afflicted_

İçimde bir ümit var onun için burdayım, Belki gelirsin diye senin için burdayım Vakit çok geç olsa da, gönlüm mahzun kalsa da, Yine aynı masada senin için burdayım Burada izlerin var Islanmış gözlerin var Verdiğin sözlerin var Onun için burdayım İnan ki sensiz canım, mutluluğa düşmanım, Affet beni pişmanım demek için burdayım Elini elime alıp öylece bir an kalıp, Sana son kez sarılıp ölmek için burdayım Burada izlerin var...

Hasret dağları sardı Sen farkında değilsin Son umut sende kaldı Sen farkında değilsin Böyle sessiz duruşun Umursamaz oluşun Yüreğimde bir kurşun Sen farkında değilsin Bilmiyorsun tutkumu O kaybetmek korkumu Bölüyorsun uykumu Sen farkında değilsin Gözlerim ufka dalar İçimde volkan yanar Senin için ölen var Sen farkında değilsin Bir çılgının yolunda Ben, sen oldum sonunda Herkes bunun farkında Sen farkında değilsin.

Kapımın zilini söktüm Gelen sen değilsin diye! Bütün perdeleri örttüm Geçen sen değilsin diye! Eşime dostuma küstüm Selamı sabahı kestim Nasılsın diyene sustum Soran sen değilsin diye! Doydum acılara doydum İçimi hasretle oydum Dudağıma yasak koydum Öpen sen değilsin diye! İçimde dağlar devirdim Mutluluğu yere serdim Gülen yüze yüz çevirdim Gülen sen değilsin diye! Şaşırıyor her postacı Bakıp bana acı acı Açmıyorum mektupları Yazan sen değilsin diye!

Bana bakıp bakıp ağlama sakın Bu sonu isteyen sen değil miydin? Ne kadar belliydi o gün maksadın Gitmemi isteyen sen değil miydin? Susuz rakı gibi yakma içimi Bu pişmanlığın bir sigara içimi Günah senin, kendin yaptın seçimi Git artık, git diyen sen değil miydin? Suç benim mi söyle aldırmıyorsam Maziye dalıp da yıkılmıyorsam Şaşırma sen gibi ağlamıyorsam Kalbimi taş yapan sen değil miydin? Zaman mı bu aşkı söndüremedi Hasret mi acını dindiremedi Sevdam mı sevdanı bitiremedi Unuturum seni diyen sen değil miydin? Başın dumanlı mı yoksa sarhoş mu Bak geriye döndün gönlün bir hoş mu Başucunda yerim hala bomboş mu Doldururum diyen sen değil miydin?

Sendin son durağı umutlarımın Seninle güzeldi bu yer, bu dünya Gönüllü mahkumdum kirpiklerine Ne desem boş artık, sen de gittin ya! Paslanmaz kilitler vurdun gönlüme Bitti o heyecan, bitti o rüya Yine başbaşayım kendi gölgemle Ne desem boş artık, sen de gittin ya! Bir ben sindiremedim yokluğunu Aslında tükendin, sen de bittin ya! Bir hasretin kaldı bende hepsi bu Ne desem boş artık, sen de gittin ya!

Zamana yükleme bütün suçları Yalnız zaman değil sen de değiştin Hatırla mazide kalan yılları Yalnız zaman değil sen de değiştin Sen ki yüreğimde en kutsal düştün Sen ki herşeyimdin aşktan da üstün Ne çabuk bu devrin çarkına düştün Yalnız zaman değil sen de değiştin Günlerdir gözümde çatık kaşların Kar gibi buz gibi son bakışların Birşeyler gizliyor bu kaçışların Yalnız zaman değil sen de değiştin

Sen başkasın Gülerken başka Küserken başka Susarken başka Sen başkasın Konuşurken başka Öpüşürken başka Sevişirken başka Hem de herkesten başka Ama benim aşkım Bambaşka!

Bırak ellerimi Üç satır yazacağım Üç satırda sen!.. Bırak gözlerimi Dört yana bakacağım Dört yanda sen!.. Bırak yüreğimi Bin kere seveceğim Bin kerede sen!..

Bir sarı fırtına koptu gönlümde Yoluma çıktığın o gün sarışın En deli ateşler yandı içimde Gözgöze geldiğim o gün sarışın Engeller duvarlar koptu yerinden Günahlar yasaklar silindi birden Öyle kopardın ki sen beni benden Sana rastladığım o gün sarışın Belki bir tesadüf belki mucize Bir tek sen getirdin gönlümü dize Bir başka duyguyla geldim yüzyüze Sana bağlandığım o gün sarışın

Tanrıdır can veren kul ona borçlu Ben de bu sevdayı sana borçluyum Bu boynumun borcu, bu gönül borcu Ben bu mutluluğu sana borçluyum Dağlarda yol olsam seni beklerim Ömrümü verseler sana eklerim Seninle gül açtı tüm dileklerim Ben bu mutluluğu sana borçluyum Ne böyle sevildim, ne böyle sevdim Aşkın böylesini senden öğrendim Adına yazılı gönül senedim Çünkü ben bu aşkı sana borçluyum

Bir dal gibiydin İnceciktin Körpeciktin Gözlerin şarkılar kadar hazin Ellerin duygularım kadar narin Bence Salihli'de bir çiçek Bence Salihli'de tektin Ne var ki Parmağında bir yüzük Ne var ki Omuzlarında ağır bir yük Tutsaktın Yasaktın Unutmaktan başka Ne yapacaktın Ah benim Salihlilim Kötü talihlim...

Ey benim doğmayan sabah yıldızım Geceler mi uzak sen mi uzaksın? Ne zaman bitecek bu yalnızlığım Umutlar mı uzak sen mi uzaksın? Bil artık sabrımın sabrı da bitti Seninle gelen aşk sensiz terketti Çalmadın kapımı çalmadın gitti Ellerin mi uzak sen m uzaksın? Sen misin 'ben miyim' kimmiş yalancı Nasıl yaşarız biz bize yabancı Böyle bir ayrılık ne kadar acı Yolların mı uzak sen mi uzaksın? Dilime marş ettim eyvahlarımı Söyle de bileyim günahlarımı Işıksız bıraktın sabahlarımı Gözlerin mi uzak sen mi uzaksın?

Dünya pazarını dolaştım durdum Dikenler gül oldu para deyince Yıllanmış nefretler bir anda bitti Ateşler kül oldu para deyince Ortada ne engel ne dağlar kaldı Ne aşılmaz yollar ne çöller kaldı Öfkenin yerini alkışlar aldı Düşmanlar dost oldu para deyince Bir eski masalmış şeref, itibar Böyle bir düşman ne işe yarar Gördüm ki herşeyin bir fiyatı var Krallar kul oldu para deyince.

Bu şehirde son gecem Beni son kez sarsaydın Gitmezdim bir meçhule Yanımda sen olsaydın! Gözümde duman duman Hayalindir son kalan Yenmezdi beni zaman Yanımda sen olsaydın Akmazdı gözyaşlarım Çatılmazdı kaşlarım Olmazdı yanlışlarım Yanımda sen olsaydın! Duvar duvar yıkıldım Hançer hançer vuruldum Ben böyle mi olurdum Yanımda sen olsaydın Ne ateşe ne küle Ne denize ne çöle Düşmezdim böyle dile Yanımda sen olsaydın Hasretle çağlamazdım Gönlümü dağlamazdım Gülerken ağlamazdım Yanımda sen olsaydın!..

Kemal'in gemisinde gitti sarıldığım umutlar İsyanım şimdi Hamit'in Makber'indedir! Ağlasam sesimi duyar mı mısralarında Orhan Veli? Dokunabilir mi gözyaşlarıma inceden? Ya Cahit! Bir teselli verir mi Yaş Otuzbeş'inden? İşte eteklerimde bir yığın gümüş yaprak İşte Haşim bakıyorum semaya ağlayarak! İçimde çaresizliğin binbir ahı İçimde en korkunç yalnızlıklar Fikret'im bu gecenin de olur mu sabahı? Bir el var sonsuzluğa alıyor beni Bir el var çekiyor beni anılardan Ya o karanlığı bölen sesler Uğultular, akisler, gölgeler Nerdesin? Nerdesin? Tecer! Bak! Bu resme nasıl imrenmedeyim Sanırım ki gülüyor! Hani o saadetten bile yoksunum şimdi sen kadar Ama öyle ya Akif'im Değil yalnız dostlara, sevgililere, analara Daha nicelerine kucak açar bu topraklar! Yummak ne çare elleri göğe doğru Söyle hangi gerçekte bunca yalan var? Acımı binlerce şiirin anlatamaz Ümit Yaşar! Ama gel gör ağlayamıyorum gönlümce Gel gör şuramda nasıl bir yara kanar Zira; boş değil bu ağıt bu şarkılar 'Ağlarsa anam ağlar, gayrısı yalan ağlar...'

Her nereye baksam sana benziyor Öldürür bu şehir, beni öldürür Çıldırmak iş değil, deli ediyor Öldürür bu şehir, beni öldürür! Çekil de git diyor içimden bir his Dört yanım karanlık dört yanım is Seni mi saklıyor bu duman bu sis Öldürür bu şehir beni öldürür! Nereye sarılsam taş gibi ağır Bu şehrin yüreği, kulağı sağır Ya beni kurşunla ya beni çağır Öldürür bu şehir, beni öldürür! Senden bir eser mi bu çatık kaşlar Bu gülmeyen yüzler, bu mağrur bağlar Bir insan bir ömrü böyle mi yaşar Öldürür bu şehir, beni öldürür! Sen gittin kurudu bütün çeşmeler Işıklar kesildi karardı her yer Sanki yas tutuyor benle beraber Öldürür bu şehir, beni öldürür!..

Ecelim zamansız gelirse bir gün Ona bu şarkımı dinletiverin Bu en son dileğim, en son sözümdür Ona sevdiğimi söyleyiverin Benden başkasına gitmiş olsa da O güzel aşkımız bitmiş olsa da Üstünden mevsimler geçmiş olsa da Ona sevdiğimi söyleyiverin Sonu hiç gelmeyen bir roman gibi İçimde sönmeyen bir volkan gibi Yazılsın bu sevdam bir destan gibi Ona sevdiğimi söyleyiverin

Kaşlarında kalem Dudağında salem Sosyetik olmuş haspam Of ulan of! Ahmed'in de bir Leyla'sı var Kibar Leyla'sı Tango Leyla'sı Haspam aklı sıra Yıldızlar kadar uzak benden Varsın uzak olsun Komşu kızı o Onun sosyetesi varsa Agop'un meyhanesi de bizim için Of ulan of! Yaşken eğmediler beni Kibar konuşmasını Dans etmesini öğretmediler bana Bir 'selamın aleyküm' demesini bilirim gelince Bir de 'eyvallah' demesini giderken Selam verdik 'bonjur' dedi Göz kırptık 'yes' dedi Kes dedim kes Ulan ne anlarım ben bu lisandan Bir sosyete Bir kibarlık tutturmuş gidiyor Gidiyor ama nereye Bıçağın ağzı gibi inceldi sabrım Dinamit gibiyim Ha şimdi patlayacağım Ha birazdan Ulan ağaçkakan mısın nesin be Delik deşik ettin tutkularımı Kafamı bozma kız kafamı bozma Alırım aşağı façanı Of ulan Of Ulan beyefendiler Ulan sosyetik züppeler Anam avradım olsun Topunuzu bir şişe rakıya değişirsem eğer Hey Agop Ne oldu bizim çilingir sofrası Gönder dedik yarım Leyla partilerde Biz meyhanelerde kafayı bulalım Ha eskilerden bir şarkı çal amanı bol olsun Of ulan of Kavanoz dipli dünya of Sen yok musun...

Hasretin bir yangın avuçlarımda Ayrılıp gittiğin o günden beri Ararım gölgeni boş duvarlarda Ayrılıp gittiğin o günden beri Sensiz diken oldu başımda yastık Mutluluğu hangi dolaba astık Odamda ne varsa yüzleri asık Ayrılıp gittiğin o günden beri Bu nasıl bir duygu bilemiyorum Kimseye ayrıldık diyemiyorum Adını kim sorsa eziliyorum Ayrılıp gittiğin o günden beri

O gece sen gidiyordun Yıldızlar bir bir düşüyordu Günlerden bir yaz gecesi Ama kalbim üşüyordu O gece sen gidiyordun Bir aşk daha bitiyordu Buz gibiydi ellerin Ayakların titriyordu O gece sen gidiyordun İçimde dağlar yıkılıyordu Sanki bütün mermiler Üzerime sıkılıyordu O gece sen gidiyordun Yollar sana küsüyordu Yüreğimde bir ihtilal Dudaklarım susuyordu O gece sen gidiyordun Oysa gölgen duruyordu Kimsesizdim pencereme Binlerce sen vuruyordu O gece sen gidiyordun Yeni bir son başlıyordu Gururum direnişte Duygularım çıldırıyordu O gece sen gidiyordun Bütün denizlerim yanıyordu Böyle bir ayrılığa Ölü kuşlar ağlıyordu O gece sen gidiyordun Ama kimse bilmiyordu Olacak şey miydi bu Dünya hala dönüyordu Hayat devam ediyordu!

O yüreği sevmekten yaralı Şiire aşık bir insan O da herkes gibi Payını almış dünyadan Kimi gün ağlamış, kimi gün gülmüş Kimi gün vurulmuş, kimi gün düşmüş Taş olmuş susmuş Kuş olmuş uçmuş İncinmiş, kırılmış, küsmüş Kimini deliler gibi sevmiş Yıldızlar gibi yüceltip övmüş Kiminin yüzüne tükürmüş, sövmüş Bir kere yaşamış, bin kere ölmüş Şimdi 'bir avuç gözyaşı' 'Bir demet şarkı' Ve bir de bu 'uykusuz şiirler' Ardından kalan... İşte son perde İşte son sahne İşte

İnsanlar sevmeyi unuttu mu ne? Ve de gülmeyi... Başımı kaldırsam kan görüyorum Yoksa kin Peşimde gölgesi binlerce hasretin Ne sıcak bir merhaba Ne de bir tebessüm Kalmamış izi mutluluğun ve sevincin Oysa biz hala yaşıyoruz Bilmem ki niçin?..

Kaç kere yaşadım ben bu romanı Ne zaman sevdimse ayrılık vardı Hep kendim kuruttum gözyaşlarımı Ne zaman sevdimse yalnızlık vardı Sen de git, bırak git, beni düşünme Kader de, hayat de boşver üzülme Alıştım hasretin her türlüsüne Ne zaman sevdimse ayrılık vardı Alıştım kaderin her cilvesine Ne zaman sevdimse yalnızlık vardı Yaşamadım gitti gönül tadında Nelerden vazgeçtim senin uğrunda Seni de kaybettim yol ortasında Ne zaman sevdimse karanlık vardı Ne zaman sevdimse pişmanlık vardı

Giderken ne büyük sözler etmiştin Ben hiç unutmadım senden ne haber? Ölsem de bu sevda bitmez demiştin Ben aynı aşığım senden ne haber? Dönüşü olmayan yolda mı kaldın? Dağların ardında çölde mi kaldın? Yoksa yabancı bir kolda mı kaldın? Ben aynı yerdeyim senden ne haber? Ağladığın günde mendilin oldum Karanlık gecende kandilin oldum Aşığın, esirin, sevgilin oldum Ben aynı sevdalı senden ne haber? Uykusuz şarkılar dudaklarımda Sigaram ters dönmüş parmaklarımda Gözyaşım kurumuş yanaklarımda Bu gecem de böyle senden ne haber?

Meyhane de yetmiyor ille de o olacak Gel de burdan çıkalım belki görürüm onu Meyhane bile sarhoş, yıkıldı yıkılacak Elbet burda olacak ben gibilerin sonu. Çok ciddiyim arkadaş dağıtmadım dağıtmam Gel de bir yol bakıverelim belki görürüz ne dersin? Yarası çok derinden unutmam, unutamam Yalvarırım bulalım da kalbimin kanı dinsin Elamsı gözleri var, sapsarıdır saçları Sen önden gideceksin görmesin bu akları Belki, belki sevdiği vardır tertemizdir aşkları Vazgeçelim arkadaş dönelim mi ne dersin? Efkarlandı efkarım bir sigara versene Neden ağlamaklısın artık biraz gülsene Ben zaten hep böyleyim değişmedim kaç sene Bugün içkiler benden içelim mi ne dersin?