana rağmen hissetmeyi Yokluğunda öğrendim. Ayşe Manav

Üşüyorum ben, Sen bilmiyorsun, Karanlık gecelerde yüzüyorum Sen görmüyorsun. Dalgalarda çırpınış dururken ben, Sen; daha da derine çekiyorsun Yıldızlara dalıp bakarken, Yüzün beliriyor kayan bir yıldızın peşinden, Sen gülümsüyorsun. Üşüyorum ben, Sen bilmiyorsun, Hayali bir sarılışın yalnızlığında, Sen hissetmiyorsun, Gri bulutların ardından bakarken ben, Güneşin kızıllığı düşüyor yüreğime, Sen anlamıyorsun. Üşüyorum ben, Sen bilmiyorsun. Gecenin alacakaranlığında, Doğacak turkuaz sabahı düşlüyorum, Sen bilmiyorsun. Görmüyorsun. Hissetmiyorsun. Anlamıyorsun. Ayşe Manav

Yağmur; En hüzünlü gecelere yoldaş, Yağmur; Yüreğimden damlayan yaş, Yağmur; Can suyum, canıma aş. Yağmur; Yalnızlığıma arkadaş. Ayşe Manav

Ben Sevgi Çiçeği kokluyorum sen niyetine, İki parça can, iki ayrı kıyı, İki sevdalı yürek uzaklarda, Gündüz karşı kıyı da, gece yalnızlar rıhtımında, Adım Sevgi Çiçeği, Boynu bükük bir aşk uykularımda. Ben Sevgi Çiçeği büyütüyorum yüreğimde, Yanar döner rengini seyrediyorum, sen niyetine, Ankara? da, Gölbaşın da, Sevdan dolaşıyor damarlarımda, Penceremde sensizlik haykırışları, Sevgi Çiçeğim koynumda. Ben Sevgi Çiçeği esiyorum, Saçlarım savruluyor her bakışında, Hasret rüzgarları esiyor yüreğimin tam ortasında, Sana kavuşmak, Hayal kadar uzak olsa da, Sevgi Çiçeğim sokul bana usulca. Ben Sevgi Çiçeği soluyorum, her hücremde, canımda, Bitsin bu hasret, Yüzümde soldu renklerim umutsuzca, Kan damlıyor gözyaşımdan, uzan tut elimden riyasızca, Bu sabah pencerenden bak, Sevgi Çiçeğim açacak Gölbaşın da. Ayşe Manav

Eskilerden kalma, Bir sevda türküsü dillerde, Yürekler üşümüş, Gönüller kırgın bu günlerde. İlmek ilmek örülmüş sevgi bağları, Nakış nakış işlenmiş gergeflerde, Sevdanın her tonu içimize işlemiş, Ne yapsan kaçışın yok bu alemde. Günlerce, aylarca yanmış, Onca sevginin içinde sevgisiz kalmış, Bir gülücüğe hasret, yaralanmış, Yürek üşümüş, Gönül suskun bu günlerde. Ayşe Manav

Yıldızları topla bu gece, Tek tek, Sevdanı gökyüzüne yaz, Hece hece. Üşüyen yürekleri ısıt, Gri bir bulut gelmeden geceye. Ufuk çizgisini izle, Gün geceye kavuştuğunda, Mavi, yeşil ışığı gör, Kızıllığın arkasında. Kara bulutlar gelir geçermiş meğer, Yürekler sevdaya susadığında. Bir inci tanesi çıkar istiridyeden Yosun kokulu derin mavilikten, Bir kolye yap boynuna, Tüm sevgilerden, Biri mavi olsun, Farklı diğerlerinden. Yıldızları topla bu gece saçlarımdan, Dolunayda, Kumsalda bir ateş yak, Yosun kokan tenimden, Yakamozları izlerken, Yıldızları topla seven yüreğimden. Ayşe Manav

Söyle; Şimdi söyle bana. Hani ben daima gözlerindeydim, Hani neşe dolu sözlerinde, Hani her zaman seninle, Hani ben sevdiğindim. Söyle; Şimdi söyle bana. Yatağındaki boş yastığında, Yanan vücudunda, kanında, Her nefes alışında, canında, Her daim aklında, ruhunda. Söyle; Şimdi söyle bana. Denizlerde oynaşan yakamozda, Sahildeki her çakıl taşında, Gökyüzündeki her yıldızda, Bulutlarda, ufuklarda. Söyle; Şimdi söyle bana. Günle kucaklaşan sabahlarda, Tan vaktinde kızıllığın alacasında Canının yarım kalan yanında, Hani yarınlarında geleceğindim. Söyle; Şimdi söyle bana Nerdesin. Ayşe Manav

Tenimde ürperen dağ esintisiydin aşkım. Yüzümü güldüren, Yemyeşil vadileriydin ruhumun, Sen gülümserken, Katmer katmer çiçekleri açardı gönlümün, Sen giderken, Ciğerlerime tutsak ten kokun. Saçlarımda, Denizlerden gelen meltem esintisiydin aşkım. Işık, ışık güneşimdin, Tan vaktinde ruhuma süzülen, Denizimde yakamozumdun, İçimde kıpırtısı hiç bitmeyen, Kum tanelerinin, denizle dansıydın, huzur veren. Gökyüzünde, gezinen mavi bir buluttun sen, Tenimi yakan, Bakışlarımda sağanak yağışlarındı bitmeyen, Bazen çocuksu gülüşler açardı yüzünde, Umutları hiç tükenmeyen, Aşkın mayalanmış içimde, Kabına sığmıyor aşkım. Dilim, tutsak artık bu isime, Aşkım. Dudaklarımın son limanı, Ömrümün son satırı, Sen Aşkım. İşte sen, İçimde fırtınalar estiren. Ayşe Manav

Ağla kanatırcasına yüreğimi, Ağla gözyaşım hiç susma. Gitti yüreğimdeki tüm sevinçler, Ağla içimdeki huzur konuşma. Bir bulut ol kon dallarına, Yağmur ol, yağ toprağına, Sebebim ol gir bağrıma, Ağla, utanma, susma. Avuçlarımdan süzülen su ol, ak yarınlara, Gülüşüm ol, bak aydınlığa, Sebebim ol, al bu canımı da, Ağla şimdi gözyaşım sakın susma. Bedenim delik deşik, sıktığın kurşunla, Teslim oldum sensiz doğan yarınlara. Ağla sakın sen utanma, Ağla, Susma. 24.07.2006 Ayşe Manav

Yosun rengi gözlerinle gönüllere akıyorsun Aşkımı hep gizliyorum, yüreğimi yakıyorsun. Sevdalıyım bakışına, kalbe neş'e saçıyorsun Eğer sende seviyorsan, niye uzak bakıyorsun. Meleğimsin, çiçeğimsin, hayatımsın, herşeyimsin İçimdeki sönmez ateş, parıldayan güneşimsin. Nasıl senden vazgeçerim, alın yazım kaderimsin Eşin yok ki şu cihanda, tükenmeyen sevincimsin.. (31,03,2004 İZMİR) Erman Öcal

Geleceğim desinde ümit versin gelmesin Şu çileli gölümün özlemi hiç bitmesin Ruhlarımız yükselen nağmelerle inlesin Canım bile veririm yeterki o istesin.. Aşkla çarpan kalbimde yanan ateş sönmesin Gülümseyen gözleri hayalimden gitmesin Gönlümüz hep sevdanın nağmesiyle inlesin Canım bile veririm yeterki o istesin.. (20.11.1993/ İzmir) Erman Öcal

Gözlerin uzun uzun hayaller dalsıysa Aşkının çiçekleri açılmadan solduysa Mutluluk saatlerin anılarda kaldıysa... Görülmesin diyerek gözyaşını saklama Unut sende gideni, gelir diye bekleme.. Hasretin acısıyla gönül viran olduysa Güllerin goncaları açılmadan solduysa Bakarken ufuklara gözün yaşla dolduysa... Görülmesin diyerek gözyaşını saklama Unut sende gideni, döner diye bekleme... (06,03,2002 İZMİR) Erman Öcal

Tarihimiz doludur kahraman kadınlarla Ününe ün katıyor attığı adımlarla. Riya yoktur bilirim o mahzun bakışında Karanlığa dur dedi eğitim savaşında.. Kemalizmin ülkemde yükselen timsalidir Ata'mızın yanında bir gurur timsalidir. Duygu yüklü kalplerin dönülen mihrabıdır Issız kara gecenin aydınlık mehtabıdır. Nenehatun savaşta kadının aynasıdır Işık saçan Ata'mın Zübeyde Anasıdır.. (06,03,2002 İZMİR) Erman Öcal

Ayrı bir tadı vardır baharında yazında Sevene hoştur sesi, kemanında sazında Sevgide yeri vardır, siteminde nazında Üzülürsem teselli vermesini bil yeter.. Bülbüllerin şarkısı hep güllerden yanadır Sitem dolu olsada şarkılarım sanadır.. Sevginin ışığıyla aydınlanır geceler Bizden önce bu yoldan gelip geçmiş niceler Seven kalbim durmadan hep ismini heceler Kalbimdeki sevgiyi görmesini bil yeter.. Bülbüllerin şarkısı hep güllerden yanadır Sitem dolu olsada şarkılarım sanadır... (18.03.1994 İzmir) Erman Öcal

Her derdime devadır, bilirsin tek bir sözün Uslanır gönül artık, çünkü üstümde gözün. Razı olmam severse kim seni benden fazla İncitmeden severim, hem iştiyak hem hazla. Yaşayamam ben sensiz, bu sözüm bir yemindir Emret derhal vereyim, bir canım var senindir.. (01,04,2007/06.05-İZMİR) Erman Öcal

Sevda ateşiyle tutuşan güzel Kapat gözlerini kalbimi dinle Sunduğum badeyi içipte güzel Söyle sevdiğini billur sesinle.. Bir an mutlu olmak için gelişini gözlüyorum Ne olursun koş gel bana bakışını özlüyorum.. Gönül bahçesinde geçersen eğer Açan goncaları dermeden gitme Yolarda sevgime rastlarsan eğer Selamsız sabahsız geçipte gitme.. Kavuşmaının hayaliyle gelişini gözlüyorum İşvesiyle canlar yakan gülüşünü özlüyorum.. Dalgalan içimde denizler gibi Tükenmez umutlar tesellim olsun Gel dökül gönlüme çağlayan gibi Kederli günlerim neş'eyle dolsun.. Eda ile salınarak gelişini gözlüyorum Gözlerinle şu kalbimi yakışını özlüyorum.. (24.03.1994/ İzmir) Erman Öcal

Ok atarsın kalbime yay gibi kaşlarınla Yanağından süzülüp akan gözyaşlarınla Tellerine asılmış binbir parça gönlümü Sürüklersin ardından simsiyah saçlarınla.. Gönlüm sana esirdir kapısız bir kafeste Sevilmekse bir umut içimdeki heveste Yaşanmamış sayarım sensiz geçen ömrümü Hecelenen ismindir aldığım her nefeste.. (22.11.1993/ İzmir) Erman Öcal

Aydan parlak yüzünü gonca güller kıskanır Yakar, yıkar gönlümü, bir buseye nazlanır Tatmamış nice yıllar, ne sevgiyi ne aşkı Üzülmesin kıyamam, kirpikleri ıslanır.. Etmemiş hiç şikayet, bomboş kalmış elleri Esir etti gönlümü baldan tatlı sözleri Rüzgar kırmış dalını, kader ona gülmemiş Yüreğimi yakıyor, o sürmeli gözleri.. (29,05,1994 İzmir) Erman Öcal

Yemyeşil gözlerinle bakışların şahane Söz verir atlatırsın yeminlerin bahane. Tatlı bir tebessümü çok görme bana sakın Ümitsiz aşkına bir ömür verdim, daha ne.. Aşıklar kavuşurmuş başkasından bana ne Sen beni seviyorsan kalbimdeki yara ne El açıpta yapılan her dua kabul olda Gülmeyen şu bahtımdan silinmeyen kara ne..! (15,02,2002 İZMİR) Erman Öcal

Biçare gönül için ayrılık sonsuz keder Özlemin buruk tadı sevene nasıl yeter Yol uzak, gönül yaslı, oluyor ömrüm heder Cananım kavuşalım, ayrılık hasret yeter.. Düşümde, hayalimde, sevgiyle bakan gözler Aşkınla yanan kalbim, hasretle seni özler Hasta gönül derdine, devadır tatlı sözler Cananım kavuşalım, ayrılık hasret yater.. (04.02.1996/ İzmir) Erman Öcal

O incecik belini gönlümce saramadım Sensiz geçen ömrümün tadına varamadım Her taraf güzel dolsa, gözlerim seni arar Binbir güzel gördümde sen gibi bulamadım.. Aşkı şeker lebinden içtimde kanamadım Uzatma ayrılığı aşkına doyamadım Geçtiğim yollarda hep gözlerim seni arar Binbir güzel gördümde sen gibi bulamadım.. (18,02,1998 İZMİR) l Erman Öcal

Bakıştık yolda birgün feryat koptu kalbimden Gözlermi efsunluydu geçiverdim kendimden Diyorlar aşk güzeldir lakin yakar derinden Düşenler kurtulamaz bu sevdanın selinden.. Günlerdir hep ararım eriyorum derdimden Hayalmi gerçekmisin çıkmıyorsun düşümden Bağlandı gönül sana saçının her telinden Düşmüşüm kurtulamam bu sevdanın selinden.. (19.11.1993/ İzmir) Erman Öcal

Baharın müjdesi kelebek gibi Gülersen sevinçten uçar bu gönlüm Rüzgarla kabaran denizler gibi Kabına sığmazda taşar bu gönlüm.. Bahtımı karartan siyah gözlere Bakınca nedendir tapar bu gönlüm Ruhumu avutan yalan sözlere Bilmemki nedendir kanar bu gönlüm. Ümitsiz bu aşka veda etsemde Duramaz peşimden koşar bu gönlüm Aşkını kalbimden söküp atsamda Kalacak izlerle yaşar bu gönlüm. (25.06.1995 İzmir) . . Erman Öcal

Tükenir biter gider bitmez dediğin aşklar Dirilir teslim olur savaşça umutlar Kurşuna dizilir hep doğmamış duyguların Yinede çıkar bir yerden tadı sevdanın Her acı büyütür içindeki çiçeği Dönersin kendine budur aşkın gerçeği İnan inanki çok üzülürsün Kendinsin geç kaldığın Unutma çıkar bir yerden tadı sevdanın Bebeğim üzülürsün kendinsin geç kaldığın Unutma çıkar bir yerden tadı sevdanın Eriyip biter gider kar misali arzular Acısı çıkar yılların zordur yarınlar Sevgidir sana kalan düzeni bu dünyanın Unutma çıkar bir yerden tadı sevdanın