afflicted_

Bana aşktan hiç söz etme Sen sevmeyi ne bilirsin Bir aşk için ölesiye Beklemeyi ne bilirsin Düşündükçe içim yanar Ders vermemiş sana yıllar Taştan farksız kalbin mi var Özlemeyi ne bilirsin Ne gezer ki sende vefa Aşk nerede sen nerede Merhametsiz gecelerde Yalnızlığı ne bilirsin Sana kandım bunca zaman Senden eyvah senden aman Alev alev duman duman Tutuşmayı ne bilirsin Aldanmaktan yoruldun mu Acılarla yoğruldun mu Hiç sırtından vuruldun mu İsyanları ne bilirsin Ne bilirsin yağmur olup Çağlamayı ne bilirsin Kahkahalar savururken Ağlamayı ne bilirsin

Bir haber alamadım gittin gideli Mutlu mu, mutsuz mu, nasılsın bugün? Hayli zaman oldu görüşmeyeli Nasılsın birtanem, nasılsın bugün? Gönül defterini karıştırdın mı? Kalbini hasrete alıştırdın mı? Ayrılığı bize yakıştırdın mı? Nasılsın sevgilim, nasılsın bugün? Bilmem ki beni hiç anar mısın? Unuttun mu yoksa, hatırlar mısın? Söyle; eskisinden bahtiyar mısın? Nasılsın birtanem, nasılsın bugün? Seninle doluyken aldığım nefes Bitirdi bu aşkı sendeki heves 'Çekinme, sor' diyor içimden bir ses Nasılsın sevgilim, nasılsın bugün?

Sen yaşarken bu şehirde Nasıl sevmem İstanbul'u Hatıran var binbir yerde Nasıl sevmem İstanbul'u Denizlere vurmuş gözün Sahillerde durur izin Ufuklarda güler yüzün Nasıl sevmem İstanbul'u Emirgan'da dizdizeyiz Çamlıca'da gözgözeyiz Tarabya'da bizbizeyiz Nasıl sevmem İstanbul'u Seni arar bu sokaklar Seni sorar bu duraklar Her köşede izlerin var Nasıl sevmem İstanbul'u Sende gülüp ağlamışım Sana gönül bağlamışım Seni burda tanımışım Nasıl sevmem İstanbul'u Unutturdu derdi bana Mutluluklar serdi bana Bir de seni verdi bana Nasıl sevmem İstanbul'u?

Hani ''pazara kadar'' değil ''Mezara kadardı'' aşkımız Gel gör ki ''Pazartesine'' kadar bile sürmedi Senin gibi nankörden Başka ne beklenirdi?

Bir mavi gecede başlamıştı sevdamız Ve maviye çalmıştı bütün umutlarım o gece Unutturmuştun bana karanlığın siyah olduğunu Ve gözlerinde farkettim ilk kez Bütün gecelerin mavi olduğunu Bir mavi geceydi o Bütün gecelerden güzel Bir mavi geceydi o Benim için ömre bedel Ve sonra... Bir gidişin vardı ki Mutluluğuma inat Bir gidişin vardı ki Kırıldı içimde kol kanat Umutlarımın mavisini alıp gittin Denizlerimin mavisini çalıp gittin Masmavi dünyama Simsiyah bir çivi çakıp gittin... Gittin Ve sen de her yalan gibi bittin...

Seninle kopardık bütün bağları... Herşey bitti artık bil bundan sonra... Kırıldı gönlümün umut dalları... Kendine birini bul bundan sonra... Geçmişi bir düşün yalnız kalırsan Maziyi hatırla zaman bulursan Neyleyim sevgilim pişman olursan Yeniden başlamak zor bundan sonra Bitmesin isterdim umutlarımız Bitmesin isterdim duygularımız... Ne çıkar sel olsa umutlarımız Yeniden başlamak zor bundan sonra... Kurtuldum kurtuldum senden böylece... İbadet başlattım artık her gece Dualarla böyle mutluyum bence Tanrıyla aramda aşk bundan sonra

Yıllardır içimde bir çocuk ağlar İşte hep bu yüzden ıslak gözlerim Sen de çekip gitme dayanamam yar Gittiğin yollarda başlar hasretim Öyle taş değilim sandığın kadar Benim de içimde yıkılır dağlar Bir gözüm çıldırır bir gözüm ağlar Gittiğin yollarda başlar cinnetim Mazimde yılların cam kırıkları İçimde hasretin hıçkırıkları Sevmedim sevmedim ayrılıkları Gittiğin yollarda başlar gurbetim Dünyada benzersiz bir keder gibi Alnıma yazılmış bir kader gibi Dağlarda uykusuz bir asker gibi Gittiğin yollarda başlar nöbetim Kül de uçar gider ateş sönünce Senden ne kalır ki bu aşk bitince Sen de vur, sen de yak gitmeden önce Ah benim yangınım, kurşun buketim...

Yolumuz buraya kadarmış be kahve gözlüm Artık Tersine akan bir nehir gibi Yıkılmış bir şehir gibi Suya yazılmış bir şiir gibi Adımı unut Yalnızlığın boşluğunda Sensizliğin sonrasında Bil ki Beş para etmiyor umut Etmiyor be kahve gözlüm! Yalan yanlış Kırık dökük yaşadık biz bu aşkı Erken emekli olduk biz bu sevdadan Biliyorsun Hep direkten döndü umutlarımız Hep kendi kalemize attık göllerimizi Ne acemi bahçıvanmışız meğer ikimiz Açmadan soldurduk güllerimizi Açmadan soldurduk be kahve gözlüm! Bir değirmen taşı gibi ezip gittin umutlarımı Şimdi yüreğim mutsuzluğun hedef tahtası Sokaklara sığmıyor bu dev yalnızlığım Bu cumartesiler; Çığlık çığlığa şiirlerim seni istiyor bana inat Gel gör ki; Son kurşunu yemiş bu sevdaya Yetmiyor şımarık pişmanlıklar Yetmiyor be kahve gözlüm! Bir isyan faslıdır şimdi bu suskunluğum Hovardaca harcanan mevsimlere Bu kaçışlara - bu gelgitlere Ömrümüze kesilmiş biletlere İsyanımdır - bu acı acı - gülüşüm Oysa; Kaç kez sildim seni haritamdan Kaç kez mil çektim o kahve gözlere Gel gör ki; Kendime bile geçmiyor artık sözüm işte bir kürek mahkumu İşte bir yürek mahkumu Kapında yine Bitmedi bu kara sevda Bitmiyor be kahve gözlüm!..

Günler sensiz geçmiyor mu İşte beni çıldırtan bu Yüzün bensiz gülmüyor mu İşte beni ağlatan bu! Dört bir yanım taş bir duvar Ne merhamet ne vefa var Üstelik de sen yoksun yar İşte beni delirten bu! Vursalar da akmaz kanım Hasret dolu her bir yanım Bu sensizlik yok mu canım İşte beni öldüren bu! Sensiz bomboş koca şehir Günüm zindan gecem zehir Kimi görsem akıl verir İşte beni delirten bu! Nazarında yokum gibi Dağılmışım bir kum gibi Günden güne bir mum gibi İşte beni eriten bu! Sen benimdin öyle sandım Nasıl sevdim nasıl yandım Sana hasret çölde kaldım İşte beni çürüten bu işte beni öldüren bu!..

Gittiğin yerlerden dönmedin geri Yollara rest çektim isyanlardayım Kırıldı sonunda sabrımın teli Yıllara rest çektim isyanlardayım Beklenen yarınlar kaybolmuş dünden Ümitler selamı kesmişler benden Nasılsa hayır yok gelecek günden Kadere rest çektim isyanlardayım Bu benim talihim sözüm yok sana Payımı aldım ben sevdadan yana Hasretinden başka ne verdin bana Sana da rest çektim isyanlardayım

İkimizde yağmur bulutu gözler Ne yazık aşkımız ipin ucunda Dilimizde yürek yangını sözler Ne yazık sabrımız ipin ucunda Ayrılık çanları çaldı çalacak Bu aşkın saati durdu duracak Seninle bağımız koptu kopacak Ne yazık sabrımız ipin ucunda Ne yapsak olmuyor olmadı işte Seninle dünyamız uymadı işte Ayrılık tek çare bence bu işte Ne yazık sonumuz ipin ucunda Dağ gibi umutlar hayaller bitti O çılgın arzular geceler bitti O tatlı heyecan o hasret bitti Ne yazık sevdamız ipin ucunda Ne sen değiş artık ne söylenip dur Bu tatsız kavgalar bitsin ne olur Bende bu mutsuzluk sende bu gurur Ne yazık ayrılık ipin ucunda İnata, kaprise, naza gerek yok Acı bir siteme, söze gerek yok İnan ki bu sona çok geç kaldık çok Ne yazık ömrümüz ipin ucunda Seninle olmaktı bütün dileğim Anlamadın beni nazlı bebeğim Ah benim taş kalplim, kapris çiçeğim Ne yazık aşkımız ipin ucunda Bu aşkın kalbimde kalsa da izi Yarına götürmek yok sevgimizi Ayrılık pusuda bekliyor bizi Ne yazık sevdamız ipin ucunda...

Artık gidebilirsin gideceğin yere Sana kal diyemem Son ümit senden olsun Senden olsun son pişmanlık Hayır diyemem Bil ki Seni artık sevemem O bitimsiz anılar gelse de aklıma Göz göze, diz dize oluşumuz Birlikte yaşadığımız günler Geceler de gelse aklıma Sana dönemem Her masal gibi bitti bugün O kısacık mutluluğumuz Belki yalandı Belki yalan gibi bir şeydi Seninle mesut oluşumuz Şimdi ellerini görüyorum boşlukta çaresiz Gözlerini görüyorum en acı hüzünlerle dolu Oysa Ne kadar yalvarsan da Ne kadar ağlasan da Artık evet diyemem İnsanlar kendi çizer kaderlerini Seni affedemem...

Durup durup bana sorma Bunu bilmek olay değil İnsan doğduk insan ama İnsan olmak kolay değil Kalpten başka bir yolu yok Aşktan başka bir dalı yok Kitabı yok okulu yok İnsan olmak kolay değil Yüreğinde sevgi yoksa Gözlerinde şefkat yoksa Dünyalar da senin olsa İnsan olmak kolay değil Neler gördük bu dünyada Neler verdik bu uğurda Sultan olmak kolaydı da İnsan olmak kolay değil

Yüreğinin çöllerine, Nehir oldum inanmadın. Saçlarının tellerine, Esir oldum inanmadın. İnanmadın ne yapayım, Sensizlikmiş senden payım. Allah mısın ki tapayım, Sevdim seni inanmadın. Diz çökerken dağlar bana, Şimdi, şimdi taşlar ağlar bana. Hayatımda bir tek sana, Yenik düştüm inanmadın. Sen kavgamın tek galibi, Sen gönlümün tek sahibi. Sana uysal çocuk gibi, Teslim oldum inanmadın. İnanmadın ne yapayım, Sensizlikmiş senden payım. Tanrı mısın ki tapayım, Sevdim seni inanmadın. Yere serdim onurumu, Hiçe saydım gururumu. Kucakladım umudumu, Koştum sana inanmadın. Yasak koydum şu gönlüme, Ne geçti ki ah elime. Bağlanmak mı ne kelime, Öldüm sana inanmadın. İnanmadın ne yapayım, Sensizlikmiş senden payım. Allah mısın ki tapayım, Sevdim seni inanmadın. Koştum sana inanmadın. Öldüm sana inanmadın.

En iyi dostumdur yabancım değil Bu yalnızlık benim ikiz kardeşim En acı gerçeğim yalancım değil Bu ayrılık benim ikiz kardeşim... Siz bir bir sorun da konuşturayım En zalim dertlerle yarıştırayım Uzakta durmayın tanıştırayım Bu acılar benim ikiz kardeşim Belki de sebebi sevdiklerimde Düşmanımı canım bildiklerimde Nereye gitsem de kirpiklerimde Bu gözyaşı benim ikiz kardeşim...

İkimiz aynı günde doğmuşuz Birimiz kuş tüyü bir yatakta Birimiz acıların kucağında Birimiz doğar doğmaz üç doktor kesmiş göbeğini Birimizin kendi anası Birimize günlerce zevk, mutluluk emzirmişler Birimize yokluk, acı ve sefalet İkimiz aynı gün okula başlamışız Birimiz şehrin en pahalı kolejinde Birimiz bir mahalle mektebinde Birimizin evinde özel günler, özel öğretmenler Birimizin evinde yaşanmamış, gün görmemiş En acı dersler... Ve yıllar sonrasında birimizin elinde yaldızlı diplomalar Birimiz ortaokuldan terk Ve hayatı boyunca tek! İkimiz aynı gün gurbete çıkmışız Birimiz avrupa'ya tahsile Birimiz askere Birimize adam oldu dediler alkış tuttular Birimizi hep yok saydılar ve de unuttular Birimiz hep ev değiştirdi, dost değiştirdi, sevgili değiştirdi Tıpkı gömlek değiştirir gibi Birimiz ne değişti, ne değiştirdi sevdiklerini Bir saatli bomba gibi gömdü içine çektiklerini! Ama birgün İkimiz de öleceğiz Elbette senin mezarın mermerden olacak Benimkisi şüphesiz meçhul kalacak Ama unutma Sakın unutma dostum Senin Tanrı'ya borcun Benimse hep alacağım olacak...

Bitmeyen ne var ki dünyada? Dağ mı? Deniz mi? Çöl mü? Biter! Şan mı? Şöhret mi? Para mı? Biter! Öyleyse aşk da biter Ya uzakta! Ya kucakta!

Bulut gibi gözlerin Ha yağdı ha yağacak Kurşun gibi sözlerin Ha vurdu ha vuracak Öyle gelme üstüme Dağlar çökmüş içime Baksana şu kalbime Ha durdu ha duracak Sende kaldı son ümit Ne olursun deme git İçimde bir dinamit Patladı patlayacak Unut bu olanları Kucakla yarınları Ayrılığın çanları Ha çaldı ha çalacak

Hoşgeldin çocuğum Aramıza hoşgeldin Sana layık değil ama Dünyamıza hoşgeldin! Bir yanda ateş silah Bir yanda bin bir eyvah Bizim bu suç bu günah Affet bizi çocuğum! Çocuğum ağlama Yüreğim taş değil Böyle bir dünyaya İsyanım boş değil! Bir bilsen çocuğum Acımızı bir bilsen Daha neler görürsün Biraz daha büyüsen! Bu bir ekmek kavgası Bu bir emek sevdası Dünya kurtlar sofrası Gözünü aç çocuğum! Çocuğum ağlama Dört mevsim kış değil Yarınlar senindir Umudum boş değil!

Ben bu hayat pazarında Satılacak adam mıydım? Eskimiş bir mendil gibi Atılacak adam mıydım? Ne anladım ben aşkından Can mı verdin sen canından Be Allahsız ben sırtından Vurulacak adam mıydım? Olana bak şu olana Nasıl kandım ben bu yalana Senin gibi bir yılana Sarılacak adam mıydım? Aramadım haklı haksız Sevdim seni hep hesapsız Be vicdansız be kitapsız Ben yanacak adam mıydım? Sorma nasıl gönlüm yanar Sorma nasıl içim kanar Ben bu aşka duvar duvar Yıkılacak adam mıydım? Bilmem gönlün günah der mi? Aşka gelip eyvah der mi? Ben kalbine kör bir mermi Sıkılacak adam mıydım? Bal bulurken zehirinde Gül bulurken dikeninde Ben pişmanlık denizinde Boğulacak adam mıydım? Taşıyorken nehir gibi Yaşıyorken demir gibi Ateşlerde kömür gibi Yakılacak adam mıydım?

Ey yeni aşıklar ey sevdalılar Her gün bu sokaktan geçip durmayın Benim de yaşanmış anılarım var Bana o günleri hatırlatmayın Kimbilir kiminle nerede şimdi Belki de en uzak yerdedir şimdi Tatlı bir masaldı yaşandı bitti Bana o günleri hatırlatmayın Bir zamanlar bizimdi o köşebaşı Anılarla dolu toprağı taşı Hala gözlerimde o son bakışı Bana o günleri hatırlarmayın.

Seninle zamanların en ölmezini yaşamıştık En büyük çemberini çizmiştik mutluluğun En geniş açılarına aşkı taşımıştık beraberce Hatırlar mısın? Yağmurlar yağdırmıştık en kurak mevsimlerde Boy boy umutlar yeşertmiştik içimizde O ne özlemlerdi gizlediğimiz Hatırlar mısın? Bir şarkımız vardı ki en içlisiydi şarkıların Şiirlerim vardı sana okurdum mısra mısra Ve sonra göz göze gelirdik uzun uzun Hatırlar mısın? Sen bensiz ben sensiz az mı ağladık Az mı kaçtık gölgesinden ayrılığın? Tanrıya kaç geceler avuç açtık Hatırlar mısın? Ve neden sonra sarardı yaprakları mutluluğun Ve neden bir bir kuruttuk umutları, özlemleri? Oysa bir ağaçtık dal dal çiçek açan, meyve veren Hatırlar mısın? Öyle ya bir kara tren ayırmaya yetti bizi Bir mendil bile sallayamadım ardından Öylece yalnız, öylece sensin kaldım Hatırlar mısın? Şimdi boş vagonlarda arıyorum seni Anıları yaşıyorum yeni baştan Elimde değil seni hatırlıyorum Bilmem ki sen de beni Hatırlar mısın?

Hani bazı günler küsmüyor musun İçimden dünyayı yıkmak geliyor Duvarlar misali susmuyor musun İçimden dünyayı yakmak geliyor Dünyalar bir yanda aşkım bir yanda Zaman kısalıyor senin yanında Geç kaldım gidelim dediğin anda İçimden saati kırmak geliyor Kimi gün sitemler ediyorsun ya Elini elimden çekiyorsun ya Kapıyı vurup da gidiyorsun ya İçimden dünyayı yıkmak geliyor...

Sevmeyi bilemedin Sevilmeye hakkın yok Gün sayıp beklemedin Özlenmeye hakkın yok! Sevdamla coşmadın ki Dağ deniz aşmadın ki Umutla koşmadın ki Kavuşmaya hakkın yok! Hakkın yok bir tek söze Konuşmaya hakkın yok Taştan farksız o kalbi Taşımaya hakkın yok! Aşk nedir bilmedin ki Sevildin sevmedin ki Mutluluk vermedin ki Mutluluğa hakkın yok! Anlarsın bir gün gelir Bunu her seven bilir Terkeden terkedilir Ağlamaya hakkın yok!

Bu devran hep böyle sürüp gitmez ki Sen de solacaksın günün birinde Aklına gelecek ayrılığımız Pişman olacaksın günün birinde Senin de saçına karlar yağacak Senin de gözüne yaşlar dolacak Elbette kalbini biri yakacak Beni anacaksın günün birinde Ne geri dönecek yolun olacak Ne de tutunacak dalın kalacak Korkarım pişmanlık sonun olacak Yalnız kalacaksın günün birinde