ogniela

Gülümse artık, hüzün almasın yüzünü; Hüzünle giderken umut karanlık getirir. Geride kaldıysa aşk, yakamazsın külünü, Savrulur dağılıp, gözlerine serilir... Çevrende büyük umutlar yazılmışsa, Daha sende onların başındasın, Ateşlere atılmaz, mevsimin kışsa; Şimdi söyle dünya, kaç yaşındasın? Haykırsana sen "aşkı kabul etmem" Gözyaşını bırak, sende gül umutla, Ne sen anladın, ne de mutsuz kalem; Sen dök içini sokaklarıma ilk defa... Bunun adı sevda, bu da bir aşk; Dönerken sevdalı olan koca dünyaymış; Hatırasız gitmek, aslında unutmak, Aşk kabus, aşık olmakta rüyaymış!!

Yüreğim paramparça dağılmış sayende sevgili Kollarım tutmaz bi halde senin ardından aslında Aslında hayatım alakbullak bir halde öylece Kimseler yok yanımda yalnızlığa mahkum bi halde Yıkılan umutlar oldu karanlık korkuların ardında Buruk sevdalara hapis yüreğimle sadece tek başıma Hırçınca esen rüzgarla ağlamak kolay değildir Sevdiğim, sessizce ağlamalar sadece bende gizlidir? Delilik parayla değil Heryerde bedava beklemekte İnsan gözü kararmasın buluyor meret bi anda Bi anda gözleri karartıp günaha sokuyor o anda O anda Yürekteki sevdalar hıçkırıklarla ağlamakta? Giden gitmiş kalanlar baş tacı olmuş bu diyarda Ama gidenlerle birçok şeyler de çekip gitmiştir Kuruyan gözyaşları dilken olup batmış yüreklere Yarım kalan sevdalar ise gidenle ağlamaklıdır? Sevdiğim ?!!!

Bedenindeki diş izleriydi şafağın yorgun titremesi Bedelini an?larla ödediğin bir gülüşün resmiydi Başak yeşili gözlerinde nice birikmiş notlar vardı Peşin ödenmiş yargılardı yağmurunda ıslandığın. Gövdene aynalar tutardım, kirpiklerin ıslanırdı ansız Karanlık gecelerin öfkesi delişmen yüreğine saklanırdı Çelik gibi sulara dalar, öfkelerini tokaçlardın zamansız Parçalanırdı saatlerin zembereği dudakların aşka yapışırdı. Giden gelmez dağlarına güneşler doğardı seni özlediğimde Yalnızlıklara aşina bakışlarım yeşillenir, arardım gülüşlerini Bir ay düşerdi yokluğuna, yıldızlı bir gece olurdun düşlerimde Kıvılcımlar taşı eritir, kırmızı bir sarılışın gövdesine tutunurduk. Uzaktı ellerinin gölgesi, kuşlar salardın sessizliğin yamaçlarına Çiçekli tarlaydı sana gidişlerim, lastik ayakkabılı çocuk olurdum En kırık türkülerle sarmalardın seven gövdemi, yolumu bulurdum Islanırdık bir ikindi yağmurunda, dudaklarımızla aşka dokunurduk. Bu şiirin hikayesi Elimizi sol göğsümüze bıraktığımızda, bağrımızdaki koruk acılara yalın ayak daldığımızda, şarkıların derin sızılarıyla avunduğumuzda, günleri parmaklarımızla şaklattığımızda bir sevdayı mırıldanırız seven yüreğimizde. Sözcükler akar, kar taşıyan ırmaklarla denizlere ulaşır. Yaşam gizlenir ay?ın gölgesinde ve ay titrer sevgilinin bedeninde?

Otur dağ yamacına bekle beni sevdiğim, Dönerim elbet Dönerim bilirsin... Ağlama sakın yokluğuma, Gelirim elbet Gelirim bilirsin... Doğmasam da artık odana, Yansırım elbet Yansırım bilirsin... Geçemedim senden , baharından, Unutmam elbet Unutmam bilirsin... Yalnızlıktan,karanlıktan bir de mutsuzluktan, Korkarım elbet Korkarım bilirsin... Issız adada deniz kokarken, Üşürüm elbet Üşürüm bilirsin... Yüzüme sonsuz karanlık çökerken , Görürüm elbet Görürüm bilirsin... Damla damla olurken gözyaşlarım, Yaşarım elbet Yaşarım bilirsin... Omuzlarda o nurlu naaşım, Giderim elbet Giderim bilirsin...

Beni geleceğine sakla, Geçmişimde büyütmüş olayım seni, Geleceğine sakla düşlerini, Ve içinde uyut beni. Gerçekleşecek rüyaların olayım, İlmek ilmek, oya oya işle beni, Şimdi zamansızlık zamanı sevgi li m, Şimdi mahpusluk zamanı. Dokunamayan parmaklar korlayacak, Yüreğimi (zi) Elimin değmediği saçlarındaki, Koku olacak güzgaar, Bir kara toprak parçası, Ki aşikâr, Yolum olacak. Sahipli sahipsizliğine çalkalanıyor, Yüreğim, Emanet ettiğim gözlerinde büyüt, Sevgiyi, Kör ol, kalpsiz ol, Yüreksiz ol sevgili, Böyle teselli edeyim, Kendimi?? mi?

Konuşma ;duyurma kalbinin çığlıklarını Yalnızlığa mahkum olsan da Sonu onsuz ecel bile olsa Sus Yüreğim... Ağlama yüreğim; hayat senide güldürür belki bir gün Gösterme kalbinden akan gözyaşlarını gözlerinde Sonu zindan bile olsa Hayat seni göremesede Sus Yüreğim... Büyü artık yüreğim ; Gidenin de gittiği anda bittiğini öğren Dönmeyeceğini kazı kalbine Ve söz etme bir daha kavuşamamaktan Ne olursa olsun sen yine Sus Yüreğim... Aldanma fani dünyadaki sevdalıklara yüreğim Gerçek sevgi sonu olmayan yerde Bunu bil , bunu öğren , ve bunu yaşa Ve hayata göz yummadan önce hep Sus yüreğim... ^^^^ O seni görmese de varlığından haberdar bile olmasa Sen vazgeçme sevmekten ama uzaktan ; sessizce ve gizlice Bu yüzden de hep SuS YüReĞİm ... ! ^

Konuksun rengime siyah bir matem olsa da Bırakamadığın anılarını al gel istersen Dudaklarıma hasreti bitiren şarkı iliştir Gün akşama erdiğinde Geceme yıldızları serpiştir Yaşama sevincini yüreğimle birleştir Gözlerinin aydınlığını sür yarınlarıma. Yüreğime zincirlenmiş yalnızlık Vurgun yedim çözemem. Umudun kanatlarına sar beni Yüreğine düşürdüğüm ateşlere sakla Hançer sapla ıssızlığıma İnlet derinden geceleri. Çek vur Yüreğin yetiyorsa

Masumdu hala gözlerim, Seni ilk gördüğü anki bakışı hiç değişmedi.. Masumdu hala yüreğim, Sen gideli araya başka yüzler hiç girmedi.. Mevsimler hep döndü kıştan yaza.. Yüreğim gidişini kabullendi de dönmeyişini sindiremedi.. Mevsimler hep döndü ilk bahara.. Bir kez işitmedin özlemle haykıran sesimi.! Mevsimler gibi şimdi değişti gözbebeklerim.. Seni andıran bakışları sildim yüzümden.. Yüreğim eskisi gibi değil artık, Sana ait ne varsa söküp attım içinden.. Artık bu bahar yüreğim de yoksun...! Sildin özlemlerimi,aşkımı bir kalemde.. Bunca yıl beklemekten hiç usanmadım, Ama sen;attığın imzayla yüreğime de SON yazdın...

Bahardadır ömrüm seninle geçince Aşkı doyasıya tadarım her gece Huzur bulur gönül gönüle gelince Kollarım seni sarar şevkle sessizce Bir buseyle gül yanağından öpünce Çiçekler açar kalbim seni sevince Demet demet güller sunayım gönlünce Bahardadır ömrüm seninle geçince Gülşendeki sevgi bülbülleri öter Aşk tomurcuklarını kalbime eker Gönlüme sevdanın yağmurları düşer Bahardadır ömrüm seninle geçince.

Ara sıra okuduğun beğendiğin bir şiir olabilmek, Şimdi`ki ``BEN`` den daha iyi... Dudaklarını oyalayan,nefesinle beslenen, Bir şarkı olabilmek, Burada`ki ``BEN`` den daha iyi. Saçlarını koklayan hafif bir rüzgar olabilmek, Bu gece`ki ``BEN`` den daha iyi... Bebek yüz`ünü ıslatan bir avuç su olabilmek, Sana uzak ``BEN`` olmaktan daha iyi... Gözlerini kamaştıran,tenini gevşeten ılık bir güneş olabilmek, Sonsuz sensizliğin taa içinde ki ``BEN``den daha iyi...

Hüzün mü çöküyordu körelen umutlara Yoksa ; Sen mi düşmüştün gözlerime... Hayat mı garip Yoksa ; Herkesin taktığı maskeler mi gerçekçi.... Kaybolan gençlik bir hızla kaçar senden , koşamazsın , yakalayamazsın , Çünkü kalmamıştır gücün... Güneş geceye inat sırlara perde çekiyor her gün ; Sen her gün aynı sırla karşılıyorsun geceyi ; hiç bir fark olmadan herşey , herkez aynı gibi .... Ama yaşadığının , yaşadıklarının , yaşayacaklarının koca bir yalandan ibaret olması acıtır insanın içini ; farkedemesekte... Garip olan herkesin kolaya yönelmesi zoru başarmak gerçekten zor mu ...? Mutluluğun anahtarını bulursun , bir gün açarsın tek tek kapıları Sen açtıkça başka kapılar çıkar önüne ; Ve bir kapı daha... Pes edersin sonrada mutluluğu bulamadım dersin...peki çaba sarf ettin mi ..? Pes etmeyi alışkanlık haline getirirsin ; Ve senin önünde artık hiç açılamayacak kapılar vardır.... Göremezsin ; duyamazsın ; bilemezsin Belkide sevemezsin.... Ama işine geleni görür ; işine geleni duyar ; işine geleni bilirsin ... Ama sevgi hiç işine gelmes.. Çünkü SEVGİ YÜREK İSTER , YÜREK MUTLULUK , MUTLULUK ANAHTAR , ANAHTARDA KAPI Ve sonu eşsiz bir hayat ...? Hayal etmek , düşlemek zor değil ki ; bırakta düşlerim gerçeğini bulmuş gibi oynasın oyununu.....

Ben sana rağmen, Nice yalnızlıkları susturdum içimde, Sana rağmen nice tek başınalıkların, Üstesinden gelmişim. Avuç içinde sakladığım, Bir çekirdekti, Bir tomurcuk.. Sana rağmen içimde beslediğim Hiç susmayan çocukluk.. Ve suçluluk duyarcasına yazdığım, Sitem dolu şiirlere sığınışımdı, Mahkumiyetim.. Hasarlıydım, Çaresizdim, Anlamıyorsun, darmadağınıktı, Umutsuzluğum. Çala kalem yazılmış şiir gibiydi içim.. Anlamıyorsun, Sana daha yakın olmak için, Kaçıyorum yokluğundan.. Olmadığından?

Geceler sen yokken ne kadar uzun buralarda Bilemesin,anlayamasın?. Sensiz geçen her saniye Bir pranga gibi sıkar yüreğimi.. Anlatamam ki, Haykıramam ki, Sana, Sana söyleyemem ki İçimden geçenleri. Uzaktasın işte, hemde çoook uzaklarda. Şimdi saatler gecede Gece ise mesken tutmuş yüreğimde Soğuk bir rüzgar tenimde Ellerim ise cebimde Gözümde geçmişten kalan bir resim Bir bakış bir gülüş Sanki çizilmiş hiç silinmeyecek şekilde Boğuluyorum Atıyorum senden uzak bu şehrin sokaklarına kendimi Gece sarıyor bedenimi Bir yağmur sessizliği çöküyor Bir ıslık yükseliyor Durmuyor sana olan çığlıklar Bir ölüm sessizliği çöküyor üzerime Anlatamıyorum kendimi Seni anlatamıyorum Saçlarını , gülüşünü , sessiz duruşunu Hani o meçhul şarkıda dediği gibi Gözlerime çizdim seni Açmaya korkuyorum Büyümüyorum gözlerinde gittikçe küçülüyorum Sana söyleyemem ki içimden geçenleri Sessiz şekilde

Sende kalmış Yarım kalan yaşanmışlıklar Sende kalmış Adı konamamış yalnızlıklar Sende kalmış,Yaşamda Seni ararken amansız şekilde Anladım ki bir yarım sende kalmış Gitmek istesemde uzaklara bırakmıyor Bu yaşanmışlık Ne yüreğimi ne bedenimi Bırakmıyor çığlıklar sensiz geçen geceleri Bırakmıyor işte Yollar uzuyor her gecenin sonunda Ay ışığında Sende kalmış zamanım bi yarısı Geçmiyor, akmıyor dakikalar Saatler isyanlarda Birde sende kalmış Ölmek istesemde ölemiyorum işte Bırakmıyor yaşanmışlıklar peşimi Ölümle sen arasında gidip gelmekteyim Bu yaşanılan tezatlık değil Ya ölümdeyim yada sende Ama son nefesimde Sende Kalmış Ölemiyorum?!

Her yağmurda gözyaşım olma Hasret olma yüreğime, Bir kağıt ol yada ne bileyim bir kalem yaz beni, Yada bana yaz ama sen ol yeterki Hayalin olma, Gündüz olma terketme sevdamı, Gecede olma sakın yüreğimde kaybolma Güneşin batışı ol yada her sabah doğuşu, Uykularım da ol, rüyalarım da ol Ama uyanışım olma, terk etme beni, Yatağımda tükenişim olma Düşlerimde kal Tenimde sıradan bi anı olma sakın Bedenim ol yada, Yada kokunu bırak giderken?.. Ama sen ol hayalin olma asla Çölde yağmur ol yada denizimde yakamoz Gecede yıldızım ol ama asla hayal olma Sakın tükenişim olma yada bir gecede sensizliğim Sen ol yeterki hep sen ol Hep yanımda kal

Kendi elimle çattım, Dar ağacımı, Daha sevemeden derildi yüreğim, Boş bir inkarmış sarıldığım, Daha sevilmedim, Sevmeyeceğim. Şafak vaktine inat, kapatacağım gözlerimi, Tüm gecenin geçenleri, seni sayıklayacak, Sığınmışlığımı elime alıp, Kimbilir bir zaman sonra, Hatırlamayacak.. Bana sorarsan..!? Eski bir anı gibi duracaksın, Yüreğimde, Hatırlamak istenmediği için, Saklanan. Küllenmişliğinin yanında, Bir üflemeye bakan...

sevda umuttu oysa; umuda can katardı her adımda çepeçevre sarardı ruhu aydınlatırdı adeta sevda gölge olamazdı asla seven de aramazdı yana yana aniden çıktığında ortaya cana can katardı canan olurdu sevda gün gelir; kara bulutlar dolaştığında üstünde ya sıyrılırdı dönerdi beyaza ya da teslim olurdu karaya her sevda bir değildi her seven gibi kimi kalıp savaşırken kimi pes edip giderdi

Sanmaki mazi olup unutuldun sevdiğim Sanmaki sensiz ben tamam oldum. Her gece seninle uzandım rüyalara Her sabah seninle uyandım hayallere. Kaderdi ya yaşanılanlar, Ama ben hep isyan ettim sensiz yarınlara. Çok oldu seni sarmayalı, Gözlerime dalıp ta şarkılarını dinlemeyeli. Sanmaki unutuldun sevdiğim, Hep olmak istediğin yerde Hep derinlerde kanadın sevginle. Kimi zaman gözlerimden süzülen damla, Kimi zaman da içimdeki fırtına oldun. Adını koymaktan hep korktuğum sen, Yıllar oldu yüzünü görmeyeli. Belki sen de kurdun çoktan yuvanı, Belki sen de andın hep adımı. Ama sen hiç bilmedin ki; Ben sensiz hep yarım kaldım!

Gözlerine bakarken güneşli bir toprak kokusu vuruyor başıma, bir buğday tarlasında, ekinlerin içinde kayboluyorum... Yeşil pırıltılarla uçsuz bucaksız bir uçurum, durup dinlenmeden değişen ebedi madde gibi gözlerin: sırrını her gün bir parça veren fakat hiç bir zaman büsbütün teslim olmayacak olan...

Sen; Güzellik uykusundan kalkıp Sırtına serili kara inat Gözlerini umuda çeviren Bir çiğdemin güneşe olan sevdasıydın Sen; Bir yanı susuzlukla inleyen Bir yanı korkuyla titreyen Dağ ceylanının suyla kavuşmasıydın Sen; kısacık ömrüne inat Gökkuşağın tüm renklerini Çiceklere nakış misali dokuyan Narin bir kelebeğin hayata gülüşüydün Sen; ölümle yaşam arasındaki İnce çizgiye inat Ekmeğini karanlıktan kazanan Bir madencinin aydınlığa bakan yüzüydün Sen; ölüme inat Küçücük yüreğinde Ölümsüz bir sevdayı yaşayan Yarım bir adamın son yaşama sevinciydin.

Sen; umudum.. Sen; sonsuzluğum.. Sen, umut bulduğum.. Sen, mutlulukla dolduğum.. Ve ben, Sana ait bir cümle. Her harfi kitap olan... Sen ve ben, Yani biz; Hangi tanıma sığarız biz ? Hiç miyiz ya da düş müyüz ? Yok yok... Sus pus muyuz yoksa yok muyuz ? Hayır hayır.. Biz sevdanın mucizeye en yakın haliyiz.. Unutma sevgili; Gün gelir kahraman`lar da ölür.. Gün gelir masal da biter.. Ama biz bitmeyiz.. Biz birer masal kahramanı değiliz. Biz mucizeye en yakın gerçeğiz.. Sen ve ben BİZ`İZ.. Sen yaşarken ben ÖLEMEM.. Ben ölsem de sen beni ? bende ? YAŞATIRSIN.. Şimdi içimden sana ? mucize ? demek geçti.. Lakin di-ye-mi-yorum.. Neden diyemediğimi sen bilirsin sevgili.. Üzgünüm.. Sana ? mucize/m ? diyemedim.. Sığlığıma dua genişliği katan kadın, ? Seni seviyorum..

Oysa bu sevda senin gönlünün kapılarına hiç uğramamış Yarım kalmış yüreğimin yalnızlığı seni hiç soldurmamış Giderken anlamıştım senin içinde bu sevda hiç olmamış Kapında gitme diye ağlarken sende hiçbir şey kalmamış Hani bir akşam sen üşürken sımsıkı sarılmaların yalanmış Seni seviyorum derken senin gönlünde bir başkası varmış Oysa benim bu küçük kalbim senin yalan sözlerine kanmış Git artık senin sahte gözlerin benim hislerimle hep oynamış Senin yokluğunda adını yazdığım teknemiz karaya vurmuş Senden sonra balıkçı İsmail bir daha sefere çıkamaz olmuş Denize bile bakamaz oldum sevdiğim bu ayrılık çok zormuş İçimde kor gibi bitip tükenmeyen hayalin uzaklara savrulmuş Şimdi dönüp baktığımda seneler benden bir şeyler alıp götürmüş Hala bu gözler seni son bir kez olsun görebilmek için beklemiş Seni kayalıklarda beklerken inan ki yaşamak ölümden betermiş Ben öldüğüm zaman sende anlarsın bu sevda yarım bırakılmış

Zamansız bir rüzgar götürdü seni benden uzaklara Sağanak bir yağmur yağdı şimdi gözlerimden aşağıya Seni düşünürdüm kar yağan penceremin kenarında Bu yorgun gözlerim seni arardı şimdi kayıp yollarda Adını buğulu camlara yazdım bir gün dönersin diye Sonra Usulca sokuluverdi güneş penceremden içeriye Şimdi Üşürdü ellerim bir sabah açtığımda gözlerimi Sende unutursun belki Bir şafak vakti açınca gözlerini

Kalabalık kentler ürkütür yüreğimi uğultular doldurur beynimi yürüdükçe tüm gözlerden incinmiş bir bakış sızar istasyonlara kirli vagonlarda taşınan ince bir hüzün gibi ki, hep aynı yerimi burkan bu yüzü kirli şehirde kimse kimseyi sevmiyor bilmiyor avuçları kar çiçeği kokan bir çocuğun saçlarına dokunmayı şiirler okumayı bir alacaşafağa kaç kez ittiysem uçuruma yüreğimi bir çift göz gördüm deltalarda yalvaran bir ses kırıldı içimde yıllarca gizlediğim ayna kalbime batıyor şimdi kırıkları nehirler boyu kanıyorum ateşler boyu yanıyorum alın götürün beni buralardan allah aşkına nereye baksam denizi duman neye dokunsam ah hüznün acıyla öpüştüğü bir kıyıda kaldım yok gidemem başka bir liman anla al bu acıları koy bir yana kör bir sevdanın imgeminde bir yanı Mecnun?dur çöllerimin bir yanı Leyla bir yanı Yusuf?tur zindanımın bir yanı Züleyha yorgunum her akşam yollara bakıp ağlamaktan nereye baksam güz bahçeleri nereye gitsem üstüme devrilir gök kime nasıl anlatırım sancıyan yanlarımı, kim anlar beni hasretin bin çeşidiyle delik deşik yüreğim kimsem de kalmadı artık halime ağlayacak böyle boynu bükük duruşum ondan ondan bir yanım hep vurgun, hep yetim, hep kırgın ömrüm oy ömrüm oyy şiir cıvıltıları oysa gönül ormanımda yıldız ışıltıları uzanıpda tutamıyorum hüznün en karanlık sularında boğuldu sevinçlerim unutulmuş bir sokak ortasında düş denizlerine bırakıyorum soluğumu ellerim üşüyor, yüreğim, gözlerim üşüyor dönüp bakmıyor kimse, bölüşmüyor sevinçlerini benimle uzak bir kıyıda kalıyor hayallerim bütün iskeleler yıkılıyor bütün iskeleler yıkılıyor hiç bir gemi almıyor beni bir damla gözyaşı olup akıyor yüreğim avuçlarıma yüreğim ki, deliboran, delipoyraz, kızılkan hasretim kızıl alev bir güldür yangınlara koparıp göğsümden ateşlere atıyorum hiç kimse çekip almıyor kalbimi ateşler içinde kanıyor en katı yerinde gece, yanıyor yüreğim yüreğim alev topu yüreğim kanrevan yüreğim nar yüreğim ateş yüreğim ah! tutunduğum dal kırık sokulduğum kucak çiçek açmıyor aldırmıyor çığlıklarıma sevdasına yandığım hayat acının ve ateşin burgacında ince bir sızı gibi geçip gidiyor ömrüm nasıl katlanacaksa kalbim bunca ağrıya ömrüm oy ömrüm oy gülüm oy

Anna Frank?a Ren?in kirli sularına bıraktım kaygılarımı alıp götürdü dalga dalga tarihin karanlık dehlizlerine tut elimden Anna Frank düşersen yalnız kalırım taşıyamaz yüreğimin acısını bu köhne kaldırımlar gözlerimde diken diken korku gölgesi solgun bir gül titremesi yüreğimde feryadım Amsterdam sokaklarında sarı bir yaprak savrulur binlerce kilise çanında hüzünsü hangi kışlarda kaldı mutluluğum baharımı anımsamıyorum hep acısını çektik ihanetlerin aldattı bütün mevsimler kesik kulağıyım Van Gogh?un yaralı yarım tablosu intiharımı ne yer bilir, ne gök ne de insanlar aşklarki en güzel ölüm ve ayrılıklarla anlatılabilir yarım kalmış tablolar bitirilmemiş hatıralarla düşersem elini ver, üşürsem yüreğini ki, ömrünce ölü bir kadının dudaklarını öperek yaşadım korkunç acısını çektim insanın insana ettiğinin eğme başını kanar içimdeki yara gözlerin ayışşığımdır güzelim Anna Frank yıldızları kirlenmiş bir gecenin sayfalarında umutla ışıyan lığların örttüğü küs bir bahçedir yüreğin binlerce çiçeğin içinde boğulduğu eğme başını son umudu öpmeden gülücüğün ölüm getirmeden gençömrüne ihanetler eğme başını sen ayışığıyla yıkanmış gökyüzünde gecegözlü güvercinimsin güzelim Anna Frank içinin kızıllığınca gül ve yangın gelecek baharlara erteleyip tüm sevinçlerini bir demet kızıl kor karanfille örttün yüreğinin üstünü tüm hatıralarını ateşe veriyorum, tüm acılarını bağışla bu masum kırğınlığımı dünyaya, bağışla