gizzz

Bıraktığın enkazın altından çıkaramıyorum başımı Korkuyorum , bir gören olursa diye gözümü kaşımı Geldiğinde şaşırma görürsen mezar taşımı Ah edip üzülme yolma saçlarını. Korkarım sebebim sen olacaksın Gurbet ellerde başka yar arayacaksın Bilmem kimin yarasına mehlem olacaksın Varsın kolların bir başkasını sarsın Ben sensiz bir yudum su içemem Şu deli yüreğimi senden geçiremem Dost bildiklerime bile derdimi dinletemem Dillim kan tükürür de sana sevdiğim diyemem Umudum yok artık kara bahtımdan Bilirim gelmezsin gittiğin sıladan Oluk oluk kan akar açtığın yaradan Anlarsa halimden bir yaradan anlar yaradan

Kıyamıyorum Göz kapaklarımın üzerinde bir hüzün Can çekişiyor gözyaşlarım Beceremiyorum umutlarımı öldürmeyi Gururuma yediremiyor, O Gitti Diyemiyorum Bir hamal gibi Yokluklarını taşımaktan yoruldum Yüküm ağır, artık kaldıramıyorum Ulu orta bir yere attım hayallerimi Sen hangisiydin Seçemiyorum Not defterimin arasına karaladığım Bir şarkının nakaratıydın Her söylediğimde kanıyordu dudaklarım Parçalanmış dudaklarımla Artık şarkımı Söyleyemiyorum El ayak çekildi benim düşlerimde Zor geliyor gel demek bana yaptıklarını düşününce Çok kırgın ve yorgun bu yüreğim Penceremin önünden süzülen yağmur tanesisin ellerimi uzatsam da Tutamıyorum gözlerime perdeler inmeden gelmeliydin oysa ben anlamak istemesem de sen yoksun aslında yüreğime söz geçiremiyorum Sensizliği kendime bir türlü Ezberletemiyorum Bu sefer ben gitmeliyim diyorum Ayaklarıma kıramplar giriyor gidemiyorum Haykırmak istiyorum bana çektirdiklerini Sesim kısılıyor bağıramıyorum Elime bir bıçak alıyorum Kalbine saplamak için Elimi kaldırıyorum KIYAMIYORUM

Göz kapaklarımın üzerinde bir hüzün Can çekişiyor gözyaşlarım Beceremiyorum umutlarımı öldürmeyi Gururuma yediremiyor, O Gitti Diyemiyorum Bir hamal gibi Yokluklarını taşımaktan yoruldum Yüküm ağır, artık kaldıramıyorum Ulu orta bir yere attım hayallerimi Sen hangisiydin Seçemiyorum Not defterimin arasına karaladığım Bir şarkının nakaratıydın Her söylediğimde kanıyordu dudaklarım Parçalanmış dudaklarımla Artık şarkımı Söyleyemiyorum El ayak çekildi benim düşlerimde Zor geliyor gel demek bana yaptıklarını düşününce Çok kırgın ve yorgun bu yüreğim Penceremin önünden süzülen yağmur tanesisin ellerimi uzatsam da Tutamıyorum gözlerime perdeler inmeden gelmeliydin oysa ben anlamak istemesem de sen yoksun aslında yüreğime söz geçiremiyorum Sensizliği kendime bir türlü Ezberletemiyorum Bu sefer ben gitmeliyim diyorum Ayaklarıma kıramplar giriyor gidemiyorum Haykırmak istiyorum bana çektirdiklerini Sesim kısılıyor bağıramıyorum Elime bir bıçak alıyorum Kalbine saplamak için Elimi kaldırıyorum KIYAMIYORUM Handan Koca

yerinde olsam ağlardım tüm suskunluğuma bir vedaya saklanan kirli gözyaşlarıma ağlar bulut bulut dökerdim hasreti eşsiz diyarlarına hasret kokmayan güller dikerdim toprağına yerinde olsam ağlardım karanlık mazinin okunmamış sayfalarındaki aşkıma anılarımın tozlarını çırpar, sevda gemilerimle son limana sığınırdım gözlerinle alıp gittiğin ışıkları yeniden yakardım yerinde olsam dönerdim içimde kalan çığlıklarımı bavullara doldururdum hesaplaşırdım kendimle aşkı pencereden seyretmez yaşardım bütün çantalarını ve bütün duygularımı yanıma alır bütün kaygılarımı yırtardım yerinde olsam ağlardım bavullarımı eline alıp kapının eşiğinden bir adım öteye geçemediğine.......! Handan Koca

yerli yersiz bir aşk benimki kusuruma bakma ne olur elimde olmadan sevdim seni meğer haberim olmadan sevmişim seni ama büyük hayaller bağlamadım sana kalemimi dilek ağacı yaptım umutlarımı sardım yaralarıma sonra... kül oldum yazan kalemin ucunda kusuruma bakma ne olur yerli yersiz bir aşk benimki belli belirsiz bir kalp çarpıntısı hem kalemimin rengide soluk belli olmuyor okunmuyor sevdam sarı yapraklarda kimseninde haberi yok bu tek kişilik oyunda ayak parmaklarımın ucuna basıyorum hiç ses çıkarmıyorum yaramaz bir çocuk gibi seni herkesten saklıyorum kusura bakma ne olur yerli yersiz bir aşk benimki belli belirsiz bir kalp çarpıntısı terkedişlerin olmadığı gözyaşının kuruduğu boynuma bir kolye gibi taktığım ve ömür boyu taşıyacağım aşk tortumsun Handan Koca

Gidiyorsun Son kez konuşmadan bir çift söz söylemeden Gidiyorsun Son kez sarılmadan gözlerimin içine bakmadan Gidiyorsun Sana dair söyleyecek bir şarkı bile bırakmadan Gidiyorsun Beklemem için bir pencere bile bırakmadan Gidiyorsun Bir el bile sallamadan Gidiyorsun Beni elle bırakıp ,elleri yabana atıp Gidiyorsun Senden başkasını sevemeyeceğimi bilip Gidiyorsun Son ümit kırıntımı da alıp Gidiyorsun Seni bu şehirden yolcu etmeme izin vermeden Gidiyorsun İçimizde ki yangınlar hala yanarken Gidiyorsun Sırtını dönüp ,gözlerime bakmadan Gidiyorsun Seni başkaları uğurluyor Beni bir el gibi bırakıyorsun Oysa ne sen bana ,ne ben sana yabancıyız Gidişini benden başka daha acı kimse imzalayamaz Şimdi sensizlikle nikah kıyıyor bana yalnızlık Sen gidiyorsun Bana bir gitme demeyi çok görüyorsun Desem belki gitmezdin Kıyamazdın beni ellere bırakamaya Gözlerimdeki yaşı görsen gidemezdin belki Gidiyorsun Bütün ahlarımı bavuluna koyup Yükleniyorsun tüm kederleri Ben ise gidişini seyrediyorum sadece HANDAN KOCA

bir yıldız fırlattım dün yüreğine belki aydınlatmayı becerrim diye öyle karatmışsınki içini ben gölgeler diyarının çirkini dün gözlerine daldım derinlere belki bir inci bulurum denizinde denizin çok derin yarim vurgun yedim her dibe inişimde dün son bitişimdi benim anladımki sen yüreksizsin yarim dün son kere öldüm senin için yüreksiz yarim sen ölmek ne demek bilir misin? Handan Koca

alın yazısı gibi yazıldın alnıma git başımdan yanlızlık dokunma bana her sığındığım terk ettiyse nankörlük her kişinin elindeyse benim suçum ne yalnızlık denizlerdeki dalgaların hışmı gibi gelme üzerime yalnızlık her dağ çiçeği solar elbet ama deli rüzgar gibi esme bana yalnızlık daha çok erken şimdilik git yalnızlık daha bir sevenim ellerimi tutanım bile yok ne bir şarkı seçtim kendime nede şiirlerimi bitirebildim kara geceler gibi gelme üzerime yalnızlık daha ne sevebildim ne sevdim takvimlerimi yırtmadım daha sevdamı yakmadım yeni bir sevdam var tertemiz umrumda değil dünyaları önüme serseniz bu şiirim sana git başımdan yalnızlık sevdam yeter bana Handan Koca

Yazacağım Hem de hiç düşünmeden İmla kuralları umrumda bile değil İçimden geçenleri çekinmeden söyleyeceğim Duyulur mu duyulmaz mı? Bilmesemde Haykıracağım kağıtlara UNUTMADIM DAHA Sayacağım Kaç yıl, kaç ay,kaç gün geçecek sensiz Üşenmeden saatleri not edeceğim Kimliksiz günlerimi mühürleyeceğim Bitişimi karalayıp bir kağıda Sensiz günlerin heybesine gizleyeceğim Oku bak yazdığım kağıda Diyorki: UNUTMADIM DAHA Ağlayacağım Öyle ağlayacağım ki Çağlayan ırmaklar utanacak Çağlamayacak Ağlayacağım öyle ağlayacağım ki Yanardağlar vazgeçecek patlamayacak Her düşümün sonunda düğümlenip kalan Hıçkırıklarımı sana saklayacağım Utanınca yanağımda oluşan kırmızıyı Yüreğimdeki yaraya katacağım Her canım yandığında Yamağımdan sızan göz yaşımı Bülbüle hasret güle bağışlayacağım Sen bilmezken bunları hala Ben UNUTMADIM DAHA Handan Koca

bir yasak içimde yaşattığım bir cesetin bakışlarında kalmışım umut etmek bile hayal belki açar gözlerini belki açar Yar ne olur senli sevdalarımda kal sensizliğin üstesinden gelemem yanına benim senvamıda al umut çok zor yar mevsim sonbahar aşkımda ayaz var Handan Koca

Ağlıyorum görmüyor musun? Gözlerimden akan yaş hadi sil de Avuçlarında kalsın tüm suskunluğum Avuçlarındayken ölmek istiyorum Ölüm nedir diye kendime soruyorum? Ayrılık ölümden de zor diyorum Her gece olduğu gibi Yine bu gecede seni yutkunuyorum Penceremin önünden yollara bakıyorum Yağmur yağıyor, yağmura inat ağlıyorum Haykırıyorum yağmura,dağa,taşa Haykırıyorum senli yalnızlığa Yağmur; sen neden yağıyorsun Gözlerim gibi her gün nemli mi gökyüzün? Rüzgar; neden yürek dağlıyorsun Benim gibi hala gidenin ardından mı bakıyorsun Güneş; neden yakıyorsun Sende benim gibi her terk edilişte Bir orman mı yakıyorsun Neden dünyayı hala aydınlatıyorsun Sende benim gibi her gidişin ardından Bir umutla BELKİ GELİR diye Handan Koca

yıldızlar örttü üzerimi senin yerine anne çok ağladım canımın acısından yaralarım hiç iyileşmedi anne dinmedi hiç göz yaşlarım kimse farketmiyor hala ben bir çocuğum anne büyüyemedim hala suçmu cezamı bana yaşamak neden doğdum ne benim bu pis dünyadan umudum ben bir çocuğum sevgiyi tadamadım daha şevkat nedir bilemedim seni çok özledim anne neredysen gel bir an önce sahi sen benim başımı hiç okşadın mı? öptün mü beni yanaklarımdan? anne bir merhamate ömrümü vereceğim ben bir çocuğum anne kimse farketmesede ben sevgisizim anne ben bir sokak çocuğuyum anne Handan Koca

Senli merhabalardan vazgeçtim Bunu hak etmiyorsun Seni elvedalarıma ekledim Haberin olsun Sana karşı sitemlerdeyim bilesin Bekledikçe yollarını gelmedin, gelemedin Kim bilir şu yalan dünyanın hangi dalgasındasın Hiç ummam zihnin bir an beni sayıklasın Artık her sabah uyandığımda Güneşe seni sormuyorum Sensizliğe uyanmıyorum İnan hiç ama hiç umursamıyorum Yar senli sitemlerdeyim bilesin Yar her gecenin zehrini ben içtim Yar sana ben yar dedim Yar ah ettim ne sevesin ne sevilesin Yar dinle bu benim sitemim Senli sevdaları önümden biçip geçtim Bilesin yıldızlarımı sana gömdüm Sevgimi gölgelerine gizledim Senli merhabalardan vazgeçtim Seni elvedalarıma ekledim Martılara gitmeden haber ettim Bilesin ah ettim Dilerim yanmak neymiş göresin Handan Koca

daha kaç mevsim geçmeli yokluğunun üzerinden kaç kere kalkacak cenazen yüreğimden daha kaç ezan okunacak bu minareden ne kadar zaman geçmeli unutmanın eşiğinden kapalı kapılar ardından kimler çalacak sevdaları bana vereceğin aşk kırıntıları hangi yaşanmışlığın artığı ceza dediğim bende bıraktığın cam kırıkları sorma sevdiğim kalbimdeki yaranın içinde saklı senden çok çekenler var diye annem aşk masalları anlattı masalların acısı gelmemelerin ayak seslerindeki yankısı gelmenin zorluğu ayaklarında mı? yoksa yüreğin ayaklarına bir çelme mi taktı? sevgili; vereceğin bir cevap bu yaşadıklarımın bedelini öder mi? gelsen bile yokluğunun kabuk bağlamış yarası geçer mi? sevgili; geldiğin an gözlerimde duran nemin gider mi? gelişinle yüreğim eskisi gibi sever mi? söyle sendeki sen bu sorularıma değer mi? Handan Koca

Gözlerim; takılı kalma zamanın perdesine Nede olsa O gelmeyecek Sözlerim; dafalarca sevdiğini söylesen de boşuna Biliyorsun O ?seni seviyorum? demeyecek Serçe kalbine ne kadar sığdırırsan O kadar yaşayacaksın aşkını Biliyorum çok acıyor yüreğindeki sızı Sen de biliyorsun! Tutamayacaksın kuyruklu yıldızı Serçe kalbim sen büyük aşkların adamı değilsin Buralardan göçüp gitmelisin Gök yüzünde aşık olduğun yıldızın da kaydı Gözlerinden süzülen bir damla yaşa aktı Yazsan da dünya dolusu satırları O gelmeyecek Serçe kalbim sen büyük aşkların adamı değilsin Ömrüne ömür katsan da o gelmeyecek Artık gitme vakti aşkını sonbahara teslim et Yaktığın ateş bu şehri de kül edecek Şarkılarında söylenmeyeceği gibi Biliyorsun O da gelmeyecek Küçücük kalbinde büyük bir sancı sanki ağrı dağı Ellerime bulaştı kalbinden akan kan damlaları Buralar kış,buralar ayaz, buralar sonbahar Yüreğini de al git serçe kalbim Sen büyük aşkların adamı değilsin Artık bu aşkla üşüyemezsin Varsın O seni hala seviyor bilsin. Handan Koca

sevmeyeceğim sevmem bir daha sevemem asla sanma sen bulunmayansın bulunmayan benim yüreğim aldatamayan bir kere seven ve sevdana susayan benim değer kıymet bilmeyen kalbine taşlar ören sensin sevemeyenim..... Handan Koca

Eğer bir gün arayacak olursan beni Bırakıp ta gittiğin yere bak Hala gidişini kaldıramayıp Çöken dizlerimin üzerinde bağdaş kurmuş seni bekliyorum eğer bir gün kalbinde bir sızı olursa bilki beni bıraktığın yerde ağlıyorum gelip gözyaşımı silersin diye ölü umutlarımı diriltirsin diye seni bekliyorum eğer bir gün beni ararsan ayak seslerindeki gidişte bul beni ben kulaklarımı sağır eden ayak seslerinde öldüm her adımını sayarken nasıl uzaklaştığını yüreğimin sancısıyla gördüğümde öldüm şimdi biz ayrıldık mı? Diye sorduğumda evet dediğinde beni bırakıp gittiğin yere gömüldüm olurda bir gün gelirsen beni bırakıp gittiğin yere yokum sanma hala ayaklarının altındaki mezarda bu aşkın acısını almak için seni bekliyorum Handan Koca

Sen gideceksin Biliyorum benim çok canım acıyacak Sen giderken Ben senin gözlerinde Ummanlara dalacağım ve tövbeler edeceğim sevmeye senin hiç haberin olmayacak benden hüzün vuracak beni her gece vurgun yiyeceğim sensizlikten sen giderken gözlerimi kapatacağım ben fark etmeden gidesin diye sen gideceksin benim depremlerim kopacak yüreğimde dünyanın sonu geldi zannedeceğim adını sayıklayarak seni arayacağım son kez görebilmek için çırpınacağım sen giderken nefes alamayacağım kolum kanadım kırılacak dünay durdu zannedeceğim sen gideceksin ve hiç haberin olmayacak benden benimse her an haberim olacak sensizlikten Handan Koca

kapanıyor perdeler üst üste neden aşk acı veriyor diye düşündükçe saklanıyor dünya düşlerime gözlerimin seyrinde satıldı sevdam titrek ellerimle silindi gözyaşım ağladım kan damlıyor bakışlarımdan çalındı umutlarım kapıların ardından çöktüm bir köşeye gelişinin hayaliyle yolları bile eskittim kuşlar bile alıştı pencereme ama sen gelmedin yine... Handan Koca

bir hüznün gecesi bu yarın ne olur bilinmez sensizliğin ertesi bu sensizlikten öte ne var ne yoksa silinmez asla silinmez bir gözyaşıyım ben bu gece bir şairin mısralarındaki yaralıyım bir masumun bakışlarında bir annenin yüreğindeyim ben ama ağıtlarımda bir tek sen sen varsın adıyla sinemi delen varlığıyla acı yokluğuyla sancı çektiren bende bir tek sen varsın benim gecelerimin karabasanı gündüzlerimin karanlığı ne yapsam olmuyor karanlığında haps olmuşum aydınlığa hasretim su gibi susadım sana özledim seni bir gelsen bir görsem seni ne olur sanki Handan Koca

hep giden oldu ben hep bakakaldım gidenin ardından donup kaldım zamanda dondu ben gibi şimdi bir şarkı yazıyorum sana dinleyip dinleyip ağlayacağım gözlerimden ne kadar yaş akar hiç hesap etmedim belki bir denizin nemi kadar diyebilirim şiirimide yazıp bir şişeye koyup denize atacağım belki biri bulur diye ümitlenirim giderken yanımda olsaydın bırakmazdım ben varken gidemezdin ayaklarına kapanırdım kapıyı kitler anahtarını camdan atardım ben varken gidemezdin seni bırakmayacağımı bilirdin gücün yoktu ben varken gitmeye gücün yoktu gidiyorum demeye sen gittin şimdi yoksun ne yanımdasın nede nerde olduğunu biliyorum hiç bir izin kalmadı bende kalbimde kalan sancından başka hiçbir şeyin kalmadı bende oysa seni şimdiden özledim gidişinin ikinci günündeyim gece yarısı bir not bırakıp gittin 'bazı nedenlerden dolayı ne olur birşey sorma' soramadım belliki nedenlerin vardı belliki gitmeyi aklına koymuştu belliki yaşadığı birşeyler vardı oysa ben sevmiştim seni sen benim dostumdun öyle bilmiştim seni hatta bir sürü anımız olacaktı daha şimdi senden bana benden sana kalan ve diyebildiğim tek cümle 'keşke tanımasaydım keşke' Handan Koca

Bu gece sevda okunacak İstanbul sayfalarından. Çırpınışlarım yol alacak caddelerde. Dumanım tütecek evlerinin bacasından. İstanbul un minareleri seni arayacak iklimlerde. Susamışlığını belli etmese de, Hasreti çekecek bu gece İstanbul. Yokluğunun tortusu kalmış memlekette, Tüm ağaç gölgelerinde seni arayacak İstanbul Hayallerim gözlerinin Marmara ya daldığı yerde. Gidişin kol geziyor ben ise biçare. Kapı Aralığından duyulmuyor sesin, Sevdam kundaktaki bebelerin ninnilerinde. Güneş her sabah İstanbul a doğuyor, Ben ise İstanbul da sana batıyorum. Sanma yaşıyorum. Her akşam boğazda boğulur, Gecenin siyahını ellerimde tutup İstanbul un sevda yokuşlarında seni bulurum. Handan Koca

Yüzünden önce hüznün geliyor artık Sesinden önce kederin Sinmiiş üzerime çıkmıyor matemin Al senin olsun bu isimsiz şiirim Sabahın beşinde sessizliğin sesindeyim Dualarımla batan güneşin peşindeyim Yanık yüreğimle gözlerinin nemindeyim Al senin olsun bu isimsiz şiirim Adını koyamadım bu sevginin Bilemedim neyindim ben senin Bıktırdı beni gelip gidişlerin Al senin olsun bu isimsiz şiirim Aşkın akandım sevdin sandım Sensizlikte tıkandım kaldım Sevda çölünde aşka susadım Beklemekten bıktım usandım Artık tutmuyor elim yazmıyor kalem Sanadır bilesin bunca sitem Gözlerini kaçır artık benden Elveda isimsiz sevdam Bu son şiirim sana yürekten gelen Handan Koca

Bir hayat ben bir hayattım daha yaşanmasına izin vermediğin benim bir hayatım vardı senin acımadan yok ettiğin şimdi bir gözyaşıyım bulutlardan kopup gözlerine damlayan Ben bir güldüm senin gözlerinin önünde solmasına göz yumduğun tomurcuk bir gül ben bir hayattım şimdi yaşlandım hüzün benim şimdiki zamanlarım ben hayatının ortasında açmaya hazır tomurcuk bir güldüm beni kopardın ben gözlerinden düşmeye hazır gözyaşındım sen ağladın Handan Koca

ruhumu bedenimden ayırsalardı inan bu kadar canım yanmazdı bir ayak izlerini bıraktın bana birde yokluğunun tiz sesini bu şehrin bile tadı kaçtı artık uçan kuşlar seni soruyor her kanat çırpışlarında yutkunuyorum dilim varmıyor 'o gitti ' diyemiyorum ilk gecemdi bu senszi geçen her saniye sesinde yendi bir senem tutunamadım biçarem korktum bir daha yanarım diye resmine bile bakamadım bana bıraktığın acılarına sarıldım gözbebeklerimde yandın affet sevdiğim dayanamadım her yanışımda GÖZLERİMDEN SEN AKTIN HANDAN KOCA