İniyor güzellik dağlarının

Esmer akşamlarından,

Yalnızlıgının ve yalanlarının

Karanlık uykusuzluklarına.

Ellerinde yapma çiçekler

Çiçekler yalana ve ölüme yakın

Kadının sakladıklarının

Günlere gecelere bölünmüş

Üşümüşlüğü

Bakın

Sizlerle,

Yapma çiçeklerle örtülmüş.

Yapma çiçekler

Kadını kırmayın, rahat bırakın.

Yapma çiçekler

Solan renkleriyle ellerinde kadının

Bunu bilmeyecekler.

Yapma çiçeklerin renkleri soluyor

Kadının ellerinde

Ah o çılgın renkler

Kadının gözlerinde

Soldukça kadın daha da esmer

Zeka ile düşersen kavrulursun.

Akil ile düşersen çıldırırsın.

Duygu ile düşersen gülünç olsun.

Aska düşmezsen kalabalığa karışırsın, ezilirsin.

Sersem sersem bakınıp durma bir yol seç.

Ağlamak

Bazı acılarda yetmez

Bazı ölümlere

Örtüsüdür bazı acıların

Örter, örtülmez

Savunur bir süre

Ağlayanlar sevinmeli

Sevin ağlıyabiliyorsan

Acılar art arda dinmeli

Durur bir nöbetçi gibi

Durur bir bekçi gibi

Zamana gülmeli-gülmeli

Sevin ağlıyabiliyorsan

Unutmanın kardeşidir ağlamak

Uyur uyanır yatağında duyguların

Düşüncenin kucağında hep çocuktur

Ağlamak

Hele sen de bir bak hayatına.

Daha dün doğmuşuz sanki

Yeni okula başlamışız

Yeni sevmişiz

Öyle çabuk geçiyor ki günler

Hele sen de bir bak hayatına

Yarın bitecek sanki her şey

Yarın ölecek gibiyiz.

Daha doymamışız yaşamasına

Günlerimiz dün bir, bugün iki

Sakın bir şey bırakma yarına

Yarın yok ki.

Dört yanımız başkalarından.

Aynı önemli kapıdan giriyoruz,

O eski, o beyaz kapıdan.

İlkin yıllar üstünde

Bizi ayıran bir dünya vardı, adımıza kurulu.

Burada yıldaşlarımız soyunup-giyiniyor,

Bilinik kılıyor birbirimizi.

Bir hastalık bulaşıyor anlamlarımıza,

Büyümsümeye vardırıyor yinlerimizi.

Ben sınırlanıyorum göz göre göre,

Kardeşleşmemiz ayrıklaşıyor,

Kopuyor kan.

Sen konuşmadan duruyorsun senelerce karşımda.

Kalımsız bir anıtsın gençlikten, kitapsızlıktan.

Başkalarından bir adadayız,

Dört yanımız biz gibi insandan.

Aynı önemsiz kapıdan çıkıyoruz,

O eski, o kırmızı kapıdan...

Şimdi bütün susmalar bir odanın içinde..

Anlatmaya bir sözcük, bir bakış arıyorlar,

Önce sakladıkları, bir adamın içinde.

Sevgisiz bir bağlılık...

Bu, insanı yaşaya yaşaya öldüren bir yaşamda sürükler.

Sevgiyle bağlılık...

Bu insanı öldüre öldüre yaşatan bir yaşamda sürdürür.

Şimdi bilen yok, nerede oturuyor.

Köyün delisi Hüzün, yalnız kaldı yollarda

Adam-adam, sınıyor, arAyor yoldaşını..

Kıskandıran özlemi, yüzünden okunuyor.

Görünüp siliniyor o gündenberi.

Sevinç bin an gözlerde, dudaklarda.

Yerini sevgilisi Hüzün'e bırakıyor.

Sevinç'se, uzaklarda, hep uzaklarda..

Şöyle bir görünüyor, hemencecik uçuyor.

İşte o günden beri gözlerde, dudaklarda

Hüzün, aramaktadır yitik yavuklusunu.

O günden beri Sevinç yerinde durmaz

Ve kişiliğini ararken uzaklarda

O günden beri kimliksiz hüzün olmaz

KELİMELER...

Yarıda kalmış aşklarının hesapları içinde

Denizlere açıldı içimizden biri

Niçin gittiğini söylemeden.

Doyulmamış arzularla doluydu yelkenleri.

Yıpranmış kelimelerin verdiği güvenden.

Bulacak sanıyordu yenilikleri.

Her an bir yeni su vardı,

Her yeni suda bir yeni an.

Deniz, dalgalarıyla gösteriyordu dışından

Yaşananla düşünülenler arasındaki farkı.

Bitmeyordu köpüklerle renkler

Bir başka damlada, bir başka ışıkta başlamadan.

Gözlerinin önünde bir oyun,ardında bir oyun.

Dışında ne varsa yeni, ne varsa gerçek.

Yeni manzaralarla gelen yeni duygular

Hani, eski keLimelerle olmasa

İnsanın ömrünce devam edecek.

Gözlerin önünde bir oyun, ardında bir oyun.

Anladı, ölmekle yaşamanın birleştiği noktada

Yeni rüzgârlarla esen yeni korkulara

Yeniliklerini bağışlamayan kelimelerin

Nasıl düşman sığınaklar halinde direndiğini.

Anladı, bütün olmuşlarla olanların

Ve bütün olacakların

O kelimelerin içinde

Kendisine varmadan eskidiğini

Su sohbetinizi dinler gideriz

Coştukça şarkılar, türkülar, sazlar

Rakı mı, şarap mı, içer gideriz

Geçse de umudun baharı yazı

Gözlerde kalıyor yaşanmış izi

Kimseler kınamaz burada bizi

Ne varsa hesabı öder gideriz

Söyleyecek sözü olan anlatsın

İsterse içine yalan da katsın

Yeter ki kendinden, bizden söz etsin

Yalanı doğruyu sezer gideriz

Neler gördük neler bu güne kadar

Daha gidilecek yerlerimiz var

Bizi buralarda unutamazlar

Kalacak bir türkü söyler gideriz

Sevgiye var olduk sevdik sevildik

Kavgalara girdik öldük dirildik

Bir anlam fırını içinde pistik

Anlamlı güzeli sever gideriz.

Bana yaşadığın şehrin kapılarını aç

Sana diyeceklerim söylemekle bitmez.

Yıllardır yaşamımdan çaldığım zamanlar

Adına düğümlendi.

Bana yaşadığın şehrin kapılarını aç,

Başka şehirleri özleyelim orada seninle.

Bu evler, bu sokaklar, bu meydanlar

İkimize yetmez.

Özdemir Asaf

Benim en sevdiğim söz , senden duyduğum ben'dir .

Hep yinelediğim söz , sana koyduğum ben'dir .

İyi olmak adına bilgiç olmak istemem ,

Seni sen'lediğim söz , bir-bir oyduğum ben'dir

İlim-ilim diri gelse,

Sözün-sözün eri gelse

Dimdik, yalın dursa ya.

Gözüm-gözüm akılardan,

Duyum-duyum takılardan,

Uzak, yakın yakılardan

Duru-duru baksa ya.

Soğuk olsa, dese ısıt,

Karanlıksa, dese işit,

Buram-buram dese ışıt,

İçin-için varsa ya.

Birim-birim yanaş olsa,

Dirim-dirim söyleş olsa,

Adım-adım yaklaş olsa,

Can-can, kan-kan baksa ya.

Sular gibi paklayarak

Kuşlar gibi şaklayarak,

Adım dese, çoklayarak,

Güneş-güneş yaksa ya.

Özüm-özüm gözü göze,

Süzüm-süzüm sözü aza,

Düğüm-düğüm bizi bize,

Birden tüme katsa ya.

Bir akşam-üstü pencerenden bakıyordun

Ağır ağır, yollara inen karanlığa.

Bana benzeyen biri geçti evinin önünden.

Kalbin başladı hızlı hızlı çarpmaya..

O geçen ben değildim.

Bir gece, yatağında uyuyordun..

Uyanıverdin birden, sessiz dünyaya.

Bir rüyanın parçasıydı gözlerini açan,

Ve karanlıklar içindeydi odan...

Seni gören ben değildim.

Ben çok uzaktaydım o zaman,

Gözlerin kavuştu ağlamaya, sebepsiz ağlamaya.

Artık beni düşünmeye başladığından

Bıraktın kendini aşk içinde yaşamaya..

Bunu bilen ben değildim.

Bir kitap okuyordun dalgın..

İçinde insanlar seviyor, ya da ölüyorlardı.

Genç bir adamı öldürdüler romanda.

Korktun, bütün yininle ağlamaya başladın..

O ölen ben değildim..

Özdemir Asaf

Hem dalgaların dili seninkinden açık

Ne kadar hatırlatsan kendini boş

Sensiz de seni sevebiliyorum

Hep boş konuşurduk hatırlar mısın, bula bula,

Karşılaştığımız zamanlarda

Sen, sevgiden şımaran çocuk

Ben şaşıran budala.

Ben senin baktığın yönde olurum

Orası için

Bil, gidersen de ağlayacaksın,

Burası için.

Seni öylesine düşündüm ki,

Öylesine, yaşama?dan önce.

Senden başka bir şey yok sanki.

Ama nasıl da varsın derim sana,

Düşüncelerimce.

Seni öylesine, buldum ki,

Öylesine, kendimden fazla.

Yalnız sensin gölgesiz,

Ayrılmamacasına, yanımda..

Akların arasında karan,

Karaların ortasında akınla.

Öylesine istedim ki seni,

Senden önce..

Öylesine, her şeyin içinde,

Öylesine dışında,

Gün, gece.

Seni öylesine yaşadım ki,

İnan..

Artık nereye baktığım belli değil,

Ne yaptığım belli değil,

Vardığım sonrasızlıktan.

Hiç kimsenin kafesine

Koyamayacağı bir kuş..

Kaçmasını öylesine

Uçmasını böylesıne

Unutmuş.

Bir insan sesine

Gelip konmuş.

Bir kelimeye

Bin anlam yüklediğim zaman

Sana sesleneceğim.

Her şarkının götürdüğü yer başka,

Hepsi başka başka sinmiş içime.

Biri, Büyükdereye götürüyor,

Biri on altı yaşımın Kadıköyüne.

Kimse sevgimi bilmez şarkısı

Eskiden ağlatırdı beni;

Şimdi düşündürüyor.

Bir susmayı bakışlarda seslendiren,

Hüzünlü yangınsal aşka döndüren nedir.

Beklemeyi özlemlere süsleyen,

Yalnızlığın kara-ışığını söndüren nedir.

Duyanı ısıtan, kulağını kestiren, güneşe baktıran,

Korkusuzluk denizlerinde yüzdüren nedir.

Saraylarda çılgın eden, kentlerde tek bırakan,

Direklere astırıp üzdüren nedir.

Ne varsa yeryüzünde, ne yoksa

Onunla paylaştıran, böldüren nedir.

Her şeyi, ama her şeyi olağan dışında,

Örneğin bir gülü yeşil gördüren nedir.

Gözlere ışıltılı anlamlar bağlayan,

Yaşamı ölüme güldüren nedir.

Kalabalıklar, kalabalıklar içinden

Kişiyi yüceye sürdüren nedir.

Parça-parça büyümüş bir çocukluğu

Olgunluk aşamalarında yaşatırca öldüren nedir...

Senin içine girdiğim zaman

Dışımda kalıyorsun.

Senin dışından sana bakınca

İçime sığmayorsun.

Sana yeni ulaşan şimdi, eski bir bakışdan gelmedir.

Onun gözü senden öncedir, bir yalnız kalışdan gelmedir.

Senin şimdi duyduğun sıcak yaşamını onaran bu ses,

Çok ölümlü savaşlar kadar zorlu bir yarışdan gelmedir.

Uyku adı altında beni yoklamaz ölüm,

Neleri yaşadımsa uyanıklıkta gördüm.

Uyurken geçenlerin sormadım adlarını,

Kaçı kaça böldümse yaşanırlıkta böldüm..

Uyku adı altında beni yoklarsa ölüm.

Ki ben tüm uykuları hep uyanıkken gördüm..

Neden mi ben kendimin sorardım adlarını?

Anlasınlar diyedir, ben nasıl, nerde öldüm.

Bir gün gelecek

Ölmemiş hiç kimse yaşamayacak

Yaşanmamış hiç kimse

Ölmeyecek

TÜKENMEZ DOLMAKALEM DOLDURULUR,

KIRILMAZ CAM TAMİR EDİLİR YÜZYILINDA

İKİYE KIRILMIŞ BİR ŞEYİN BİR PARÇASI

KONUŞSAYDI

Gülelim, varsın olmasın iten.

Bak alıştık, gülüyoruz,

İnelim merdivenlerden.

Bizi bekleyenler, bizi konuşanlar

Yakınlaştığımızı görsünler

Aralarında.

Biz biliyoruz, ama söylemiyoruz.

Onlar da biliyor.

Ama belli ediyorlar, bildiklerini.

Birincisi böyle sürsün, ikincisi..

Bir daha gelmeyecek, biliyoruz.

Biz biliyoruz olmadığını, ama var demiyoruz.

Onlar da biliyor ikincisini,

Hem olduğunu sanıyorlar,

Ama yok diyemeyorlar ona.

Biz bırakalım bunları,

İnelim merdivenlerden.

Varsın olmasın çeken, aralarında.

Gözlerimizin içine bakalım.

Boyuna unutalım.

Bilinen birşey kalmasın ortada.

Bizi bekleyenler, bizi konuşanlar

Yakınlaştığımızı görsünler

Aralarında.

Bakmayanlar durmasın görenlerin yanında.

Dolaşalım yanyana.

İkiye kırılmamış bir şey gibi,

Aralarında.

Olmadığımızı bilerek anlaşalım olmakta.

Konuşalım, gülelim, yanılalım,

Darılıp barışalım.

Birincisi böyle sürsün dışında.

Yaşayormuş gibi yapalım.

Öyle bir kelime söylesem ki deyorum,

Dışarıda bir başkası kalmasa

Yaşamak değil,

Beni bu telâş öldürecek.

Nasıl biriktirdin

Dedi o

Ve çalışarak mı diye ekledim

Ben

O da

Evet dedi

Nasıl kazandın

Ve aklınla mı diye ekledim

Evet dedi

Sende evet çok dedim

Evet dedi

Benim her şeyim var dedi

Bir şeyin yok dedim

Ne o diye sordu utanmadan

Dedim, bende olan

Taşınmak kadar

Hüzünlü bir kırık yoktur

Bir kopma bir yaralanma

Gizlenmiş bir hıçkırık yoktur

Şarkıları vardır ya büyük olayların

Taşınmanın da bir şarkısı olmalı dedik

Şimdi onu okuyalım

Şarkısını taşınanların

Çocuklar dikkat edin

Bir şey unutulmasın

Mangalın kapağı

Tuz kutusu

Teyzemin başörtüsü

Ihlamur torbası

Sürahinin örtüsü

Kırılmasın dikkat edin

Safran kavanozu

Çocuklar dikkat edin

(Şangır şungur)

Ah kırılmasın

Kırılmasındı

Anneannemin lambası

(Kamyon sesi gelir)

Her şey tamam mı

Her şey tamam

Anne her şey tamam

Tastamam

Ama babamın

Şu pencerede kalan

Bakışlarını

Alamadım bir türlü

Çakılmış köşesine

Alınmıyor alınmıyor

Babamın bakışları

Kırılmıyor da

Yerlere de düşmüyor

Orada

Duruyor hava gibi

Taşınmıyor anne

Babamın bakışları

Taşınmıyor

Desinler boşuboşuna

Güle güle

Dördü ikiye bölenler

İki iki elde ederler.

Alırlar ikinin birini,

Öbürünü bırakıp bana

Nerelere giderler.

Üçü üçe bölenler

Üç bir elde ederler.

Üçlerden bir üç?den;

Alırlar da üçün birini,

Neler düşünürler.

İkiyi ikiye bölenler

İki bir elde ederler.

Hangisidir bir tek,

Öbür bir buna ne der,

Neden belirlemezler.

Biri ikiye bölenler,

Beni sana bölerler,

Seni bana bölerler,

Aşkı sevgiye tam-tam,

Pay-pay bizi bize bölerler.

Kedi kadının yanındaydı,

Kadın gecenin yanındaydı.

Kedi gitti geceye değdi,

Karardı,

Döndü kadına değdi.

Bir kadın portresi belirdi;

Elinde siyah bir gül vardı,

Kucağında kırmızı bir kedi.

Şimdi ben neden mi güler?

Şimdi ben bir başka bana,

Bir başka şimdi'den baktığımdandır.

Şimdi bu müzik neye çalmakta,

Ne var ona böylesine dalmakta?

Uçurumlarla dağlar birbirinden çıkmadır.

Selam verdim, görmedin, ne zaman, şimdi.

O şimdi benimdi, bu senin şimdi.

Şimdilerin kimi güldürür, kimi ağlatır.

Renklerin, seslerin, sözlerin anlamı, ağırlığı,

Kendileriyle ve öbürleriyle duyarlığı, uyarlığı

Bir de uymazlığı, duymazlığı, sağırlığı vardır.

'Bir şulesi var ki şem-i cân?ın

Fânusuna sığmaz âsumânın'

Çok şimdiler Şeyh Galib'in malıdır.

Şimdi buradaydı, nerede, oradaydı, görmedin mi?

Ben ora, sen bura, sen ora, ben bura dendikçe,

Şimdi bir şey olsadır, hem bir şey olmasadır.

'Ne meyle ne nay-ü neyle şimdi,

Gönül eğlenmeyor bir şeyle şimdi'

Şimdisinden Fuzuli uzanmış olmalıdır.

Bir şimdiden bir şimdiye köprü kurarlar

Da balıklar üstünde Yunus deyu geçerler.

Benim çocukluğumdaki yunuslar yuvarlaktır.

'Deryada deryalıklar, suda oynar balıklar,

Ne bu sevdâ olaydı, ne de bu ayrılıklar'

Çocukluklar çocuklardan azdır.

Ne olacak şimdi, ne olmuşdu, komşuda yangın çıkmışdı,

Sönmüştü, külleri uçuşmuşdu, basıma yağmışdı.

Bu çizgiler, bu aklar, o anı yangınından kalmadır,

Ne olduysa için-için ve neler de olmadıysa,

Hiçbir zaman demedimdi bir hiç için.

O konak asıl şimdi yanmaktadır.

Eskiden hep giderken olsam derdim,

Bilmediğim oraları özlerdim.

Nedir dönerken, nedir akşam

Bilmezdim, bilmeden gülerdim

Başka, hep başka bir yerde olsam.

O gelir beni bulur derdim.

İçinde neler olup olmadığını düşünmeden,

Evlerin, evlerin arasından geçip giderdim.

Unutulmamak savaşımında

Anlayorum biz yaşlıların

Çirkin kalan

Haklı direnişlerini

Anlamsızca

Gençleri güzel kılan

Az deneylerinde

Haksızca.

Sana bu güzellikler bizden kalsın,

Bugünlerden bir şeyler bizden kalsın..

Senden almak isterler, bizi söyle;

Geleni bize gönder, bizden alsın.

Bir gün sözlüğü açtım, ŞEY nedir diye baktım;

Gördüm filozoflarla düşüp-kalkan bir kadın.

Ardından dediler ki sonra okuduklarım:

Bugün duruşması var ağır-ceza?da onun;

- O, kimseye yaar-olmaz, ama inanma sakın -

Sığınmış, yatağında uyuyorken, dostunun

Ortağıyla, bir-olup, dostunu vuran kadın.

Hey benim koca kafam.

Tadlar ağzımın içindedir,

Duramaz.

Sesler kulaklarımın derinliğindedir,

Uçamaz.

Kelimeler dilimin ucundadır,

Kalamaz.

Hey benim koca kafam.

Altmış iki santimlik başım..

Saçlar sakallar içinde,

Erkek omuzlar üstündedir.

Bir bedenim var ki,

Merd sevgiler peşindedir.

Aşklar içimde,

İnsanlar yanımdadır.

Hiç biri uzaklaşamaz.

Demir gibiyim onlarla.

Yok etmek isteyen yıkamaz.

Bak yüzüme, bak sözüme,

Dünya kaçtı gözüme;

Çıkamaz.

Sana ben anlatırdım

Şarkıların dilini,

Sen burada, sen burada olsaydın,

Gelirdi kulağına,

Unuttukça mutluyum,

Mutluyum unuttukça

Derdi bir ses, sıcacık..

Ama ben mutluluğa

İçimden inansaydım.

Güler, gülümser bir şakacı,

Güldürür,düşündürür,

Arada-bir durur, gözleri dalar,

Neler söyler, neler susar..

Yoksa, çok acı bir şakayı

Şakadan da olsa,

Çok yalın bir karanlığa mı saklar..

Oynadığı oyunsa,

Yaşamda oynadığı,

Oyununu mu yaşar..

Oyunda yaşadığı,

Yaşamını mı oynar..

Yaşarcasına, oynarcasına.

Öyküler anlatır olmuşcasına,

Sonunu mutlu bağlar,

Gider evinde ağar.

Yaşam?a sarışın girişin, nasıl maviydi.

Değil mi, söyle, öyle değil miydi.

Denizde bir yangın ipi koptu, birden.

O ipi kesen, senin bu ellerin miydi.

Bir insan olsun

Olsun da burada

Bir insan olsun

Orada

Nerede olursa olsun

Bir insan

Gitse olsun, kalsa olsun

Giderse olan, gitmezse duran

Aranır bir insan bir insanı

Arar bir insanı bir insan

Söylenemiyor çok şey

Susmadan

Cıvıl cıvıl

Ötüyordu deyecektim

Küfür küfür

Esiyordu deyecektim

Işıl ışıl

Yanıyordu deyecektim

Püfür püfür

İçiyordu deyecektim

Şıkır şıkır

Oynuyordu deyecektim

Kütür kütür

Oluyordu deyecektim

Hışır hışır

Soluyordu deyecektim

Patır patır

Düşüyordu deyecektim

Baktım anlamayacak

Hışır hışır durma dedim

Kirli eller daha temiz.

Temiz elli

Kirli gönüllerden.

Ne dersiniz?

İnanmadığım oran'da,

Sen varsın diye,

Olacağım, orada.

Birisi gelse,

Bana candan bir şey verse,

Ben de alsam;

Ne iyidir

Onun ve benim için.

Birisi gelse,

Bana bir söz dese,

Ben de anlamasam;

Ne kötüdür

İkimiz için.

Birisi gelse,

Benden bir şey çalsa,

Ya da saklasa;

Bu yıkımdır

İkimizden birisi için.

İkimiz de herkes gibiyiz.

Neden kendi bakışlarını bırakıp

Yapmacık gözlerle bakar,

Neden çerçevesini bozarsın dudaklarının.

Allı pullu tavırlara kim kanar.

Söz aramızda,

İkimiz de herkes gibiyiz

Çırıpçıplak olduğumuz zaman.

Yinlerimiz doğru söyleyor,

Elbiselerimiz yalan.

Köpek gibi, kanlar içinde

Dönüp susabilir misin,

Kavgadan, aşktan, umuddan.

Hayvanların en güc'lüsü insan.

Çünkü korkmasını da bilir,

Kavgadan, aşktan, umuddan.

Sen bilir misin, bilir misin sen

Korkmasını, korkuyu, korktuğunu,

Söyleyebilir misin korkmadan.

Kavgadan, aşktan, umuddan

Dönüp susabilir misin sen..

Sen, hayvanların en güc'lüsü insan!

İp der ki ipin ucuna:

İpin ucunu sakın kaçırma..

Uçurtma?dan sorumluyuz.

Uçurtma der ki kuyruğuna

Havaya kuyruk sallama

Çocuklardan sorumluyuz.