gizzz

bir yanış içimdeki belki belki sevdaya uyanış bir zulüm bu sanki sanki ölümü sayıklayış hani nerdesin ey hasretliğim sevdanın kirli elleri iz bıraktı yüreğime körpe bir kahır bu daha acısını bilemeyen daha sevgisini bile göremeyen kör bir aldanış bu bu yükü çekemeyen git ey hasretliğim yüreğimdeki izlerini alda git yazmalı ey hasretliğim gidenlerin arkasından değil gidenlerin acısına değil gelmeyeceklerin sevmeyeceklerin sancısına değil gelişlerin yarasına hasretliğim nasıl olsa senin her gidişin benim yeni bir bitişim git ey hasretliğim yaralarını sarmadan git benim her acım her sancım senin uğrun ayaktığım bakışların senin adına adadığım yalvarışlarım şimdi sevmeye utanır sevgiye gülümsemeye korkar oldum git ey hasretliğim senin uğruna bıraktığım sevdalarımı bana bırakta git git ey hasretliğim ne yaparsan ve neredeysen senin her gidişin senin her terk edişin benim sensizliğe dirilişim git ey hasretliğim yoksa sonu gelmeyecek bu gidişlerinin Handan Koca

kaç sevda yaktım uğruna bu tutkunun pişman olursun diye suskunluğum cesaretim yok diyorum inanmıyorsun gözyaşlarım düğümlenir sensizlikte yutkunurum olurda bir gün gidersin diye korkum kapanırım karanlığa sonsuzluğumsun bırakacaksan yarısında yolun ha ölüm sevdiğim ha senin yokluğun vurgun yemiş yüreğime yeniden vurun olurda bir gün gidersin diye korkum gitme diyemem bırakmaz lanet gururum ellerini ellerimden alırlarsa varsın dünya dönmesin dursun bana vereceğin şeyse senin yokluğun olursa birgün gidersin diye korkum Handan Koca

Bende giderim elbet bir gün Bana bıraktığınız yalanları, Size bağışlayarak. Giderim Zamanlarımı karanlık gecelerinize yapıştırarak. Yapay duygularınızı maddi dünyanıza satarak Kirli bir gömlek gibi değiştirdiğiniz, Ayyaş sevdalarınızı, Suratınıza vurarak giderim. Gereksiz aşklarınızın anlamı kalmadığını Bilerek giderim. Sevginin varlığına inandığım Pişmanlığımdan utanarak giderim. Bende giderim Son göz yaşlarımı avuçlarımda toplayıp Son kalan gülü sulayarak giderim Bir bebek gibi büyüttüğüm sevgimi Kimsenin olmadığı Issız hasret topraklara gömerek giderim Gittiğim yolun nereye gittiğini, Bilmeyerek giderim Sen sevginin yokluğunu bana hediye ederken Ben her an kimsesizliğimi hissederken Sen bende kalan seni eritip tüketirken Şu yazdığım son satırları okurken Benim yokluğumun farkında bile değilken Ben olmayan kapılarımı suratına çarpıp giderim Handan Koca

ne zaman gidecekmiş gibi hasretle baksan yüreğimde dağılıyor sözlerin hep gittin hiç gelmelerini sevemedim ne zaman sonbahar oluyor işte o an yine efkar basıyor gittiğin mevsimde ben değil ağaçlar ağlıyor sen gittin bu son gidişin mi? gelmeyecek misin? bir daha gittiğin gibi gelsen ağladığın gibi gülsen bir kere gidişlerini değil de GELMELERİNİ SEVEBİLSEM Handan KOCA

cansız bir kalp avuçlarımda kalan sensizliğin koynunda yakalandı sevdam kimsesizliğin köşesinde bendim seni haykıran bırak dokunma! sensin canımı acıtan içime çekerek bitirdim hasretini bitmiyor nefesim gibi solusamda seni gelme bana vereceksen donuk kalbini tutma ellerimi bırakacaksan eğer geri korkuyorum artık yastan, kahırdan bir seveni bulamadım candan sevmeler esaret olmuş hepsi çamurdan sahteyse aşkın çıkar beni aklından ben yıldızlara söylerim sevgimi gökyüzü sırdaşım olur alıp giderim kendimi üzülme sen söylemem bana çektirdiklerini unuturum yüzündeki tebessümlerini silerim izlerini gelme sen yeter ki! Handan Koca

ağlamak istiyorum hıçkıra hıçkıra bağırmak istiyorum çığlık çığlığa susmak istiyorum yemin etmeli susmaya gitmek istiyorum arkamda kalan şehri bırakarak dumanında bir ses duymak istiyorum senden çok cılız olsada sevmek istiyorum göz yaşaımın hakkını vererek gelmeni istiyorum beklemelerimin ardında kalan gözlerimide getirerek dayanmak istiyorum bütün umutlarım tükensede SANA YENİDEN SEN EKLEYEREK Handan Koca

dur..! gitme daha sabaha yazacağım seni hayalerini kuracağım penceremde bir bebek gibi sevip geceye saklamalıyım seni dur...! gitme daha ardından karalar bağlayacağım ayak seslerini duymamak için kulaklarımı ellerimle kapatacağım sonra yanacağım sana için için dur...! gitme daha şarkılar yazacağım sana bütün sevenlere haykıracağım yana yana gölgeni izleyecek seni hissedeceğim dur...! gitme bak ben yaşıyorum hala şarkılarımı dinlemeden şiirlerimi okuyamadan ben daha sana ağlayamadan gitme dur...! gitme sevemedim ismine güller ekemedim daha gitme Handan Koca

ağla çocuk ağla bu bataklığa dönmüş dünyada kaderinin talihsizliğine ağla sanma herşey bitecek bak göreceksin önünde, ne engeller geçecek çocukluğuna acımayacaklar ellerine selpaklar tartılar tutuşturacaklar göz göre göre geleceğini yakacaklar hiç birşeyi anlamadan okuman yazman olmadan şefkatin adını bile duymadan kalbini kanatacaklar sakın doğma çocuk bu dünya çamura saplandı yürekler tükendi paran yoksa sakın doğma çocuk sakın doğma Handan Koca

elimi nereye atsam boşluk gözlerimi nereye çevirsem sen yoksun artık hiç birşeyin tadı yok gözlerime mil çektim hatırlayamıyorum hangi pişnalığıma saklıadım seni yada kaç pişmanlık yaşadım yüreğimle sen varmıydın sahiden? yoksa hiç yaşamadım mı ben seni? bir hayal miydin bende? tek şey var çok özledim seni artık dayanamıyorum hasretine birde her acıdığında yüreğim ellerimle bir damla kan avuçluyorum çok özledim seni öyle özledimki.... değil görmek sesini duysam alıp saklayacağım seni yankılarıma tekrar tekrar dinleyeceğim seni özlemimi anlatamam sözlerle bir naklarat oldun dilimde hep aynı şeyleri söylüyorum kendi kendime çok özledim seni hissediyor musun seni özlediğimi durup duruken hüzün çöküyor mu üzerine? aklına geliyor muyum aniden ben yine yaşıyorum ölmedim sen gittin diye yemekten içmektende kesilmedim ama hiç birşeyin tadını alamıyorum sen yokken akşamları yokluğunla boğuşuyorum arada sırada sana kahrediyorum özlemimin ucunda bir uçurum bir adım daha atsam düşeceğim diye korkum avutamıyorum kendimi ne yapsam çok denedim unuttum dedim ama yalan nerdesin kim sakladı seni adı olmayan şehirlere çok özledim seni buram buram kokuyorsun bende haykırıyorum her incindiğimde duyulmuyor olmuyor hiç birşey yerini doldurmuyor tek gerçeğim senin yokluğun tek acım senin sancın nefes olarak içime çektiğimse senin hasretin nerdesin çok özledim seni Handan Koca

bilseydim aniden çıkıp gideceğini nakış nakış işlermiydim yüreğime seni ilmek ilmek dolamazdım aşkını sözlerime vuslat olup akmazdın gecelerime bilseydim sevmeyeceğini, bir düğüm atardım yüreğime bilemedim sevgili bilemedim ne çare...! Handan Koca

bilseydim aniden çıkıp gideceğini nakış nakış işlermiydim yüreğime seni ilmek ilmek dolamazdım aşkını sözlerime vuslat olup akmazdın gecelerime bilseydim sevmeyeceğini, bir düğüm atardım yüreğime bilemedim sevgili bilemedim ne çare...! Handan Koca

Biliyordum Bir gün çıkıp gidecektin Yanımda olduğun anlar Bu yüzden sıkı sıkı sarılıyordum sana Bir sebep söyleyecektin Belki manalı belki manasız Bir mazeretin olmalıydı Mazeretini biliyordum hissediyordum beni bırakacağını gözlerine bakarken bu yüzden doyamıyordum kokunu içime çekiyordum özledikçe kokunu bende duymak için biliyordum sen benim şiirlerimin adamı olacaktın sayfalar dolusu yazacaktım seni biliyordum sen benim gidişlerimin kahramanı olacaktın ben bir roman yazacaktım gidişinin üzerine ve tekrar tekrar okuyacaktım hiç unutmayayım diye bilyordum gidecektin ve yarım bir cümle olarak kalacaktın bende daha seni tamamlayamadan,sen gidecektin çünkü sen gitmelerin adamıydın ölümü kucaklayana kadar gidecektin bense mezarının başında sana dualar okuyacaktım şimdi şiirimsin yarın romanım olacaksın biliyordum sevgili sen toprağın olacaktın biliyordum artık toprağı bir başka seveceğim yağmur yağdığında sen kokacaksın bana güller dikeceğim sevgili seni koynuna alan toprağa hayalerimi ekecek seni bekleyeceğim Handan Koca

Beni arama Yosun bağlamış kalbinin derinliklerindeyim Beni arama Katran karası gecelerin rengiyim Beni arama Yokluğumda kurduğun cümlelerin öznesiyim Rüzgarda savrulan toz tanesiyim Şiirlerinde yazdığın ilham perisiyim Geceni aydınlatmak için çırpınan mum aleviyim Beni arama çünkü gözlerinin önündeyim senin görmeyi beceremediğin gözlerinin rengiyim beni arama beni bul sevdiğim HANDAN KOCA

bu yük çok ağır sebebim taşıyamam yaslama bana sevdanı burakıp gitme çaresizce boğazıma dizilir hıçkırıklar ağlayamam bu saatten sonra zindan hayat bana bil canımın içi ölüm çıkar ancak sabaha sensiz uyanacaksam aydınlığa sensiz birgün hiç başlamasa yanamam sevdana sol yanım acıyor ne olur biraz anla ellerim titriyor içim yanıyor aşk suratıma bir tokat gibi çarpıyor gitme diyemem gel diyemem dilim tutulur söyleyemem sevmek isterim sevemem ölmek isterim ölemem bir girdap bu bir savaş bu istesemde yapamam boğazıma dizilir hıçkırıklar dayanamam ağlamak isterim ağlayamam

bir çiçeğim kaldı kopmayan ne bir sevdanın eşiğine geldim şimdiye kadar nede denizin ortasındaki kaya parçasına bağlayabildim yüreğimi sevemedim seni çünkü benim beklediğimde gelmedi benim sana gelmediğim gibi aldatamadım onu hiç gelmesede yüreğime dinletemedim hiç gelmeyeceğini bile bile sevdamın çiçeğini yakamadım atamadım çiçeğimi ateşe affet beni sevemedim sevemiyorum seni

Seni her bitirişimde Nefesim kesiliyor Sen tükendikçe bende Gözlerim karanlıklara bakıyor Gidişinin mevsiminde Ortalık yaz bende kış başlıyor Sen gelsen bile Ben dönmem Sen sevmeye karar versen bile Ben bu yüreği bir daha kanatmam Senin gelişini düşündükçe Sevda beni çarmığa geriyor Bu aşkı kimseye söyleyemesem de Her bakan anlıyor Sen gelsen bile Ben dönmem Ben yaramı çok kanattım Canımı çok yaktım Sevdam acıdıkça ben ağladıkça Sen bittin İşte asıl gidiş bu Ben senden yavaş,yavaş gidiyorum Geri dönmemek üzere Sen gelsen yada gelmeyi düşünsen bile Bu acıların bedeli Sensizliğin bensizliği