Duydun mu ?

Bir çöplükte iki horoz

Öter olmuş vay başıma!

Aşk alevi cana gelip

Tüter olmuş vay başıma!

Aciz kalmış demir bilek

Kula kulluk etmiş yürek

Er bildiğim fistan etek

Öper olmuş vay başıma!

Kader saymış bu yazıyı

Kurt yapmış körpe kuzuyu

Korkutmuş tavşan tazıyı

İter olmuş vay başıma!

Bildiğim güller ayrı renk

Kalmamış güllerde ahenk

Zemheriyle olunca denk

Yeter olmuş vay başıma!

Bulandı bu yürek suyu

Bu huy aslı'nın mı huyu

Hem Mecnun'dan hem Kerem'den

Beter olmuş vay başıma!

Sözüm meclisten dışarı

Bozulmuş gönlün ayarı

Kumarbazı aşk diyarı

Üter olmuş vay başıma.

Yutar olmuş vay başıma...!

M. Levent ÖZGEÇ

‘Mısralar da Ağlar Kitabından’

Not : Ben sevgimi ve saygımı sadece 14 şubat ve 8 Mart tarihlerine sığdıramam…

Ya siz..?

kaleme alınmıştır.

Mekanın cennet olsun anneciğim.

Sevgi ve saygılarımla?

- - - ANNEM - - -

Gönül sarayımdan bir yıldız kaydı

Buralar hiç sensiz olmuyor annem !

Yüreğim baharı kara kış saydı

Gönlümde bu yerin dolmuyor annem !

Anılar aklıma gelince hele,

Takılır kalırım çıkmaz bir yere,

Mutluluk peşimden gelse de bile,

Yüreğim huzuru bulmuyor annem !

Bak çaresiz kaldık sensiz olunca

Gönüllerde hüzün adım boyunca

Kimlere ne desem seni sorunca

Söylemeye dilim varmıyor annem!

Kimseler yaramı sarmıyor annem..!

Annem?

M.Levent ÖZGEÇ

o gece kaleme alınmıştır?Saygılarımla

- - - MEKTUP - - -

Nasıl da yazarsın sen bu mektubu

Okurken gözümde yaş' mı bıraktın!

Boğazımda lokma düğümlenirken

Soframda bir katık aş' mı bıraktın!

Bu mektup bir hüzün,hüsran haberi

Doldurdu gönlüme elem,kederi

Bir nisan akşamı yıktın sen beni

Baharı görmeden kış' mı bıraktın!

Sardı bedenimi garip düşünce

Yıkılırmış insan böyle sevince

Başımı taşlara vursam delice

Sen bende bir akıl baş' mı bıraktın!

Bu mektup kalbime bir hançer oldu

O gülen gözlerim kan ile doldu

Kuşlar bile artık dalına kondu

Tutunacak bir tek dal' mı bıraktın!

Ben senden yoksunum akıl da benden

Gururum elvermez peşinden gelsem

Canıma kıyıp ta ölmek istesem

Tetiği çekecek güç' mü bıraktın!

İşte bu yüzdendir çaresizliğim

Bu yüzden hayata isteksizliğim

Kanıma dokunur bu kalpsizliğin

Artık söyleyecek söz' mü bıraktın!

Sevdanın yerine köz' mü bıraktın..!

M. Levent ÖZGEÇ

Mısralar da Ağlar Kitabından

Karşıma çıkmaya yol aramayın !

Maziden çok anı devirdim artık

Gönlüme akmaya yıl aramayın !

Yıllarca gönlümle baş başa kaldım

Avutup ben beni hayale daldım

Selam değmeyenden selamın aldım

Gönlümü çalmaya dil aramayın !

Ne umutlar vardı döndüler gama

Elem keder içtim hep kana kana

Artık vakit çok geç dönmem o yana

Benden tutunacak dal aramayın !

Benden tutunacak dal aramayın ..!

M. Levent ÖZGEÇ

Gözyaşım akacakmış,nereden bilecektim !

Kurduğum aşk mabet?in,yanı başında duran,

Çakallar yıkacakmış,nereden bilecektim !

* *

Maziye dalıp gittim,boş hayaller kurarak,

Viran olan gönülden,ne hesaplar sorarak,

Gördüğüm kabusları,hep karşımda bularak,

Duranlar bakacakmış,nereden bilecektim !

* *

Sevgi,saygı neymiş ki,karıştırıp adabı,

İnat edenlerin de,olmadı ki muradı,

Bilek bükülmez amma,başıma bu çorabı,

Örenler bükecekmiş,nereden bilecektim !

* *

Göz yaşım damladıkça,solan ümit bağları,

En güzel anılarım,oldu hüzün dağları,

Ansızın boşaltınca,aşk?a kızgın yağları,

Başımdan dökecekmiş,nereden bilecektim !

* *

Haziran?a kış dendi,baharıma zemheri,

Ne diyeyim bilmem ki,işte aşkın eseri,

Bu şirrete ben selam,verdiğim günden beri

Üstüme çökecekmiş,nereden bilecektim !

???????????..Nereden bilecektim..!

M. Levent ÖZGEÇ

isterim.Bana gitme,beraber gideriz der.Bir müddet sonra kalkıp

beraber gideriz! Gideriz ama;Giderken de kalemimden,yüreğimin

emriyle bu satırlar dökülür !

Kanımızla aldık,Vatan topraklarını,

Ancak kanımızı verir,çeker gideriz !

Vatan?ıma ,yan gözüyle bakanın,

Bir an,yüreğine,çöker gideriz !

* * *

Baksam;Yan gözüyle biri bakıyor,

Emeli sel olmuş,kalpten akıyor,

Bilmez ki bu emel,yürek yakıyor,

Son damla,kanını,döker gideriz !

* * *

Baksana,yüreğin,kaş çatışına

Baksana bayrağın,şahlanışına,

Baksana sevdamın,Vatan aşkına,

Sanmayın bu boynu,büker gideriz !

* * *

Düşerken yollara,gönül seslenir,

Seslendikçe,Vatan?ına yaslanır,

Deli gönül,sevdamızla uslanır,

Bu aşk şerbetinden,içer gideriz !

* * *

Yollar varsın,uzak olsa ne çıkar,

Her köşesi,tuzak olsa ne çıkar,

Bu nefesler,azap olsa ne çıkar,

Yollar bizim,yine seçer gideriz !

* * *

Emanettir bu aşk,bana Atamdan,

Biz ne canlar verdik,göz kapamadan,

İsteyen de vursun,şimdi arkamdan,

Bu uğurda kefen,biçer gideriz !

* * *

Boş hayale düşsen,olur mu niyet,

İstersen niyetin, sen şikayet et,

Vatan?ımla evli,bu Cumhuriyet

Dere,tepe demez,uçar gideriz !

* * *

Ne korkum olacak,fani canımdan

Ben de yazdım işte,bir kaç anımdan

Üstüme örtülen,benim kanımdan

Ay yıldızlı bayrak,açar gideriz!

????????.....Açar gideriz..!

M. Levent ÖZGEÇ

Bir kaç yılın içinde dünümü arattılar !

Karanlıklar içinde gözüm dalarken yola

Dört duvarın dibinde önümü arattılar !

Dönüp baktım maziye halime gülüyordum

Düşünüp o günleri deli miydim diyordum

Yollar kapanmış artık çıkmazda gidiyordum

Şaşırınca yolumu yönümü arattılar !

Nefsine yenilince dost görünen zalimler

Gözyaşıma ağladı yarınımdaki dünler

Gönlümdeki feryadım mısralarımda inler

Aklıma düştüğü an günümü arattılar !

??????????..Günümü arattılar...!

M. Levent ÖZGEÇ

Bu şirket dilime düştü bak yine !

Ne bir günüm oldu,ne de bir anım

Bu şirket dilime,düştü bak yine !

Damat diye alıp,gelin yapmışlar

Doğru deyip,hep yanlışa sapmışlar

Birde buna,ilah gibi tapmışlar

Bu şirket dilime,düştü bak yine !

Sürü sepet,tek bir yola düştüler

Marifet sanarak yollar aştılar

Bilmezler ki insanlıktan şaştılar

Bu şirket dilime,düştü bak yine !

Yollar yakın olsa gönül uzakta

Gidilen yolların hepsi tuzakta

Alınan her nefes sanki azapta

Bu şirket dilime,düştü bak yine !

Toplanıp bir yerde,verip baş başa

Yalandan gülmeler,karıştı aşa

Hiç söz söyledim mi ? Ben kimim,haşa

Bu şirket dilime düştü bak yine!

??????.?.Düştü bak yine..!

M. Levent ÖZGEÇ

İçine çaresizlik çökünce beni düşün!

Aynalara bakarken güleceğini sanma

İntizarım boynunu bükünce beni düşün!

Kaybolan umutlar da yıkılan hayallerde

Yaradan'a sığınan açtığın bu ellerde

Bedenimde günahın dolanırken dillerde

Gözlerin kanlı yaşı dökünce beni düşün!

Bak şimdi gözünde yaş sözünde bin pişmanlık

Düşün şöyle maziyi nerde kaldı düşmanlık

Hani hep söylenir ya ömür ise bir anlık

Dilin yürekten bir of çekince beni düşün!

M. Levent ÖZGEÇ

Onun 'KİM BUNLAR' İsimli şiirinden etkilenerek yazılmıştır.

- - - KİM BUNLAR - - -

Benim gönül dünyama kimleri davet ettim

Bazıları vardı ki gelmeye erindiler!

Mutlu olduğum anlar gözlerimde parlarken

Bazıları vardı ki gülmeye erindiler!

Sabır çekip oturdum kıbleye yüzüm verip

İnsanların içini bir bir içime serip

Olanın ve bitenin o an farkına varıp

Sorduğum soruları bilmeye erindiler!

Çıkmazların içinde bir çıkar yol aradım

Gönlümde ki yer çoktu onları da sarardım

Ne yazık ki ben var ya bu uğurda sarardım

Gözümdeki yaşları silmeye erindiler!

Gönlüm sükut etmedi kaybetmiştim kendimi

Karıştırdım içimde boylam mıydı enlem mi

Yitirince anladım benliğimde ki beni

Kaybolan umudumu bulmaya erindiler!

Kendime geldiğim an vakit artık geçmişti

Benim gönül dünyamdan kimler gelip geçmişti

Müstehakmış onlara yanlış bir yol seçmişti

Bencilliği taşlara çalmaya erindiler!

Açtığım bu gönülde kalmaya erindiler...!

M.Levent ÖZGEÇ

' GÖNÜL PINARI Kitabından'

Ne olur halimi sorma be dostum!

Dermansız derdime derman arama

Kanayan yaramı sarma be dostum!

Beni bana bırak yalnız kalayım

Yıkılan gönlümden hesap sorayım

Gönül yarasını kendim sarayım

Ne olur üstüme varma be dostum!

Sararıp solarken ben günden güne

Hayır mı kaldı ki dünden bu güne

Başım çevirmezdim böyle her yöne

Halimi hiç hayra yorma be dostum..!

M. Levent ÖZGEÇ

Mısralar da Ağlar Kitabından

üzerine kaleme alınmıştır.Ruhu şad olsun...

- - - ELİM UTANDI - - -

İnsan bildim gördüğüm her insanı

Onları andıkça dilim utandı!

Yazsa da kalemim bir çok lisanı

Sözlüğüm yazdıkça bilim utandı!

Karanlık sokakta yollara düştün

Aydınlık yüreğe hep mezar eştin

Aniden bir gece aklıma düştün

Fenerim yandıkça ferim utandı!

Belkide adına türkü yakıldı

Nameleri dudağımdan döküldü

Duvarda sazımın boynu büküldü

Mızrabım vurdukça telim utandı!

Gezdirdim gönlümü bahçede,bağda

Bir akıl aradım ölüde,sağda

Dediler olur mu,hele bu çağda

Anlattım! Derdikçe gülüm utandı!

Yüzbaşıma pusu kurmuş hainler

Geriye baktım da,milyonlar inler

Gönlümde bu volkan ne zaman diner

Toprağı kazdıkça,ölüm utandı!

Mehmet Levent yazdı,okuyan olur

Etrafında böyle kimleri bulur

Seni bilmem ama,duyan çok olur

Onları yazdıkça,elim utandı..!

M.Levent ÖZGEÇ

(Gönül pınarı kitabından)

---YİĞİDİM 2 ---

Unutmak kolay olsaydı unuturdum çoktan seni

Oğlum kızım olsa bile avutur muydum kendimi ?

Ben dalımda kalırım hep bu beden eriyene dek

Unutturmaz hiçbir sebep unutamadım yiğidim !

Yıllar sinemde yaşlandı anılar bir bir canlandı

Deli gönül uslanmadı unutamadım yiğidim !

Düşünürüm gündüz gece aklımı almış üç hece

Hele Karakoç dedikçe unutamadım yiğidim !

Geçen yıllar sevgi seli gönül bu aşkın esiri

Bilmem nasıl sabretmeli unutamadım yiğidim !

Düzen kurulur sevgide filizler açar yenide

İstersen bana deli de unutamadım yiğidim !

Unutamadım...!

M. Levent ÖZGEÇ

13 Haziran 2001

?Mısralar da Ağlar Kitabından?

Mihriban şiirine

YİĞİDİM 1(Nazire)

Sarı saçlarıma deli gönlünü

Bağlasan da çözülüyor yiğidim

Bu sevdada bulamadın yönünü

Yolun sonu seziliyor yiğidim!

Yar deyince kalem geldi aklına

Mısraların şaşa kaldı aşkıma

Lambanda alevin döndü şaşkına

Aşk tarihe yazılıyor yiğidim!

Artık ne naz kaldı ne de bir hile

Bu aşkın diline bak düştük bile

Seneler asırlar değişti diye

Töreler de bozuluyor yiğidim!

Tabiplerde derman olsa yaraya

Aşk deyince derde derman arama

Her sevenin bir sevdiği var amma

Aşka hudut çiziliyor yiğidim!

Bağlandı diyelim bülbül gülüne

Çare var mı ayrılıkla ölüme

Alıştım bu bahtın tahammülüne

Boşa çalsam eziliyor yiğidim!

Tarif ettin işte sevdanı bana

Aşkın ıstırabı bir sende sanma

Sevdaya binlerce düğüm atsan da

Çözüyorlar çözülüyor yiğidim...!

M. Levent ÖZGEÇ

13 Haziran 2001

?Mısralar da Ağlar Kitabından?

Gençliğe baktıkça yaşa aldandım!

Gözümden dökülen sel oldu gitti

Damlayıp aktıkça yaşa aldandım!

Gönlümü verince bir vefasıza

Elveda demişim bahara yaza

Bu yürek döndüyse kırık bir saza

Bir çift güzel gözle kaşa aldandım!

Nereden bilirdim sahte sevdayı

Seçtirdi bu gece akla,karayı

Taş gibi bir yürek sarmış yarayı

Bağrıma bastıkça taşa aldandım!

Sandım ki;Sevenler mutlu olurmuş

Gönülden gönüle bir yol bulurmuş

Bağrımda lokmalar boşa yorulmuş

Bağrımı yaktıkça aşa aldandım!

Artık vakit çok geç sonbahar geldi

Bu sevda bedende bedeni yendi

Yüreğim hazanı ilkbahar bildi

Bir güle baktıkça kışa aldandım!

Zaman bu sevdaya büktü boynunu

Bilmeceye döndü gönül oyunu

Sizlere bıraktım ben bu yorumu

Taşlara vurduğum başa aldandım!

Maziye daldıkça boşa aldandım..!

M.Levent ÖZGEÇ

Mısralar da Ağlar kitabından

GÜL sanmıştım dikeni bana kaldı!

Göz yaşlarım savruldukça içime

KÜL sanmıştım yakanı bana kaldı!

Her bakışım maziden gün aradı

Gözlerimi al kanlara buladı

Yüreğime acımadan vuranı

EL sanmıştım yakını bana kaldı!

Dostum dedim dost bağında eğlendim

Düşmanlığı ben dostumdan öğrendim

Selam versem hep kendimden iğrendim

KUL sanmıştım yakını bana kaldı!

Hayaldi umutlar hayaldi bahçe

Aklım bende kalmış gönlüm se düşte

Bastığım yerleri bilseydim keşke

YOL sanmıştım çökeni bana kaldı!

Sonra :

Umutlar ekildikçe bu gönül bahçesine,

Yollarım diken oldu,dokuzuncu sokakta!

Yedi yılda bin hüsran takılınca peşime,

Yıllarım diken oldu,dokuzuncu sokakta!

Elden bir şey gelmedi dikenlerin içinde

Hangi yana döndüysem,gül yok diken içinde

Gönlümün ızdırabı tarifsiz bir biçimde

Gözlerim hep yaş doldu,dokuzuncu sokakta!

Gözlerdeki bu yaşlar inince yüreğime,

Gönül çok hesap sordu,artık kendi kendine.

Vurdular acımadan bükülmez bileğime

Umutlar bir bir soldu,dokuzuncu sokakta!

Maziyi düşünsem boş,bu günse dünden sarhoş

Bir çıkmazın içinde,ister dolan ister koş,

Yüreğim bundan böyle,çok karanlık çok da loş

Yanlışı doğru bildi,dokuzuncu sokakta..!

M. Levent ÖZGEÇ

Müdürünün verdiği şiirsel bir cevap?

MÜDÜRBEY'DEN CEVAP

(Nazire) BİLDİN Mİ ?

Akıl pazarında aklın oynamış

Delilere eş sayanı bildin mi?

Bu pazarda haftalardan gün çalıp

Senelere beş sayanı bildin mi?

Kayfeye inmisin muhabbet diye

Derdini dökmüşsün cümle eğriye

İki laf etseydin tavla ne diye

Yek dedikçe şeş sayanı bildin mi?

Akıllılar tezgahına gelmişsin

Dertlerini orta yere sermişsin

Koyun olup dizlerine girmişsin

Kızardıkça şiş sayanı bildin mi?

İzin almak her mekanda olur mu

İkramsız muhabbet yerin bulur mu

Masaya dağılan tesbih durur mu

Dağıttıkça iş sayanı bildin mi?

Malesef kavgaymış geri kalanı

Sille,tekme,tokat vuran vuranı

Komser Recep bitirmiş bu talanı

Topladıkça leş sayanı bildin mi?

Pusula ibresi yönünden şaşmış

Yeryüzü gökleri seninle aşmış

Baksana bu namın aleme taşmış

Yürüdükçe keş sayanı bildin mi?

Hor görsem bunca söz döktürür müydüm?

Aklın yolu birdir seçtirir miydim?

Boşa ipli kefen diktirir miydim?

Bakırköy'e baş sayanı bildin mi...?

M.Levent ÖZGEÇ

(GÖNÜL PINARI Kitabından)

derdini şiirsel bir şekilde anlatmaya çalışması?

- - - MÜDÜR BEY- - -

Akıl pazarına açtım gönlümü

Delilere eş saydılar müdür bey!

Bir haftada yedi olan günümü

Senelere beş saydılar müdür bey!

Canım sıkılmıştı indim kayfeye

Gayem muhabbetti dahası niye

Doğruları kaptırınca eğriye

Yek dedikçe şeş saydılar müdür bey!

Akıllılar akıl kurup tezgaha

Sıralanıp dizildiler bir rafa

Koyun gibi düşüverdim bu gafa

Kızardıkça şiş saydılar müdür bey!

İzin almak için şöyle doğruldum

Cüzdanımla ikramlara boğuldum

Tesbih gibi masalarda dağıldım

Dağıttıkça iş saydılar müdür bey!

Kavga çıktı yüzellibeş çağrıldı

Her birimiz ayrı yöne savruldu

Komser Recep yığınlayıp kaldırdı

Topladıkça leş saydılar müdür bey!

Pusula güneyde ben kuzeydeydim

Hele bir görseydin ah ne haldeydim

Kahi gökyüzünde kahi yerdeydim

Yürüdükçe keş saydılar müdür bey!

Kurbanın olayım hor görme beni

Akıldan noksansam yazdım mı seni

Yaşarken sardılar ipli kefeni

Bakırköy'e baş saydılar müdür bey..!

M.Levent ÖZGEÇ

Gönül Pınarı Kitabından

Cevapsız sorularda şişen hep sen olursun.

Yüzünü çevirip de sırtını dönüp gitme

Dümdüz yolda eşikten şaşan hep şaşan hep olursun.

Dolduruşa gelirsen kendinle övünme hiç

Yanlış bir akıl versen geriden görünme hiç

Sonra masum tavrınla meleğe bürünme hiç

Kelle gibi sırıtıp pişen hep sen olursun.

Akıllıyım diyorsan aklınla sen çık yola

İster hemen karar ver istersen de ver mola

Oturulmaz unutma semersiz boş bir çula

Attan inip eşekten düşen hep sen olursun...!

M. Levent ÖZGEÇ

'GÖNÜL PINARI Kitabından'

- - - DELİ - - -

Bizim mahallede bir deli vardı

Yaşını bilmeden yaşlanıyordu

Henüz sokağının yol ayrımında

Evine girmeden taşlanıyordu.

Bir muhabbet duysa kulak kabartır

Yorgun bakışıyla yürek sarartır

Güldü desem cehennemi aratır

Alevi gelmeden yaslanıyordu.

Güneşi gördü mü selam dururdu

Eliyle gözüne gölge olurdu

Kim bilir orada kimi bulurdu

Bakarken durmadan ıslanıyordu.

İndirip elini büyük hevesle

Yarılardı yolu bir tek nefesle

Üç beş çocuk görmüş buymuş mesele

Oraya varmadan dışlanıyordu.

Biz mi ?

Olana bitene keyifle baktık

Ağlayan yüreğe gülmeye kalktık

Bilmem ki bu nefsi nerde bıraktık

Gözyaşı silmeden paslanıyordu.

Delidir diyerek gülüp geçen ben

Doğrusu dururken yanlış seçen ben

Ne var ki gönlümde sınav açan sen

Soruyu sormadan sesleniyordu..!

M .Levent ÖZGEÇ

Gönül Pınarı Kitabından

İçimdeki yıllardan alacağım var benim!

Yıkılan gururuma Rabbim sabır eylesin

Peşimdeki kullardan alacağım var benim!

Yıllar yılı başımda bir garip sevda döner

Şimşek olur kor olur şair gönlüme iner

Bu sevda alevlense göz yaşlarımla söner

Başımdaki hallerden alacağım var benim!

Umudum hayal oldu karanlığa dalıyor

Gördüğüm rüyaları korkularım sarıyor

Baharda saçlarıma kar zamansız yağıyor

Saçımdaki tellerden alacağım var benim!

Kalemim deli olsa duruşumla vakarım

Mısramı döktüğüm an taş yüreği yakarım

Ben böyle boşuna mı çıkmaz yola bakarım

Düşümdeki yollardan alacağım var benim!

Düşümdeki yollardan alacağım var benim..!

M. Levent ÖZGEÇ

Gönül Pınarı Kitabından

Her yandan alev alsam köze meydan okurum!

Eşim,dostum ahbabım varsın duymasın beni

Sözlüklere damlasam söze meydan okurum!

İster yolum sarp olsun isterse de çakıllı

Kalemim nişanımdır bak sinemde takılı

İsteyen deli desin isteyen de akıllı

Bir yol çizdim kendime düze meydan okurum!

Tuzak olsa her yerde akıl almaz biçim de

Namert?e nam verilse mert?te benim içimde

Bir tek yürek ararken yürekçikler içinde

Görmeyen bakar köre göze meydan okurum!

Sebepsiz çok sebepler her an çıksa karşıma

Bir günde iki defa girsem yeni yaşıma

Varsın dünya kurulsun taht misali başıma

Bire bin haykırıp ta yüze meydan okurum!

Aynalar dostum benim baksam düşman bakıyor

Her geçen gün her saat içimi karartıyor

Hep sormuştum kendime kim kimi ağlatıyor

Gözlerimden yaş sızsa yüze meydan okurum!

Sırrımı aynaların sırlarına bırakıp

Sırrı dökülene dek yüreğime kapatıp

İbret olsun diyerek kendime bakıp bakıp

Yüzümdeki kedere ize meydan okurum!

Ay buluta saklansa karanlık olur yollar

Fırtınalar kudursa eğilir bütün dallar

Kime faydası var ki,gönül kırdı mı kullar

Yaradan?a sığınıp yoza meydan okurum..!

M. Levent ÖZGEÇ

Gönül Pınarı Kitabından

Hevesleri sele verdim bu gece!

Şiryan olup her yürekte cenahta

Nefesleri yele verdim bu gece!

Duydum ki Kıbrıs'ı hüzün bürümüş

Yürekler dikenli telle örülmüş

Sancağım üstünden hesap görülmüş

Hesapları çöle verdim bu gece!

Libas giydim üzerime dar geldi

Söz söyledim edebime ar geldi

Alevimden Temmuz bana kar geldi

Ateşleri küle verdim bu gece!

Beşparmağı mesken tuttum gözümde

Ne hayaller dize geldi dizimde

Türk oğluyum hep destan var özümde

Yürekleri dile verdim bu gece..!

M. Levent ÖZGEÇ

(Mısralar da Ağlar Kitabından)

Kızılısı; Yılın en sıcak günleri olan temmuz ayının ikinci yarısına

verilen ad.

Şiryan; Atardamar

Cenah; Savaş düzenindeki ordunun sağ veya sol iki yanındaki

kollarının her biri.

Libas; Elbise

Beşparmak : Kıbrıs?ta bulunan dağlar.

Musallaya yatan beden sır olur!

Derse de gülleri kabrinde eren

Sanma ki güllerden mezar kır olur!

Düşünüp daldın mı şöyle derine

Mum ışık veriyor burda dibine

Bir ah değmiş ise aciz tenine

Gözlerden dökülen akar kir olur!

Bozulan gelenek bozulan töre

Karıştı bu düzen göz göre göre

Bildiğin kul kula olmuşsa köle

Yüreğim dediğin bakar kör olur!

Duymazsan içinde mazlum ahını

O zaman git seni kendinde tanı

Görülmüş mü makamıyla yatanı

Mekanına rahmet yağar kor olur!

Temennidir ancak dualarımız

Hep yarına olur umutlarımız

Mahşeri buldu mu hesaplarımız

Belki de bir ışık doğar nur olur!

M. Levent ÖZGEÇ

Mısralar da ağlar kitabından

Saçlara baktıkça yaşa aldanma!

Gözlerden dökülen ölümde yiter

Damlayıp aktıkça yaşa aldanma!

Tatlı dil güler yüz her şey nafile

Gönülde olur mu böylesi hile

Allah esirgesin düşersin dile

Bir çift güzel gözle kaşa aldanma!

Hakikat sanırsan sahte sevdayı

Nasıl ayırırsın akla karayı

Taş kalpte ararsan derde devayı

Bağrına bastıkça taşa aldanma.

Sanma ki bu hayat mutluluk verir

İnsafsız gönülden insaf mı gelir

Aşıksan her lokma bağrında erir

Bağrını yaktıkça aşa aldanma!

Sonbahar her zaman hüzün doludur

Bir aşk başlangıcı bazen sonudur

Elbette böylesi hüsran yoludur

Bir güle baktıkça kışa aldanma!

Bu sevda boynunu büker zamanla

Yarışır gönlünde zaman zamanla

Ayrılık kapını çaldığı anda

Taşlara vurduğun başa aldanma

Maziye daldıkça boşa aldanma...!

M. Levent ÖZGEÇ

6 Ekim 2001

Mısralar da Ağlar Kitabından

Doğruları eğik sandım neyleyim.

Alımlı gözlerle süzdüler beni

Kör sıpayı geyik sandım neyleyim!

Okyanustan yol açmıştım yoluma

Dost sandığım giriverdi koluma

Takılınca hokkabazlar salına

Sallandıkça kayık sandım neyleyim!

bakışlar heybetli duruş heybetli

Sanırsın bükülmez demir bilekli

Sanki ahiretten dönüş biletli

Cüceleri büyük sandım neyleyim!

Yüreğime ne kaktüsler ekildi

Dikenleri mısralardan döküldü

Bir eğriyle yine boynum büküldü

Savruldukça yayık sandım neyleyim!

Yıllar yılı oyalanıp durmuşum

Zulümleri zalimlere sormuşum

Meğersem ben gönüllerde kor'muşum

Uyudukça ayık sandım neyleyim!

Hileli yürekler hileli pozlar

Zemheriye döndü baharlar yazlar

Yazarım ve lakin kalemim sızlar

İnsanlığa layık sandım neyleyim...!

M .Levent ÖZGEÇ

'GÖNÜL PINARI Kitabından'

Özgeçmişindeki başarıları tarih kitaplarına sığmayan

SARSILMAZ Ordumuzda görev yapan Mehmetçiklerimize

ve toprakları üzerinde yaşamaktan gurur duyduğum Aziz

Vatanımıza yazılmıştır?

Saygılarımla

VATAN

Gönlümdeki mısrayı kalemime bağladım

Kalbimin her atışı Vatan diye seslendi.

Kanayınca yüreğim yüz yerinden dağladım

Kanımın her akışı Vatan diye seslendi!

Asker oldum Vatana büyük bir ihtişamla

Taşıdım sancağımı şerefimle şanımla

Gelinliğe çizdirdim bayrağımı kanımla

Yavrumun her bakışı Vatan diye seslendi!

Bir sergiyi gezerken hayallere dalmıştım

El örmesi kilime hayretlere kalmıştım

Ay yıldızlı deseni yüreğimdir sanmıştım

Gördüğüm her nakışı Vatan diye seslendi!

Nisan yağmuru vardı gökyüzünü karartan

Gözlerde sığınacak mekanları aratan

Bir haykırış duydum ki rahmete rahmet katan

Her yıldırım çakışı Vatan diye seslendi!

Elime albüm aldım dile geldi konuştu

Kurtuluş savaşıydı gönlüm o yöne koştu

Sandım ki yüreğime alevden bir kor düştü

Gönlümü her yakışı Vatan diye seslendi!

Albümdeki her sayfa yüreğime akıyor

Bu İstiklal Marşı ki kalemler ağlatıyor

Bütün sayfalarında Atatürk'üm bakıyor

Kaşını her çatışı Vatan diye seslendi...!

M. Levent ÖZGEÇ

Gönül Pınarı isimli kitaptan

2005

Kaynak: https://www.biyografya.com/tr/biographies/m-levent-ozgec-9537ee25